თბილისის მოდის კვირეულის სპეციალური სტუმარი, სილვია გობელი, რომელმაც ავთანდილის ჩვენებაში მიიღო მონაწილეობა

სილვია გობელი მსოფლიომ 1981 წელს გაიცნო, როდესაც ფრანგულ Vogue-ში ჰელმუტ ნიუტონის ფოტოსესია Big Nudesგამოქვეყნდა. ის თბილისს 2016 წლის Mercedes-Benz-ის მოდის კვირეულის ფარგლებში ეწვია და ავთანდილის ჩვენებაში მიიღო მონაწილეობა.

ჩვენი ინტერვიუს წაკითხვის შემდეგ, მოდელების პიროვნებების შესახებ არსებული სტერეოტიპი ნამდვილად დაგემსხვრევათ და დარწმუნდებით, რომ ულამაზეს გარეგნობასთან ერთად, ის ღრმა, საინტერესო და კეთილშობილი შინაგანი სამყაროთია დაჯილდოებული: საუბრისას აქცენტი როგორც ფიზიკურ, ასევე მორალურ ღირებულებებზე გააკეთა და მოდის ინდუსტრიის განვითარების შესახებ საინტერესო მოსაზრებებიც გაგვიზიარა.

სილვია ვენაში

დაიბადა. სამართლის უნივერსიტეტში სწავლობდა, ტრამვაიში სამოდელო აგენტმა რომ აღმოაჩინა და სულ მცირე ხანში პარიზში ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული სააგენტოს - Marylin-ის კონტრაქტორი გახდა. ჰელმუტ ნიუტონმა ფავორიტ მოდელად დაასახელა და თავისი ცნობილი წიგნის - Big Nudes-ის ყდისთვის სწორედ მისი ფოტო აარჩია. ამ ფაქტმა სილვიას კარიერის წარმოუდგენელი წარმატება განაპირობა. მისი გადაღება გავლენიანმა ფოტოგრაფებმა - გაი ბორდინმა, ჟანპაოლო ბარბიერიმ, ოლივიერო ტოსკანიმ, პიტერ ლინდბერგმა (Guy Bourdin, Gianpaolo Barbieri, Oliviero Toscani, Peter Lindbergh) დაიწყეს; იბეჭდებოდა წამყვან მოდის ჟურნალებში, როგორებიცაა: Vogue, Elle, Cosmopolitan, Glamour, Marie-Claire.

.
კარიერულ წინსვლას ერუდიციამაც შეუწყო ხელი: გადაღებებისთვის მოგზაურობა ნიუ-იორკში, ლოს-ანჯელესში, ლონდონში, მილანში, რომსა და გერმანიის სხვადასხვა ქალაქში უწევდა, თუმცა ინტეგრირება არსად გასჭირვებია - თავისუფლად ფლობდა გერმანულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებს.

დღესაც პარიზში ცხოვრობს და აქტიურ სამოდელო საქმიანობას ეწევა. ამ ეტაპზე სააგენტო ჭომენმოდელს-თან თანამშრომლობს, მისი პირადი აგენტი მარტინ პორონია. საქმიანობის პარალელურად, ბევრი ახალგაზრდა ხელოვანის პროტეჟეცაა - ფოტოგრაფებს გამოფენების, ხოლო დიზაინერებს ჩვენებების ორგანიზებაში ეხმარება, ბევრ ახალბედა მოდელსაც უშუამდგომლა, პარიზში კარიერა რომ გაეკეთებინათ.

- პროფესიული საქმიანობა საკმაოდ მოულოდნელად დაიწყეთ. რთული იყო გადაწყვეტილება უნივერსიტეტის მიტოვების და შოუბიზნესში წასვლის შესახებ? გიფიქრიათ ადრეულ წლებში მოდელობაზე?
- გარდატეხის წლებში, 12-14 წლის ასაკში, ფიზიკური მონაცემების გამო, ყველა მოდელს მეძახდა _ სკოლაში ყველაზე მაღალი ვიყავი. თუმცა ბოლომდე არასოდეს მიფიქრია, რომ ეს რეალური პროფესია შეიძლებოდა გამხდარიყო. როგორც აღვნიშნე, ჩემი ოჯახის სურვილი იყო, უმაღლესი განათლება მიმეღო, ამიტომაც, მათი რჩევით, სამართლის უნივერსიტეტში ჩავაბარე, შემდეგ კი, როდესაც მოულოდნელად ტრამვაიში აგენტმა აღმომაჩინა და მოდელობა შემომთავაზა, საკუთარ თავს ვუთხარი: `რატომაც არა?~ - 18-19 წლის ვიყავი და ჯერ კიდევ მშობლებთან ერთად ვცხოვრობდი, მინდოდა ფული მეშოვა და დამოუკიდებელი ცხოვრება დამეწყო. ამიტომაც, შემოთავაზებას ძალიან ადვილად დავთანხმდი.

მას შემდეგ, მოვლენები სწრაფად განვითარდა: 2 კვირაში პარიზში წამიყვანეს, სადაც ფოტოგრაფებთან და სხვადასხვა ჟურნალის წარმომადგენლებთან შერჩევებზე მატარებდნენ. როდესაც ჰელმუტ ნიუტონს შევხვდი, მან განაცხადა, რომ სწორედ ჩემი გადაღება სურდა. მითხრა: ფრანგული Vogue-ისთვის დიდი, შიშველი ფოტოების გადაღებას ვგეგმავ, წინააღმდეგი ხომ არ იქნები, ფოტოსესიაში მონაწილეობა რომ მიიღოო. მე კი ვუპასუხე: შენთან არა, ჰელმუტ, ნანახი მაქვს შენი ფოტოები და მათზე შეყვარებული ვარ-მეთქი. ჩემი კარიერა სწორედ Vogue-ის იმ კამპანიით დაიწყო და მას შემდეგ, 10 წლის განმავლობაში ყოველდღიურად ვმუშაობ. ასე რომ, რა თქმა უნდა, ეს გადაწყვეტილება ჩემი არჩევანი იყო, და თანაც ისე მოხდა, რომ არც იყო - მოვლენები თავისთავად განვითარდა. სააგენტოსთვის რომ მეთქვა, ყველა ჯავშანი გააუქმეთ, სწავლის გაგრძელებას ვაპირებ-მეთქი, ვფიქრობ, უმადურობა იქნებოდა - ადამიანების უმეტესობას ჩემი შანსების 1 პროცენტიც არ მისცემია.

ზოგადად, ცხოვრებაში ბევრი სხვა შანსიც მომეცა, მაგრამ ვიტყოდი, რომ ოპორტუნისტი არ ვარ და ყველა შესაძლებლობას არ `ვეკიდებოდი". მაგალითად, შემეძლო რომელიმე ცნობილი როკვარსკვლავის გოგონა გავმხდარიყავი: სამოდელო ბიზნესში ყოველდღიურად მნიშვნელოვან ადამიანებს ხვდები - როგორც როკვარსკვლავებს, ასევე პოლიტიკოსებს და სხვა გავლენიან პირებს, თუმცა მამაკაცები სიტუაციის მიხედვით არასოდეს ამირჩევია. ვფიქრობ, ქალებს მხოლოდ ფული არ უნდა აინტერესებდეთ, ჩვენ ხომ გულიც გვაქვს და სიყვარულიც შეგვიძლია. შემოთავაზებები ჰოლივუდიდანაც მქონდა -ჩემი გადაღება რამდენიმე ფილმში სურდათ, მაგრამ უარი განვაცხადე.

- რატომ არ დათანხმდით?
- გახსოვს ფილმი Fleshdance? მას შემდეგ, რაც ფრანგულ vogue-ში (1981) ჰელმუტ ნიუტონის, შემდეგ კი (1982) - იტალიურ vogue-ში ჟან პაოლო ბარბიერის მიერ გადაღებული ფოტოები გამოქვეყნდა, მოულოდნელად ფილმის პროდიუსერი დამიკავშირდა და მითხრა, რომ ჩემი გადაღება სურდათ. ვკითხე, ფილმი ცეკვების შესახებ არის-მეთქი? მიპასუხა, რომ ასე იყო. კი მაგრამ, მე ხომ მოცეკვავე არ ვარ-მეთქი, მან კი მითხრა: რა პრობლემაა, ვინმეს ვიპოვით, ვინც შენ მაგივრად იცეკვებს, სახე კი შენი ექნებაო. ამაზე არ დავთანხმდი და ვუთხარი, არც მსახიობი ვარ და არც მოცეკვავე, თანაც, არ მინდა მოვიტყუო-მეთქი. ასე რომ, ბევრ შესაძლებლობაზე ვთქვი უარი და ვფიქრობ, ის გზა ავირჩიე, რაც ჩემთვის საუკეთესოა.

- დღეს ახალგაზრდა ხელოვანებს -ფოტოგრაფებს გამოფენების, დიზაინერებს ჩვენებების ორგანიზებაში ეხმარებით. ვფიქრობ, ეს უდიდესი კონტრიბუციაა. მოგვიყევით ამის შესახებ.
- მიმაჩნია, რომ მოდის ბიზნესში მართლაც ნიჭიერ ადამიანებს საკმარისი შესაძლებლობები არ ეძლევათ - რეალურად, ბევრ ფულს მხოლოდ დიდი ბრენდები შოულობენ. ჩემი აზრით, კარგი იქნებოდა, ბაზარზე ბევრი დიზაინერი და მეტი არჩევანი რომ იყოს, კარგი ფულის შოვნა ყველას შეეძლოს და არა მხოლოდ ერთ პიროვნებას, რომელიც ყველა ცნობილი ბრენდის მფლობელია და ტრილიონებს აკეთებს.

  • წინა
like
0

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.