სიყვარულით, საქართველოდან - ინტერვიუ ნიუ-იორკში მდებარე კონცეპტუალური ბუტიკის - ”მალატის” იდეის ავტორთან

ანი ფურცელაძე ნიუ-იორკში ქართველი დიზაინერების კონცეპტუალური ბუტიკის - ”მალატის” იდეის ავტორი და თანადამფუძნებელია.

”მალატი” ჯერ 9 თვეა, რაც არსებობს, თუმცა მისი მომხმარებლები მოდის ცნობილი მოყვარულები არიან, ბრენდს კი უკვე სხვადასხვა ქალაქში გაფართოებას სთავაზობენ.

- პროფესიით ჟურნალისტი ხართ. თქვენი ბექგრაუნდის შესახებ მოგვიყევით: რას აკეთებდით ”მალატის” დაარსებამდე და როგორ გაჩნდა მაღაზიის იდეა? როგორ შეიქმნა ბრენდი სვანური დასახელებით?
- საქართველოში, ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე ვსწავლობდი. შემდეგ ნიუ-იორკში გადმოვედი საცხოვრებლად და ”ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში” პიარის და მედიამენეჯმენტის ფაკულტეტზე ჩავაბარე. დედა უკვე 18 წელია, ამერიკაში ცხოვრობს, ასე რომ, აქ ჩამოსვლა წელიწადში

3-ჯერ მაინც მიწევდა ხოლმე.

სანამ თბილისში ვცხოვრობდი, ეკა ხოფერიას ჟურნალ ”სითიში” ვმუშაობდი, შემდეგ - ”აუდიტორიაში”. თუმცა მიმაჩნია, რომ პროფესიულად ყველაზე მეტად ტელეკომპანია ”რუსთავი 2-ში”- ”ნანუკას შოუზე” მუშაობამ გამზარდა.

ყოველთვის მიყვარდა ქართველი დიზაინერების მიერ შექმნილი ტანსაცმლის ტარება. ერთხელაც მივლინებით ნიუ-იორკში წავედი, სიუჟეტს ვამზადებდით. გადაღების დროს ქუჩაში მაჩერებდნენ და მეკითხებოდნენ, ეს სამოსი სად შეიძინეო. ქართველი დიზაინერების რამდენიმე კოსტიუმი დედასაც ვაჩუქე და ისიც მიყვებოდა ხოლმე, როგორ აჩერებდნენ მანჰეტენზე - ამერიკელები, ბრუკლინში კი - რუსები და ტანსაცმლის შესახებ ეკითხებოდნენ. ასეთი შემთხვევების დროს ხშირად მიფიქრია, კარგი იქნებოდა, ქართველი დიზაინერებისთვის შესაძლებლობა მიმეცა და მათი ნამუშევრების მაღაზია გამეხსნა.


გასულ წელს, დეკემბერში მეგობრებთან ერთად მანქანაში ვიჯექი და ვსაუბრობდით, ახალ წელს ვინ რას იცვამდა. აღმოჩნდა, რომ ყველა ქართველი დიზაინერის სამოსის ჩაცმას ვაპირებდით. სწორედ მაშინ გავუზიარე მაღაზიის შესახებ ხედვა ჩემს ბავშვობის მეგობრებს - ნია და ანიკა ოძელაშვილებს. ცოტა ხანში მეც და ნიაც ამერიკაში წასვლას ვაპირებდით, ამ საქმით ნიაც დაინტერესდა - მისი ბიძა ნიუ-იორკში ცხოვრობს და აქ ჩამოსვლა ხშირად უწევს. ჩამოსვლიდან ზუსტად 1 თვეში ყველაფერი მოვაგვარეთ და 9 მარტს მაღაზია გავხსენით. ნამდვილად არ გვქონდა იმედი, რომ ამის გაკეთებას ქალაქის სტრატეგიულ ცენტრში - სოჰოში შევძლებდით.

გვინდოდა, მაღაზიისთვის ქართული სახელწოდება მოგვეფიქრებინა, რომელიც უცხოელებისთვის მარტივად წარმოსათქმელი იქნებოდა და ისე დაიწერებოდა, როგორც იკითხებოდა. სულხან-საბას ლექსიკონში ყველა სიტყვას გადავხედეთ, რაც ჭრა-კერვასთან, ქსოვილთან, ტანისამოსთან ახლოს იყო. თუმცა ვერ ვიპოვეთ სიტყვა, რომელსაც ლათინური ჟღერადობაც ექნებოდა და კონცეფციის მატარებელიც იქნებოდა. გვინდოდა, აფხაზური სახელწოდება შეგვერჩია, საბოლოოდ კი ”მალატზე” შევჩერდით: ”მი სი მალატ” სვანურად ნიშნავს ”მე შენ მიყვარხარ”. დასახელების კონცეფციას ასე ვხსნით: ”this is exactly how we feel about our client"(`სწორედ ეს გრძნობა გვამოძრავებს ჩვენი კლიენტების მიმართ") - სიყვარულით შექმნილი საქმეა, რაზეც ბავშვობიდან ვოცნებობდით და რასაც ვაკეთებთ, სიყვარულით ვაკეთებთ.

- რა ფუნქცია აქვთ ბიზნესის წარმოების პროცესში ანიკას და ნიას?
- ისინი "მალატის" თანადამფუძნებლები არიან, ყველაფერი ერთად გავაკეთეთ. ნიას შესაძლებლობა აქვს, ხშირად ჩამოვიდეს და დაგვეხმაროს ხოლმე, ანიკა კი საქართველოდან მუშაობს - დიზაინერებს ხვდება და ახალ კოლექციებს არჩევს.

- მაღაზია მანჰეტენზე, სტრატეგიულ ადგილას - კონცეპტუალურ ცენტრ Public Factory-ში მდებარეობს. ეს ცენტრი ამომავალ ბრენდებზე ორიენტირდება, თუმცა ახალბედა ბიზნესისთვის იქ მოხვედრა საკმაოდ რთული უნდა იყოს. რა ალტერნატივებს განიხილავდით და როგორ გადაწყდა, რომ მაღაზია სწორედ იქ გაიხსნებოდა?
- ლოკაციის შერჩევა რთული იყო. ვინც ერთხელ მაინც ნამყოფია ამერიკაში, კარგად იცის, სულ პატარა კომერციული ფართის ქირაობაც კი რამხელა რისკს და ბიუროკრატიას უკავშირდება. სოჰოზე არც მიოცნებია - ეს ხომ ნიუ-იორკში ერთ-ერთი საუკეთესო და ძვირად ღირებული ლოკაციაა. ბევრი ვეძებეთ, ცოტა გაგვიმართლა კიდეც - გვეკითხებოდნენ, ნიუ-იორკში რა გაგიკეთებიათ, აქ რომ გინდათ შემოსვლა, თქვენი შემართება კარგია, მაგრამ ამბიცია დაგვისაბუთეთო.

ეს ადგილი რამდენიმე მიზეზის გამო მოგვწონს: მაღაზიას 2 შესასვლელი აქვს - დასავლეთ ბროდვეის მხრიდან და სასტუმრო Soho grand -ის მხრიდან. შოჰო გრანდ ცნობილი სასტუმროა, იქ ბევრი ფილმია გადაღებული და ბევრი ცნობილი ადამიანი სტუმრობს. "მალატის" პირველი ასეთი სტუმარი პრეზიდენტ ობამას ქალიშვილი - მალია ობამა იყო, რომელიც ვერც ერთმა ვერ ვიცანით :) ბევრი ისეთი ცნობილი სახეც მოდის, საქართველოში რომ ნაკლებად იცნობენ.

- ამ ეტაპზე რომელ დიზაინერებთან თანამშრომლობთ?
- "მალატში" ბევრი ქართველი დიზაინერის ნამუშევარია წარმოდგენილი - "დალოოდი", LALO, სალომე ღვინიაშვილი, 711, აკა ნანიტაშვილი, ანუკი არეშიძე, გვანცა ჯანაშია, თამუნა ინგოროყვა, გვანცა სალაყაია, ELOSHI, ქეთა თოფურიას KETIone-ი, ტატუნა ნიკოლაიშვილი, გიორგი ქებურია, გიორგი ფანცულაია, "ეშვი", "სილუეტი".

-რა სპეციფიკური მოთხოვნები აქვს ამერიკის ბაზარს და კონკრეტულად რა კრიტერიუმებს უნდა აკმაყოფილებდეს ტანსაცმელი, "მალატში" რომ მოხვდეს?
- ბიზნესის დაწყებისას ამასთან დაკავშირებით კვლევა არ ჩაგვიტარებია, საკუთარ გამოცდილებას დავეყრდენით და ჩვენს გეზს მივყევით. შეიძლება ითქვას, მოთხოვნა უფრო ხელნაკეთზეა, მასიური წარმოების პროდუქცია არავის აინტერესებს. აქ თანამედროვე სტილი უცხო არავისთვისაა, ამიტომაც ყურადღებას ხარისხს და უნიკალურობას აქცევენ, დახვეწილი და ამავდროულად განსხვავებული ხედვით შექმნილი ტანსაცმლით ინტერესდებიან. მაგალითად, თუ შავ, სადა კაბას ყიდულობენ, სურთ გარკვეული დეტალი ხელით იყოს მოქარგული, რის ხარჯზეც "ჩვეულებრივი" აღარ იქნება - ძალიან მოსწონთ LALO-ს ნაქსოვები და "დალოოდის" ნაქარგები. ჩვენც მხოლოდ თითო-თითო კოსტიუმი ჩამოგვაქვს, სხვადასხვა ზომასაც კი არ ვყიდით.

- თბილისის მოდის კვირეულებზე ჩამოსული ევროპელი ბაიერები ხშირად ქართველი დიზაინერების ნამუშევრების შესახებ აღნიშნავენ, რომ ხელნაკეთი პროდუქცია ევროპის ბაზარს აღარ აინტერესებს და მოთხოვნა ახალ ტექნოლოგიებზე - მაგალითად, ლაზერით დამუშავებულ ტექსტილზე ან ეკო-ქსოვილებზეა. რა სიტუაციაა ამ მხრივ თქვენთან?
- დიზაინერი, რომელსაც სურს, "მალატში" მოხვდეს, სხვას არ უნდა ჰგავდეს, საკუთარი ხელწერა უნდა ჰქონდეს, უნდა ქმნიდეს ხარისხიან ნამუშევარს და იცავდეს ყველა სტანდარტს, რომ მყიდველს ტანსაცმლის მოვლა შეეძლოს.
ევროპის ბაზართან დაკავშირებით კომპეტენტურ პასუხს ვერ გაგცემთ, ჩვენი მაღაზია პატარაა, ვიწრო სპეციფიკურ კლიენტურას ემსახურება, ალბათ ევროპის ბაიერები დიდ მასშტაბებზე თვლიან, დიდ სთორებზე და მეტ ამსაზე, ჩვენი კლიენტი სპეციფიკურია. ბევრი ტურისტიც დადის, ბევრი ადგილობრივი, მხოლოდ რუსები და ქართველები არ გვსტუმრობენ.

Caucasus Business Week-ში წავიკითხე, რომ შეთავაზება LA-დანაც გქონდათ, რა პროგრესია ამ მიმართულებით? აპირებთ მაღაზიის გახსნას?
- დიახ, ლოს-ანჯელესიდანაც გვაქვს შემოთავაზება თუმცა არ ვჩქარობთ, რადგანაც გვინდა ჯერ აქ მოვიკიდოთ ფეხი. ნიუ-იორკში გვყავს მაღაზიის მენეჯერი, რომელიც ყველა საქმეს უძღვება, მაგრამ მეორე მაღაზიის სხვა ქალაქში გახსნა ამ ეტაპზე ვერ მოხერხდება, რადგან ყველა დამფუძნებელი სტაბილურად აქ არ ვართ, ხან ნიას უწევს ჩამოსვლა, ხან - მე. ასე რომ, ამ ეტაპზე ვფიქრობთ, მოვძლიერდეთ და შემდეგ საფეხურებზე მერე ვიფიქროთ.

-პიარის რა სტრატეგია აქვს ბრენდს ამ ეტაპზე და როგორ ოპერირებს კონკურენტულ გარემოში?
- გახსნის შემდეგ, ბევრად გავიზარდეთ: უფრო დიდი ფართობი გვიკავია და მეტი დიზაინერი გვყავს წარმოდგენილი. წარმატებისთვის უდიდესი ბრძოლა გვიწევს, რთულია, ასეთ ადგილას ფართის ქირა იხადო და კონკურენცია გლობალურ ბრენდებს გაუწიო: ჩვენ გვერდით Chanel-is, Alexander Wang-is, Marni-ს და ასეთი მასშტაბის, უდიდესი გამოცდილების მქონე ბრენდების მაღაზიები მდებარეობს.

გვინდა, საწყის ეტაპზე ”მალატი” ეკონომიურად მოძლიერდეს, რადგანაც ბიზნესი მინიმალური ინვესტიციით დავიწყეთ, შესაბამისად, ცოტა მეტი დრო დაგვჭირდება, სანამ სხვებივით წარმატებულები გავხდებით. თუმცა ვფიქრობ, ამ ეტაპზე ყველაფერს კარგად ვართმევთ თავს.

სხვათა შორის, ბევრმა პიარსააგენტომ საკუთარი ინიციატივით მოგვმართა და გადაღებები გააკეთა; ნელ-ნელა ჩვენზე ლაპარაკობენ. მაგალითად, სააგენტო Kasa ახალბედა დიზაინერებს ეძებდა, საქართველოს შესახებ არაფერი იცოდნენ, სრულიად შემთხვევით მოგვაგნეს. ძალიან მოეწონათ ჩვენი კოლექცია, განსაკუთრებით კი ქსოვილები და ფოტოსესიაც გამართეს. ზოგადად, ჩვენს დიზაინერებს კარგად გამოსდით ხარისხიანი, ტენდენციური სამოსის კეთება და აქაურებისთვის ”მალატში” წარმოდგენილი ტანსაცმელი ერთგვარად ეგზოტიკურია. ამიტომაც ხშირად მოგვმართავენ, ზოგი საკუთარი ვებგვერდისთვის იღებს ფოტოებს, ზოგიც - სხვადასხვა პერსონალური სტილისტისთვის.

ცოტა დრო გვჭირდება, მაგრამ მგონია, რომ ბრენდი მალე გლობალურად წარმატებული გახდება. საწყის ეტაპზე ჩვენი ამბიცია სხვადსხვა შტატში გაფართოებაა, შემდეგ კი - სხვადასხვა კონტინენტზე გასვლა.

- რამდენადაც ჩაცმა და ცხოვრების სტილი დღეს უკვე გადაჯაჭვული ცნებებია, კონცეპტუალური ბუტიკების მფლობელები ერთგვარად ტრენდ-სეტტერ-ებადაც (ტენდენციის დამამკვიდრებელი) აღიქმებიან; ამის ნათელ მაგალითებს ხშირად farfetch-ის ონლაინჟურნალშიც ვხედავთ. ამიტომაც, მინდა გკითხოთ, რომელ ბარს, კლუბს, მუზეუმს, კაფეს, ქუჩას, თეატრს და ნიუ-იორკის სხვა გასართობ ადგილს დაასახელებთ, სადაც ადამიანი ერთხელ მაინც აუცილებლად უნდა მოხვდეს?
- სხვებიც გვეკითხებიან ხოლმე, ვართ თუ არა ტრენდ-სეტტერ-ები... ვფიქრობ, არა - farfetch-ის მსგავს გიგანტ კომპანიებს ვერ შევედრებით, ჩვენ პატარა ბუტიკი ვართ.

რთულია, ნიუ-იორკის ყველა ის ბარი, კლუბი და თეატრი ჩამოვთვალო, სადაც დავდივართ. თბილისში 2-3 ასეთი ადგილია, აქ კი მთელი ცხოვრება რომ სხვადასხვა კლუბში იარო, ერთსა და იმავე ადგილას ვერ მოხვდები, ამ ქალაქს ვერ ამოწურავ, უდიდესი არჩევანია. ზაფხულობით უფრო ხშირად როოფ-ტოპ-ების (შენობის სახურავზე გაკეთებული) კონცეფციის ბარებს ვსტუმრობთ, უამრავი საინტერესო მუზეუმია... ბროდვეის შოუებსაც ვესწრებით ხოლმე. მოკლედ, ნებისმიერი ადამიანის გიდი ვიქნებოდი, გააჩნია ნიუ-იორკში მერამდენედ ჩამოდის და რისი ნახვა სურს, როგორი გართობა მოსწონს.

- ბუტიკური სუნამოების ტენდენციაზე მინდა გკითხოთ, დღეს ხომ უმეტესობა სწორედ მათ ანიჭებს უპირატესობას. თქვენი საყვარელი სუნამოს მწარმოებელი რომელია?
- ბევრი სუნამო მიყვარს, თუმცა ჩემს თაროზე ყოველთვის ნახავთ Kilian-ს, Victor & Rolf-ს, Hermes-ს, Tom Ford-ს და Chanel-ის Sycomore-ს. ბუტიკური სუნამოების ტენდენციაზე პასუხი ნამდვილად არ მაქვს, არ ვიცი...

- რომელი ვარსკვლავები/საზოგადო ფიგურები ითვლებიან დღეს ნიუ-იორკის ყველაზე ”მაგარ ჩამცმელებად” და ვინ არის ადამიანთა ჯგუფი, ვის მიერ აღიარებაც ”მალატისთვის” ბიზნესის აღიარების ტოლფასია?
- არიან ადამიანები, რომლებიც კარგ ჩამცმელებად ითვლებიან, მაგრამ ეს ძალიან სუბიექტურია, რადგან უდიდეს მასშტაბებზე ვსაუბრობთ.
რაც შეეხება ადამიანებს, რომელთა მხრიდან აღიარებაც ჩვენს წარმატებას განაპირობებდა, ისინი ალბათ უფრო გავლენიანი ბლოგერები არიან: ოლივია პალერმო (Olivia Palermo), სერენა გოჰი (Serena Goh), ლენდრა მედინი (Leandra Medine)...

- რას ნიშნავს თქვენთვის ”მოდური” ან ”გემოვნებიანი” ადამიანი? ეს ხომ ერთი მხრივ ძალიან სუბიექტური შეფასებებია...
- ჩემი აზრით, გემოვნებიანი და მოდური ისეთი ადამიანია, რომელსაც აცვია ის, რაც უხდება. ხშირად მოდას აყოლილი გოგონები და ქალბატონები ტენდენციურ სამოსში უამრავ ფულს ხარჯავენ და სასაცილოდ გამოიყურებიან, რადგან ის სამოსი უბრალოდ არ უხდებათ. შესაბამისად, მათ ვერც გემოვნებიანს ვუწოდებ, ვერც - მოდურს. ჩემთვის მოდა ის არის, რაც მიხდება და სულაც არაა აუცილებელი, ძვირად ღირებული ან პირდაპირ ”პოდიუმიდან ჩამოხსნილი” იყოს. მე ისეთ სამოსს ვატარებ, რომელიც მიმაჩნია, რომ ჩემს სტილშია, კომფორტული და ლამაზია. რა თქმა უნდა, მიწევს, ტენდენციური ვიყო და მოდას მივყვე, თუმცა მოდას ხომ საზღვარი არ აქვს. თუ ვფიქრობ, რომ ესა თუ ის ტენდენცია ჩემი სტილი არ არის, მას ვერ გავითვალისწინებ - ტენდენციების ცვლასთან ერთად, სტილს ვერ შევიცვლი...

- ხომ არ გიფიქრიათ სამომავლოდ ბიზნესის დივერსიფიკაციაზე და ქართველი მხატვრების ტილოების ან სამკაულების /ჭურჭლის წარმოდგენაზე?
- პირველ კოლექციასთან ერთად, ძალიან ლამაზი მინანქრის სამკაულები წამოვიღეთ, ვფიქრობდით, კარგად გაიყიდებოდა, თუმცა მათდამი ინტერესი დაბალი იყო. ჭურჭელი ჩვენი ბუტიკის ინტერესის სფერო ნაკლებადაა, მაგრამ აუცილებლად გვსურს, ქართველი მხატვრების მასშტაბური გამოფენა გავმართოთ, რაც არც ისე ადვილია - ნახატს სპეციფიკური ტრანსპორტირება სჭირდება, გამოფენაზე კი განსაკუთრებული სტუმრების მოწვევაა საჭირო.

თუმცა, რადგანაც კონცეპტუალური სივრცე გვაქვს, ყოველთვიურად სხვადასხვა მხატვრის ნამუშევრებს ვფენთ ხოლმე და თანაც ყოველ ექსპოზიციას პატარა წვეულების ფორმას ვაძლევთ: სტუმრებს იმ ნამუშევრების შეძენაც შეუძლიათ.

 

ტექსტი: ქეთი ფოფხაძე

ფოტო: ანი ფურცელაძის პირადი არქივი

ჟურნალი ”ბომონდი”

დეკემბრის ნომერი

like
0

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.