ბიზნესი მაღალ ქუსლებზე - ვინ არის არტ-კაფეს HOME ივენთების მენეჯერი სონია ნიკოლაძე

პროფესიით დიპლომატმა პიარსა და მარკეტინგში მიაღწია წარმატებას.

ბევრი სიახლე და საინტერესო პროექტი უკავშირდება მის სახელს. სონია გახლდათ მეგაბრენდების Bally, Trussardi და Casharelპიარისა და მარკეტინგის მენეჯერი. მონაწილეობდა მედიათეკის კონცეფციის ჩამოყალიბებაში, ასევე წარმატებით ითანამშრომლა სილამაზის სალონების ქსელთან "ნატალი". ამჯერად არტ-კაფეს HOME ივენთების მენეჯერია. მიაჩნია, რომ საუკეთესო სამსახური აქვს, რადგან მისთვის ნაცნობ გარემოში უწევს თბილისისთვის ახალი და საინტერესო კონცეფციის კაფეზე მუშაობა, რომელშიც გაერთიანებული იქნება სთეიჯი DJ-სთვის, საგამოფენო სივრცე და მაღაზია, სადაც ვინტაჟური ტანსაცმელი გაიყიდება. ეს იქნება საუკეთესო ადგილი კლუბური ცხოვრების მოყვარულთათვის - პრეკლუბის

კონცეფციით. მიუხედავად საინტერესო და დატვირთული სამუშაო რეჟიმისა, სიამოვნებით დაუბრუნდებოდა ძირითად პროფესიას, რომელიც დიპლომატის კარიერას უკავშირდება.

სონია:

- ჩემი პირველი სამსახური საგარეო საქმეთა სამინისტრო იყო. პროფესიით დიპლომატი ვარ. ვმუშაობდი სხვადასხვა დეპარტამენტში - თავიდან ეკონომიკურ დეპარტამენტში, შემდგომ კი საკონსულოში. ეს გახლავთ ჩემი საქმე და ვწუხვარ, რომ ჩემი პროფესიით არ ვმუშაობ. სამწუხაროდ, პოლიტიკურ ცვლილებებთან ერთად სამინისტროდან ძველი კადრები გაგვიშვეს. სამინისტროდან ხშირად გამოვუშვივარ და კონკურსების გავლით ისევ დავბრუნებულვარ. ბოლო წამოსვლა ხანგრძლივი აღმოჩნდა. ასე გადავერთე სხვა სფეროზე. დავიწყე მუშაობა ერთ-ერთ მსხვილ კომპანიაში, რომლის სახელს უკავშირდება საქართველოში ისეთი მეგაბრენდების შემოსვლა, როგორებიცაა Bally, Trussardi და Casharel. ამ მარკების პიარი და მარკეტინგი ჩამაბარეს. აქტიური პერიოდი იყო. არასდროს მქონია შეხება ამ სფეროსთან, თუმცა ფეშენინდუსტრია ყოველთვის მაინტერესებდა. მართლაც, ერთ-ერთ ყველაზე ძვირად ღირებული მარკების გახსნა თბილისში ნაადრევი აღმოჩნდა, ქართველ მომხმარებელზე ვერ იქნებოდა გათვლილი. როგორც კი მივედი, ვიკითხე, ჰქონდათ თუ არა გაკეთებული რისერჩი. აღმოჩნდა, რომ არა და მართლაც, მაღაზიები მალევე დაიკეტა. გადახდისუნარიანი მომხმარებელი, რომელსაც ძვირად ღირებული მარკების შეძენა შეუძლია, ევროპაში მიდის საშოპინგოდ. ასეთი ადამიანი ისედაც ცოტა მოიძებნება ჩვენს ქალაქში. თუმცა გამოცდილების თვალსაზრისით ძალიან საინტერესო პერიოდი იყო. მაშინ ხშირად იმართებოდა ივენთები, სადაც ყველგან ვჩანდით.

- ახალ სფეროზე მოულოდნელი გადასვლა რთული აღმოჩნდა?

- არა, რადგან ეს სფერო ძალიან მაინტერესებდა. მაღაზიების დახურვის შემდეგ, ისევ პიარსა და მარკეტინგში დავრჩი, მხოლოდ სილამაზის სალონების ქსელში "ნატალი". სწორედ ამ პერიოდში გაიხსნა სპა და ქსელში ახალი პროდუქტები შევიტანეთ. ამ პერიოდში "ნატალიმ" ხელშეკრულება გააფორმა მეგაპროექტთან "ცეკვავენ ვარსკვლავები". ექვს თვეში ბევრი რამ მოვასწარით, თუმცა ამ პერიოდში გავთხოვდი და ბერლინში გადავედი საცხოვრებლად.


- როგორ ცხოვრობდით ბერლინში და რა მოგიტანათ ამ პერიოდმა?

- ბერლინში არ ვმუშაობდი. ძირითადად გართობაზე ვიყავი გადართული. პარალელურად ენასაც ვეუფლებოდი. თბილისში არასდროს მომივიდოდა აზრად გერმანული ენის შესწავლა. ამ პერიოდმა უპირველესად ის მომცა, რომ ცხოვრებაში პირველად დავრჩი საკუთარ თავთან მარტო. მეუღლე სულ მუშაობდა და ხშირად მიწევდა მარტო ყოფნა. ამასობაში აღმოვაჩინე, რომ მოხარშული კვერცხი მყვარებია. მანამდე დედასთან ვცხოვრობდი, ამ მხრივ უზრუნველად. იმ ერთმა წელმა, რაც ბერლინში გავატარე, ბევრ რამეზე დამაფიქრა. აქვე არ შეიძლება არ გავიხსენო ის გამოცდილება, რომელიც კლუბებში სიარულით დავაგროვე. მანამდე ლონდონში ვიყავი ნამყოფი, რადგან ლონდონი ითვლებოდა კლუბური ცხოვრების ეპიცენტრად. თუმცა პოზიციები შეიცვალა და ახლა უკვე ბერლინია საინტერესო. ქუჩაშიც კი შეიძლება ძალიან საინტერესო მუსიკოსებს გადააწყდე. ყველაფერი სპონტანურად ხდება. მიდიხარ ქუჩაში და ახალგაზრდებმა შეიძლება უცებ ააწყონ აპარატურა და გენიალური მუსიკა შემოგთავაზონ. ქუჩაშიც კი ასეთი, საინტერესო პერფორმანსები იმართება. ელექტრონულის გარდა, ქუჩაში შეიძლება სრულიად სხვადასხვა ჟანრის მუსიკა მოისმინო. ქართველები და მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებიდან ქლაბინგისთვის ჩადიან ბერლინში. გერმანული საუნდი გამოირჩევა ჟღერადობით, - სიმძიმით და სიძლიერით. ქლაბინგის კულტურაც განსხვავებულია. პარასკევს და შაბათს ყოველთვის კლუბში დავდიოდი. ადამიანის მთავარი მიზანი თავისუფლებისკენ სწრაფვაა. ეს ქალაქი ამ შეგრძნებას ნამდვილად გაძლევს, რასაც ვერ ვიტყვი დანარჩენ გერმანიაზე. როგორც ამბობენ ბერლინი არ არის გერმანია, - ბერლინი ბერლინია.

- კიდევ რა აღმოაჩინეთ საკუთარ თავთან დარჩენილმა?

- ის, რომ თბილისის გარეშე ცხოვრება არ შემიძლია. ვთვლი, რომ თბილისი ყველაზე მაგარი ქალაქია. ეს არის ადგილი, სადაც მთელი ცხოვრების გატარება მინდა. სხვა ქალაქში მაქსიმუმ ერთი წელი გავძლო. როგორც ჩანს, რთულია, როცა ზრდასრული იცვლი ქვეყანას. აქ ბევრი მეგობარი დავტოვე. თან ევროპული ცხოვრების სტილი სხვანაირია. ამას გარდა, ნებისმიერ სფეროში კარიერის შექმნა ძალიან რთულია. ჩვენი დიპლომი იქ არ ჭრის და პრაქტიკულად ყველაფრის თავიდან დაწყება გჭირდება. მოკლედ, დიდი დრო არ დამჭირდა ამ ყველაფრის გაანალიზებისთვის და დავბრუნდი თბილისში. საკუთარი ქვეყნის ფასს მხოლოდ ემიგრაციაში ხვდები.



- თბილისში დაბრუნების შემდეგ თუ გქონდათ საინტერესო შემოთავაზებები?

- მალევე ვაკის მედიათეკაში დირექტორის თანაშემწედ დავიწყე მუშაობა. მედიათეკის მუშაობა პირველმა შემადგენლობამ ავაწყვეთ. ბევრი სასარგებლო საქმე გავაკეთეთ. თბილისში კლუბში მუშაობის გამოცდილებაც მივიღე. მაშინ ჯერ კიდევ საგარეო საქმეთა სამინისტროში ვმუშაობდი, როცა "ტიფლის კლუბი" გახსნეს. იმ პერიოდში "მაგთი დიჯეი ფესტივალიც" ჩავატარეთ. იქ გახლდით ფეისკონტროლი.

- ფეისკონტროლს რატომღაც მხოლოდ ჩაცმულობას უკავშირებენ. კიდევ რა დატვირთვა აქვს?

- ძალიან მომწონდა კლუბში მუშაობა. დღე საგარეო საქმეთა სამინისტროში ვმუშაობდი, ღამე, - კლუბში. რაც შეეხება ფეისკონტროლს... ძალიან საინტერესო და მაგარი პროფესიაა. საქართველოში ამ პროფესიას არ ასწავლიან. გეტყვით, რომ ფეისკონტროლი სულაც არ უკავშირდება სტილს და ჩაცმულობას. შეიძლება რაღაც დონეზე კი, მაგრამ მთავარი მაინც კლუბში მოხვედრის მსურველში იმ განწყობის ამოცნობაა, რამდენად შეძლებს ის კლუბში სასურველი გარემოს შექმნას. ხშირად ეს განწყობა ადამიანში დაფარულიცაა, მაგრამ ფეისკონტროლის დანიშნულებაც ხომ ამის დანახვაა?

- სონია, სხვადასხვა მიმართულების კომპანიებთან გიწევდათ თანამშრომლობა. როგორ ახერხებდით ადაპტაციას?

- პიარი ხომ ადამიანებთან ურთიერთობას ნიშნავს. უნდა მომეხერხებინა შექმნილი პროდუქტის ადამიანებისთვის მიმზიდველად მიწოდება. ამიტომ, შეიძლება სხვადასხვა მიმართულებებთან მქონდა შეხება, მაგრამ გარკვეული კავშირი მაინც არის მათ შორის. სადაც ვმუშაობდი, ყველა საქმე მიყვარდა, მაგრამ სადაც ახლა ვარ, მაინც განსაკუთრებულია. ეს გახლავთ ჩემი საყვარელი სამუშაო, რადგან ვარ თავისუფალი.

- განათლებით დიპლომატი ხართ. რა თვისებით გამოირჩევით, რომელიც საქმიანობაში დაგეხმარათ?

- დამეხმარა ის, რომ ბავშვობიდან ვაგროვებდი ივენთების ბილეთებს. იმ ივენთების, რომელსაც ვესწრებოდი. ამ 21 წლის მანძილზე, რაც კი ჩატარებულა, ყველა ღონისძიებას თუ ფესტივალს დავსწრებივარ. ათვლის წერტილი 90-იანი წლებია. თავად 90-იანების წარმომადგენელი, მტივიზე გაზრდილი ვარ. ვთვლი, რომ ძალიან საინტერესო მუსიკა კეთდებოდა იმ წლებში. სოული, ფანქი თუ ჯაზი დღემდე აქტუალურია, რასაც ვერ ვიტყვი თანამედროვე მუსიკაზე. კლასიკური მუსიკა კი ყოველთვის დარჩება. თანამედროვე სამყარო ხომ ივენთებზეა გამობმული, რაც კიდევ უფრო განვითარდა ინტერნეტის ეპოქაში. რადგან ბავშვობიდან მიყვარდა კლუბებში და ივენთებზე სიარული, ძალიან დიდი გამოცდილება მივიღე. ეს გამოცდილება დღემდე მეხმარება. - ამჯერად არტ კაფე "ჰოუმის" ივენთების მენეჯერი ხართ...

- არტ კაფეში სამუშაოდ მეგობრის რეკომენდაციით მოვედი. ივენთების მენეჯერს ეძებდნენ. მანამდე ამ ადგილას ბარი "ლაბორატორიუმი" მუშაობდა. არტ კაფე "ჰოუმი" სულ რაღაც ერთი წლის გახსნილი იყო. არტ კაფეს ძირითადი აქცენტი ივენთებზე უნდა ჰქონოდა. პირველი, რაც გავაკეთეთ ე.წ. ბუხრის ოთახი სტეიჯად გადავაკეთეთ და დავაყენეთ Dj. ასეთი რამ თბილისში არავის მოფიქრებია. ერთადერთი პრეკლუბი იყო "ჰოუმი". ძალიან მომწონს პრეკლუბის დანიშნულება. ეს გახლავთ ადგილი, სადაც ადამიანი მიდის, სვამს, მეგობრებთან ურთიერთობს და შემდეგ ერთად გასართობად მიდიან კლუბში. კიდევ გვაქვს ყველაზე გემრიელი კოქტეილები. დღემდე რემონტი მიმდინარეობს, სულ სივრცის გადაკეთება- შეცვლაში ვართ. მეც არ შემიძლია ერთფეროვნება. თავადაც ხშირად ვიცვლი იმიჯს. მეც დინამიკური ადამიანი ვარ და აქაურობაც ჩემს ხასიათს ერგება. "ბუხრის ოთახში" ძირითადად ტექნოს და ჰაუსს ვთავაზობთ მსმენელს. მეორე სტეიჯზე კი შეიძლება სხვადასხვა მიმდინარეობის, მაგალითად, დისკოს ან ფანქის მოსმენა. სექტემბრიდან ლაივებზე გადავერთვებით. აქვეა საგამოფენო სივრცეც. პარალელურად ფილმების ჩვენებებსაც ვმართავთ. საკმაოდ მრავალფეროვანი და დატვირთული ადგილია.

- აღნიშნეთ, რომ ხშირად იცვლით იმიჯს…

- დიახ განწყობილების მიხედვით ვიცვლი. ერთადერთი, რასაც არ ვცვლი, თმის ფერია. რატომღაც კარგად ვგრძნობ ქერა თმით თავს. ძალიან მიყვარს კლასიკური სტილი. უცებ შეიძლება აკადემიურ სტილს მივანიჭო უპირატესობა. თუმცა, მეორე დღეს შორტით მნახოთ. სამწუხაროდ, სამსახური არ მაძლევს მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლით, კლასიკური სტილზე სიარულის საშუალებას. "ჰოუმში" ხშირად მიწევს კიბეებზე სირბილი, ამიტომ აქ მხოლოდ სპორტულ ფეხსაცმელს და ჩაცმულობას ვატარებ. ისე გამოდის, რომ ყველაზე დიდ თანხას სწორედ სპორტულ ფეხსაცმელში ვიხდი. ძვირფას ტანსაცმელში ასტრონომიულ თანხებს ვერ ვიმეტებ. ამ მხრივ ყველაზე დიდი გავლენა ბერლინის პერიოდმა იქონია. იქ რომ ვცხოვრობდი, მეორადი ტანსაცმლის ბუმი იყო. ვინტაჟი ძალიან ძვირი ღირდა აქაურ მეორადებთან შედარებით. "ჰოუმში" გახსნილი გვაქვს მეორადების მაღაზია და აქ ხშირად წააწყდებით ცნობილი მარკების სამოსს. საკმაოდ იაფად. ამიტომ თავადაც იაფად და საინტერესო სტილზე ჩაცმა მირჩევნია. ხშირად ტანსაცმელი გასაყიდად მენანება, ყველაფერი ჩემთვის მინდება. ამით იმის თქმა მსურს, რომ თუ განსაკუთრებულად არ მომეწონა სამოსი, დიდ თანხას არ ვიხდი.

- რომელი მარკების სამოსში ხედავთ საკუთარ სტილს?

- ბევრი მარკაა, რომელიც მომწონს. დავიწყებ სპორტულებით. არ შემიძლია არ ვახსენო Adidas, New Balance. Nike ადრეულ ასაკში მომწონდა. სპორტული ფეხსაცმელებით ხშირად მამა მანებივრებდა. მას ჩამოჰქონდა მოგზაურობიდან. ბავშვობიდან მომწონს Sonia Rykiel. შეუძლებელია არ მომწონდეს ასევე Saint Laurent და Comme Des Garcons.. ვთვლი, რომ Chanel-ის ჩვენებები ნამდვილი ხელოვნებაა, სამოსზე აღარაფერს ვამბობ. რა თქმა უნდა, მომწონს ასევე Balenciaga და Demna Gvasalia შესაბამისად, Vetements.. დემნამ დაანგრია მსოფლიო მოდა. ბებოების ჩანთებსა და საყოფაცხოვრებო პარკებისგან შექმნილ ნივთებს ასტრონომიულ ფასად ყიდის. ყველაზე მოდურად და ტრენდულად ითვლება მთელ მსოფლიოში.

- სად ყიდულობთ?

- ისე არ მინდა გამომივიდეს, რომ თბილისში არ გვაქვს საინტერესო მაღაზიები, მაგრამ ტანსაცმლის ყიდვა საზღვარგარეთ მირჩევნია. ეს შენაძენი მთელი წელი მყოფნის. თბილისშიც არის მაღაზიები, სადაც შეიძლება ტანსაცმლის ყიდვა. არადა, ჩემს ბავშვობაში მარტო ბაზრობა გვქონდა თურქული პროდუქციით. ახლა 90-იანი წლების მოდა დაბრუნდა და როგორც ამ პერიოდის თაობის წარმომადგენელი, ამ სტილს მშვენივრად ვირგებ. დღემდე მიკვირს, როგორ გაიჭრნენ მსოფლიო ასპარეზზე ჩვენი დიზაინერები და მუსიკოსები. ამ გადატანილი, არაკომფორტული წლების შემდეგ.

- ახლა რომელი იმიჯი არის თქვენთვის აქტუალური?

- ალბათ უფრო ვინტაჟი. ასე საგანგებოდ ვერაფერს გეტყვით, რადგან ხშირად ვცვლი. ჩასაცმელს მაინც სპონტანურად ვირჩევ. ზაფხულში ვერაფრით ვატარებ შარვალს. ცხელ დღეებში სიამოვნებით ვატარებ შორტებს და მოკლე ქვედაბოლოებს. იმიტომ, რომ ამის ტრადიცია, არც შესაბამისი ივენთები არ გვაქვს, ვერც კოქტეილის კაბას ვიცვამ. სამწუხაროა, რადგან ბევრი ლამაზი და საინტერესო კოქტეილის კაბა მაქვს. ძირითადად, მაინც, კლუბურ სტილს ვანიჭებ უპირატესობას.

- სონია, თავისუფალ დროს კლუბში ატარებთ?

- არა, ბუნებაში. ხშირად ავდივარ ბოტანიკურ ბაღში. ძალიან მიყვარს ხეები. ბუნებისგან ვიღებ დიდ ენერგიას. დავდივარ ბევრს. ძირითადად ფეხით გადავადგილდები. ვარჯიშის დრო არ მაქვს და ამ ფორმით ვაბალანსებ. ფეხით სიარულს ყველას ვურჩევ. ნაკლები გამონაბოლქვი გვექნება ქალაქში. ძალიან მიყვარს და აუცილებლად გავუწევ პროპაგანდას როლიკების კულტურას. როლიკებით სეირნობისას სხეულის ყველა კუნთია ჩართული, ამდენად, ჯანმრთელობის გარდა, სხეულის ესთეტიკური სრულყოფისთვისაც სასარგებლოა. ყველაფერს გავაკეთებ, რომ სკეიტი და როლიკების კულტურა პოპულარული გახდეს საქართველოში.

 


ქეთი დარჩია

"ბომონდი" სექტემბრის ნომერი

like
0

კომენტარის დამატება
×
სახელი*
კომენტარი*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.