სტივენ კინგის საშინელებათა ტრიუმფი

ავარიის შემდეგ, ის ცოტა სხვანაირი გახდა - დაღლილი ბრძენი


საშინელებათა ჟანრის თვალსაჩინო წარმომადგენელს - სტივენ კინგს ძალა შესწევს, რომ საკუთარი ბავშვობის დროინდელი შიში და ტკივილი თავშესაქცევ ტექსტებად გადააქციოს.

პატარა სტივს, მცირე ასაკიდანვე დიდება სწყუროდა, მაგრამ ამას ხშირად უბედურებამდე მიჰყავდა. მაგალითად, ერთხელ ბიძამისის ავტოფარეხში გმირული სულისკვეთებით აღვსილმა, ბეტონის უზარმაზარი სამშენებლო ბლოკის აწევა გადაწყვიტა. იქიდან მოულოდნელად კრაზანა გამოფრინდა და შიგ ყურში უკბინა. ბლოკი, რა თქმა უნდა, დაუვარდა და ფეხშიშველ ტერფზე ყველა თითი მოიტეხა. მეორე ჯერზე, თამაშით ისე გაერთო, რომ სახლში ტუალეტში შესასვლელად არ

წავიდა, ტყეში შხამიანი ფოთლებით ისარგებლა და მთელი სხეული დაუსივდა. შვიდი წლისას, თავს ახალი უბედურება დაატყდა: ანგინის შემდეგ, ყურის ტკივილი გაურთულდა და აუტანელი მანიპულაციების ჩატარება დასჭირდა, თანაც - არაერთხელ. ავადმყოფობასაც თავის მხრივ, გარკვეული სარგებელი ჰქონდა, რადგან იმ დროს, როცა ყველა სკოლაში დადიოდა, ის მართალია, ლოგინში იწვა, მაგრამ მაინც - თავისუფალი იყო და როგორც ამბობდა, "ექვსი ტონა კომიქსები" გადაიკითხა. ამის შემდეგ, ჯეკ ლონდონზე გადაერთო და კიდევ სხვა სათავგადასავლო ლიტერატურაზე. ამგვარად, პატარა ბიჭი მიხვდა, რომ არსებობდა კომიქსები და არსებობდა წიგნები. კომიქსებს სიამოვნებით ფურცლავდა, მაგრამ სურდა, ნამდვილი წიგნები დაეწერა. "სცადე, შენ უკეთესად გამოგივა, ამაში დარწმუნებული ვარ!" - უთხრა დედამ და სტივენმაც დაწერა ოთხი ისტორია ჯადოსნურ ცხოველებზე, რომლებსაც სათავეში მოხერხებული კურდღელი ედგა. ის ძველი ავტომობილით დადიოდა და გასაჭირში ჩავარდნილ ბავშვებს ეხმარებოდა.


დედამ შვილის ხელნაწერი რვეულები თავის ოთხ დას გადაუგზავნა, რომლებიც მას უიღბლობის გამო იცოდებდნენ. ამ ჟესტით ის მათ ამცნობდა, რომ მართალია, ქმარმა მიატოვა, ბევრს მუშაობს და ბავშვებს დეიდაშვილების გამონაცვალი ტანსაცმლით უწევთ სიარული, უფროსი ვაჟი ყალთაბანდობს, ხოლო უმცროსი ბევრს ავადმყოფობს, მაგრამ სამაგიეროდ, ნახეთ, რა საოცარ ისტორიებს წერს ჩემი პატარა სტივიო!..
ყოველ ამგვარ მოთხრობაში დედამ ბიჭუნას საკუთარი კვოტა დაუწესა - 25 ცენტი. ასე გამოიმუშავა დამწყებმა მწერალმა თავისი პირველი შრომის ნაყოფი - ერთი დოლარი.

საშინელი "სპუტნიკი"
პატარა სტივენის ცნობიერების გარდატეხა პირველად კინოთეატრში მოხდა. ათი წლის ასაკში ის ესწრებოდა ფილმის - "დედამიწა მფრინავი თეფშების წინააღმდეგ" სეანსს. უცებ, ეკრანი ჩაქრა, დარბაზში სინათლე აანთეს და ხმაათრთოლებულმა წამყვანმა გამოაცხადა: "მინდა გაცნობოთ, რომ რუსებმა დედამიწის გარშემო ორბიტაზე კოსმოსური სატელიტი გამოიყვანეს, რომელსაც "სპუტნიკი" ჰქვია". ყველა დუმდა. საშიში სიუჟეტი ცხადად იქცა.
სტივი ფიქრობდა: რადგანაც რუსებმა "სპუტნიკი" გაუშვეს, ე.ი. მათ მძლავრი რაკეტები აქვთ და შეუძლიათ, ბომბები გამოუშვან. გამოდის, რომ ისინი უფრო ძლიერნი არიან. ამერიკა კი სინამდვილეში უძლურია რუსული კონტინენტთაშორისი რაკეტების მოსაგერიებლად... და სადღა არიან ჩვენი კინოს სუპერგმირები?!.


ცოტა მოგვიანებით, საბჭოთა კავშირის პირველმა მდივანმა - ნიკიტა ხრუშჩოვმა ცნობილი ფრაზა წარმოთქვა: "ჩვენ თქვენ დაგმარხავთ!"...
მიდიოდა წლები, სტივენი იზრდებოდა. სწავლასა და სამსახურს დროებით საქმიანობად მიიჩნევდა. სერიოზულად კი, მისთვის მხოლოდ ერთადერთი რამ ითვლებოდა - ეს იყო მწერლობა.
ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლისას, მომავალმა მწერალმა კედელში ლურსმანი ჩააჭედა და მასზე კიდებდა ბლანკებს, რომლებსაც ჟურნალის რედაქციებიდან და გამომცემლობებიდან უგზავნიდნენ, მისი ნაწარმოებების გამოქვეყნების უარყოფის ნიშნად.


თოთხმეტი წლის ასაკში ეს ლურსმანი უკვე სავსე იყო უარყოფებით. მაშინ, კინგმა კედელში სადურგლო ომბოხი ჩაასო და მასზე დაიწყო წერილების დაკიდება. წლებთან ერთად, უარყოფის ფორმები იცვლებოდა: პირველი - ცოტა საწყენი იყო, მაგრამ - სასარგებლო. აი მაგალითად: "ნუ ამაგრებთ ხელნაწერებს სტეპლერით. ისარგებლეთ ქაღალდის სამაგრებით!" - ამის მერე, სტივი სულ ქაღალდის სამაგრებით სარგებლობდა...
თექვსმეტი წლის ასაკში, უარყოფამ კეთილმოსურნე ფორმა მიიღო. საეტაპო მაგალითად, ასეთი იყო: "კარგია, მაგრამ ჩვენ არ მოგვერგება. თქვენ გაქვთ ტალანტი. კიდევ გამოგვიგზავნეთ..." გაგრძელება

like
0

კომენტარის დამატება
×
სახელი*
კომენტარი*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.