როგორ გაჩნდა მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი

 მაღალმა ქუსლმა, მსოფლიოს მოდის ისტორიაში სრულიად ახალი სტილი შემოიტანა. მან თაყვანისმცემლების გული ჯერ კიდევ რამდენიმე ასეული წლების წინ დაიპყრო. ფეხსაცმლის ქუსლის ფორმა, ზომა და სიმაღლე, საუკუნეების განმავლობაში იცვლებოდა. ალბათ ბევრმა ქალბატონმა არ იცის, რომ თავდაპირველად ქუსლს აბსოლუტურად სხვა დანიშნულება ჰქონდა. ძველ ეგვიპტეში, ქუსლიანი ჩექმები მიწაზე მომუშავე მონებს ეცვათ იმისთვის, რომ სახნავ მიწაზე გადაადგილება ადვილად შესძლებოდათ.

CAMPO

მაღალი პლატფორმა ძველ საბერძნეთში, თეატრის მსახიობებშიც გვხვდება. ისინი მაღალ ქუსლს ვიზუალური ეფექტისთვის და სიმაღლეში მოსამატებლად იცვამდნენ.

რაც უფრო მაღალი იყო ქუსლი, მით უფრო მნიშვნელოვან პერსონაჟს თამაშობდა მსახიობი.


გადმოცემის თანახმად, ქუსლი მამაკაცებმა გამოიგონეს. პირველად ცხენოსნობაში გამოიყენებდნენ, რათა ფეხი უზანგში არ გამძვრალიყო. ეს იყო მაღალი ტყავის ჩექმა მსხვილი ქუსლით, რომელსაც „ბოტფორტებს“ ეძახდნენ. „ჩოპინები“ კი ლამაზი, ეგზოტიკური ფეხსაცმელი იყო ცილინდრის ფორმის პლატფორმაზე, რომელიც ვენეციელმა კურტიზანმა ქალებმა დაამკვიდრეს. ისინი 15 სმ-დან 42 სმ-მდე სიმაღლის პლატფორმაზე სიარულს მხოლოდ მოახლეების ან თაყვანისმცემლების დახმარებით ახერხებდნენ. 1430 წელს, ჩოპინები ხელისუფლების მიერ კანონით იკრძალებოდა, მაგრამ ამ აკრძალვამ ვერ შეაჩერა მოდური სიგიჟე.
თურქეთში, ჰარამხანაში მყოფ ქალებს მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს იმისთვის აცმევდნენ, რომ მათ გაქცევა ვერ მოეხერხებინათ. ჩინეთსა და იაპონიაში კი მეძავები ასევე პლატფორმებით დადიოდნენ. თუმცა, იაპონიას თავისი ისტორია აქვს. „გეტა“ – სანდლები ორ დანაყოფიან ხის პადოშზე, ჩვ. წ. აღ-ით VIII საუკუნის ბოლოს გაჩნდა. ეს ფეხსაცმელი კიმონოს გაჭუჭყიანებისაგან იცავდა. 1533 წელს მნიშვნელოვანი მოვლენა მოხდა. კატერინა მედიჩიმ, რომელიც დაბალი ტანისა გახლდათ, მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი თავის ქორწილში ჩაიცვა. ის ფრანგ პრინცს – ჰენრიხ დე ვალუას გაჰყვა ცოლად, რომელიც საფრანგეთის მომავალი მეფე გახლდათ. მისი წყალობით, მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლის ტარება საფრანგეთის სასახლეშიც დაიწყეს.


XVII საუკუნეში, მაღალ ქუსლებზე არა მარტო კაცები, არამედ ქალებიც დადიოდნენ. ქალები ფერადი ტყავის ფეხსაცმელს ატარებდნენ, მაღალი ქუსლითა და წვეტიანი ცხვირით. მას ბაფთებით, ბალთებითა და თასმებით რთავდნენ. თუ ფეხსაცმელს ძალიან მაღალი და წვრილი ქუსლი ჰქონდა, ქალები მხოლოდ ჯოხის დახმარებით გადაადგილდებოდნენ. მაღალი ქუსლი პრივილეგია იყო, რომელიც მხოლოდ დიდგვაროვნებს ჰქონდათ.
სხვათა შორის, თავიდან არ არსებოდა მარჯვენა და მარცხენა ფეხის ფეხსაცმელი. ორივე ფეხისთვის ერთნაირი ძირი მზადდებოდა. მანამ, სანამ მეფეებმა არ დაიწყეს სპეციალური განკარგულებების გაცემა. ინგლისის პარლამენტმა შემოიღო კანონი, რომ ყველა ქალი, ვინც მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს ატარებდა დასჯილიყო. მიზეზი გახლდათ ის, რომ მათი აზრით, მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი „ჯადოსნური საშუალება“ იყო, რომელიც კაცებს ქალებზე დაქორწინებას აიძულებდა.
XVIII საუკუნიდან ფეხსაცმელი ხელოვნების ნიმუშად იქცა. მას რთავდნენ ბარხატით, მძივებით, იცვლებოდა ქუსლის ფორმა და სისქე. „მაღალ მოდას“ მართმადიდებლური ეკლესიაც ეწინააღმდეგებოდა და ჯანმრთელობისთვის საზიანოდ მიიჩნევდა. საფრანგეთის რევოლუციის დროს, ექიმები, ფილოსოფოსები და მოაზროვნეები მაღალი ქუსლის წინააღმდეგ გამოდიოდნენ. ისინი ითხოვდნენ აეკრძალათ ყველაფერი, რაც ჯანმრთელობისთვის საშიში იყო: კორსეტები, მაღალი ქუსლი და სხვ…
1789 წელს, საფრანგეთის რევოლუციამ ქალები თითქმის 50 წლით ქუსლების გარეშე დატოვა და მაღალი ქუსლის ტარების ბედნიერება ჩამოართვა. ქალის მაშინდელი ფეხსაცმელი ძალიან ჰგავს ახლანდელ „ბალერინებს“ ნაპოლეონ ბონაპარტეს არ მოსწონდა ახალი მოდა. მხოლოდ XIX საუკუნეში შეცვალა აბრეშუმის ბალერინები ტყავის “შუზებმა”. მაშინ მოიფიქრეს ქუსლი “ბოკალი”, რომელმაც თითქმის 50 წელი იარსება. ქალები მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს ფეხების ვიზუალურად დასაგრძელებლად ატარებენ. მისი საშუალებით, ისინი ხაზს უსვამენ ელეგანტურობას. მოდის ისტორია ქუსლებთან დაკავშირებით ჯერ კიდევ არ დასრულებულა. თავის თაყვანისმცემლების გაოცებას ის კვლავაც აგრძელებს.

like
1

კომენტარის დამატება
×
სახელი*
კომენტარი*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.