სხეულის ესთეტიკა: ქართველი ფოტოგრაფი, რომელიც "ვოგის" საიტზე მოხვდა

მისი ნამუშევრები ჰარმონიისა და სილამაზის იდეალურ სინთეზს ქმნის.

თავადაც აღიარებს, რომ მისთვის ამოსავალი ესთეტიკური რაკურსია, სადაც ადამიანის სხეული ბუნებასთან შერწყმულია.

ხშირად უტრიალებს საყვარელ თემებს - წყალს და ყავავილებს, მის ხელწერასაც სწორედ ამ თემებით ამოიცნობთ. 2 წელია, რაც გვანცა მაღლაკელიძე ფოტოგრაფიამ გაიტაცა, თუმცა, მცირე დროის მიუხედავად, მისი ნამუშევრები არაერთ გამოცემაში მოხვდა, მათ შორის ცნობილი გამოცემის, „ვოგის“ საიტზე.


გვანცა:


- ფოტოგრაფიამ ბავშვობაშივე გამიტაცა. ტელეფონის კამერით ვიღებდი ფოტოებს. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დრო გამომითავისუფლდა და ფოტოგრაფიის მოყვარულთა ჯგუფში დავდიოდი. ჩემს ფოტოებს ხშირად დადებითი შეფასება

ჰქონდა. აპარატის შეძენა ამიტომაც გადავწყვიტე. ახალი აპარატით გადაღებული პირველივე ფოტო დადგმულია, ყველაზე იაფფასიანი ლინზით გადავიღე. ფოკუსს მხოლოდ 10-15 მ დიაპაზონში მთავაზობდა. არასდროს ვიღებდი ფოტოებს სოციალურ თემებზე. არც ქუჩის ფოტოგრაფიით ვიყავი გატაცებულიო. როგორც ჩანს, თავიდანვე ადამიანის ესთეტიკური რაკურსით წარმოჩენა მაინტერესებდა. პირველი ფოტო ხომ დადგმული იყო - გადავიღე ჩემი ნათესავი მარიამი. ალბათ ერთადერთი მოდელია, რომელსაც ხშირად ვიღებ. მის გარდა ერთსა და იმავე მოდელს არ ვიღებ. მარიამს ძალიან უყვარს სესიებში მონაწილეობა. თან ნიჭიერია, ემოციის გადმოცემის საოცარი უნარი აქვს. ფოტოგრაფია შრომატევადი საქმეა, ერთი კადრისთვის ბევრი ფოტოს გადაღება გიწევს, მაგრამ იმ ერთი კადრისთვის წვალება ღირს. კონკურსებში გამარჯვებულ ფოტოებში, ყველგან მარიამია მოდელი. პირველ ფოტოს კარგი გამოხმაურება ჰქონდა. ფოტოგრაფიის ასოციაციის კონკურსში პირველი ადგილი მოვიპოვე. როგორც გამარჯვებულმა, ამავე ასოციაციის სასწავლებელში გავაგრძელე სწავლა, ავიღე დიპლომი და ამჯერად სერტიფიცირებული ფოტოგრაფი ვარ. სულ ორი წელია, რაც ვიღებ. ამ საქმის შესწავლისას მეტად დატვირთული ვიყავი. დღე ვიღებდი, ღამე ფოტოშოპის გამოყენებას ინტერნეტის დახმარებით ვეუფლებოდი. სასწავლებელში ჩემი პედაგოგები მზია ლეკვეიშვილი და თამრიკო ცისკარიშვილი იყვნენ. ძირითადად თეორიულ და პრაქტიკულ კურსს გავდიოდით, მაგრამ უფრო სწრაფად მინდოდა საქმის შესწავლა და დამატებით ინფორმაციას ამიტომ ვეძებდი. შემართებით ვიყავი, რადგან რთული გზა გავიარე. ბევრჯერ დავეცი და ადგომა ძალიან გამიჭირდა.

- საქართველოში შიშველი სხეულის გადაღებას ფრთხილად ეკიდებიან. როდის დაინტერესდით ნუდისტური ფოტოგრაფიით?


- ჩემი არც ერთი ფოტო ვულგარული არ არის, რადგან სხეულს ლამაზ გარემოში ესთეტიკური რაკურსით წარმოვაჩენ. დავიწყე ადამიანის პორტრეტების გადაღებით. ამ პროცესში მივხვდი, რომ რაღაც სხვა მსურდა. მოდელებს, რომლებსაც ლამაზი სხეული ჰქონდათ, გახდა შევთავაზე. ფოტოში სახის დაფარვას თუ მთხოვდნენ, აუცილებლად ვითვალისწინებდი. შავ მასალასაც არასდროს ვიტოვებდი, რომ ჩვენ შორის ნდობა ჩამოყალიბებულიყო, ამიტომაც გოგონები დღემდე ადვილად მთანხმდებიან. როცა გახდილ მოდელს იღებ, ნდობის ფაქტორი მნიშვნელოვანია.

- შიშველი სხეულის წარმოჩენას რა ესთეტიკა აქვს?


- ფოტოსესია არასდროს ჩამვარდნია. ერთი სასურველი კადრი მაინც გამომსვლია. სრულყოფილად მაინც არ ვფლობ პროფესიას. დღემდე ვსწავლობ და ვფიქრობ, ეს პროცესი დაუსრულებელია. მხოლოდ 2 წელია, რაც ფოტოსესიების გადაღება დავიწყე. სრულყოფილი კადრი, რომლითაც ვიტყვი, რომ შედეგი მიღწეულია, როგორი იქნება, არ ვიცი.

 

- ვის იღებთ, როგორი ნატურა იქცევს თქვენს ყურადღებას?


- არასდროს გადამიღია ნაცნობი, მეგობარი თუ ახლობელი. ვერ ვიტყვი, რომ ისინი ჩემთვის საინტერესო არ არიან, უბრალოდ, მათ ჩემს ფოტოგრაფიაში ვერ ვხედავ. არ ვიცი, რატომ, მაგრამ უცხო ადამიანის გადაღება მირჩევნია. გარეგნობით უნდა მომეწონოს. ხშირად ყოფილა შემთხვევა, რომ მოდელი ჩაცმული უნდა გადამეღო, მაგრამ მივხვდი, გახდილი უფრო ლამაზი იქნებოდა.

- გაქვთ სხვადასხვა სერია - ყვავილების, რძის, აბაზანის. ეს იდეები როგორ ხორციელდება?


- ძალიან მიყვარს ყვავილები და წყალი. როგორც უნდა განვითარდეს ჩემი ხედვა, ვიცი, რომ ყოველთვის მომინდება მათი ასახვა.

- თუ გიგრძნიათ რომელიმე ფოტოგრაფის გავლენა, ხედვის რაკურსის ან სხვადასხვა თემის ინსპირაციისას?

- ფოტოგრაფები ხშირად გაურბიან ასეთ გავლენებს. თვლიან, რომ არასასურველია. თავად განსხვავებული დამოკიდებულება მაქვს. თუ ვინმეს ნამუშევარი მომეწონა, ვცდილობ მის დადგმას და გადაღებას. ასევე ვთვლი,რომ ზუსტი კადრი არასდროს გამოვა, იქ საკუთარი ხედვაც იგრძნობა და გაცილებით საინტერესო ხდება ეს პროცესი. ფოტოგრაფმა იგივე მოდელი და გარემო რომ შემოგთავაზოს, მაინც არ გამოვა იდენტური ფოტო. რასაკვირველია, უკეთესია საკუთარი, ინდივიდუალური ხედვა და თემები გქონდეს. ფოტოგრაფიაში ცოდნის გარდა იდეაა მთავარი. იდეების ნაკლებობას არასდროს განვიცდი, მაგრამ მათ განხორციელებაში ხშირად ფინანსური რესურსი არ მიწყობს ხელს.
იდეებს ხშირად ვიწერ, ვინიშნავ, ვხატავ იმ იმედით,რომ გადავიღებ.


- თვითონ რომელი სერია მოგწონთ და თვლით, რომ გამოგივიდათ?

- აბაზანის სერია ძალიან მიყვარს, მაგრამ რთულია გადაღების პროცესი. ახლა ხომ ყველას კაბინები აქვს. აბაზანას იშვიათად ვაგნებ, თან ისეთ პატარა სივრცეში, რომ მოძრაობა შეუძლებელია. მაგალითად, ერთ სესიაში რძეში მობანავე ორსული გოგონა უნდა გადამეღო, აბაზანა იმდენად პატარა აღმოჩნდა, ისე მოიხარა მოდელი, რომ ვერ გადავიღე. რამდენიმე საყვარელი ფოტო მაქვს და ვთვლი, რომ გამომივიდა. მომწონს ასევე ყვავილების სერია. თუკი სადმე, დედამიწის ზურგზე ყვავილია, ყველაფრის გადაღება მსურს. მითხრეს კიდეც, არ მოგბეზრდა სულ ყვავილები და ყვავილებიო? ვფიქრობ,
ყვავილების სერია ერთგვარი ნიშაა. ჩემი ნამუშევრები გამაღიზიანებელი არ არის. ცხოვრებაში რა სიმშვიდეც მაკლია, ჩემს ფოტოსესიებში ვპოულობ. ფოტოები ჩემს შინაგან ბუნებას გადმოსცემს.


- როგორ ირჩევთ ლოკაციებს?

- შემოვლილი მაქვს თბილისთან ახლომდებარე ტერიტორიები - წყნეთი, კიკეთი, კოჯორი. უფრო შორსაც გავდივარ. მთავარი და მნიშვნელოვანი მაინც მოდელის სამოსია. ის მკარნახობს ლოკაციას, რომელი მოუხდება ფოტოს. ძალიან მომწონს ვინტაჟური სტილი და ხშირად ვიყენებ. მომწონს გიპიურის და შიფონის კომბინაციით შექმნილი სამოსის გამოყენება. ვერასდროს გადავიღებ მოდელს დანგრეულ შენობაში. არ მომწონს ასეთი ლოკაციის გამოყენება - ფოტოს სამოსისა და ლოკაციის კონტრასტზე რომ აგებენ. მე მაინც ჰარმონიის მომხრე ვარ. ერთ-ერთი ფოტო ბოტანიკურში გადავიღე. მოდელს მწვანე კაბა ეცვა. დავაყენე სუროში და ადამიანი და მცენარე ერთ მთლიანობად ვაქციე. „ვოგის“ საიტზე სწორედ ეს ფოტო მოხვდა. ამ საიტს საკმაოდ მკაცრი სტაფი ჰყავს. ფოტოს გაგზავნის უფლება ყველას აქვს, მაგრამ გაგზავნილი ფოტო კრიტიკულად ფასდება. ფოტოს, რომელიც მოეწონებათ, შენიშვნის გარეშე გიბეჭდავენ. თუ არ დაბეჭდეს, აუცილებლად გიხსნიან, რატომ. ძალიან საინტერესოა ამ მხრივ მათთან ურთიერთობა, ბევრ რამეს სწავლობ. ჩემი ოთხი ფოტო დაამტკიცეს. მადლობის წერილიც მომივიდა.


- როგორ იყენებთ ფოტოშოპს, როგორ იცავთ ზომიერებას, რომ ფოტო იყოს ესთეტიკურად მიმზიდველი, თან ბუნებრივი?

- ვიყენებ, მაგრამ ზომიერად. ვცდილობ მხოლოდ დეფექტების დაფარვას. აუცილებლად დავფარავ სტრიებს და თმის დეტალებს. მოდელს შეიძლება ლამაზი მკერდი ჰქონდეს, მაგრამ მაინც გავუსწორო. სანამ დეტალებს ბოლომდე არ გავასწორებ, ფოტოს არ ვეშვები. ხშირად საათებსაც ვანდომებ, მაგალითად, ერთ ფოტოს 4-5 საათიც შეიძლება ფოტო იმდენად დამუშავებულია, რომ პლასტმასი გამოდის. აუცილებელია ფერების კორექციაც. რაც შეეხება ყვავილებს, ხილს ან წყლის ეფექტს, ყველაფერი ნატურალურია.


- ფოტოგრაფიაში რა სირთულეებია დასაძლევი?

- ყველამ ფოტოაპარატს დაავლო ხელი და ფოტოგრაფად თვლის თავს. თავად აპარატს ჩანთით ვატარებ, რადგან არ მაქვს ამის პრეტენზია. ვთვლი, რომ ჯერ კიდევ სწავლის პროცესში ვარ. ფოტოგრაფია იმდენად გაცვეთილი თემაა, ჩემგან ხშირად კარგ ფოტოსესიას  არც მოელიან. სოციალურ ქსელში ეს დამოკიდებულება კარგად იგრძნობა. მერე, როცა შედეგს ნახავენ, კომპლიმენტებს არ იშურებენ.


პრობლემაა დაფინანსებაც. საკუთარი რესურსით ვიღებ სესიებს. დავდივარ საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში და ლოკაციებს ვეძებ. შეკვეთებიც მაქვს, მაგრამ არასტაბილური. ფინანსური რესურსის არქონის გამო ხშირად იდეებზეც მითქვამს უარი. ახლაც მაქვს საინტერესო იდეა, რომელსაც ვერ ვანხორციელებ.

 

- გამოფენებში თუ მონაწილეობთ?


- ახლახან ბაქოში ჯგუფურ გამოფენაში მივიღე მონაწილეობა. ფოტოგრაფთა ასოციაციის წევრი ვარ და ამ ორგანიზაციასთან ვითანამშრომლე. ფოტოები გამოფენის ორგანიზატორებმა შეარჩიეს. 6 ფოტოდან სამი გამოიფინა. საკმაოდ საინტერესო და მნიშვნელოვანი გამოფენა გახლდათ ჩემთვის. მივიღე წინადადებებიც და ვნახოთ, როგორ განვითარდება მოვლენები.

- ყველაზე რთული ფოტოსესია თუ გახსენდებათ?


- ერთ ფოტოსესიაზე დაკვეთით ვიმუშავე. ერთ-ერთი პროექტისთვის დაკვეთა იყო სვანეთის ლამაზი ადგილების გადაღება, ამისთვის მთელი სვანეთი ფეხით უნდა შემომევლო. მიუხედავად იმისა, რომ სხვა მიმართულებით ვმუშაობ, ძალიან მიყვარს ბუნება და დავთანხმდი. ეს ხუთი დღე ყველაზე რთული იყო, რომელიც არასდროს დამავიწყდება. სამ დღეში 54 კილომეტრი ფეხით გავიარე. მოგეხსენებათ, სვანეთის ლანდშაფტი რამდენად უსწორმასწოროა, სასურველ კადრს ვეძებდი და ვიღებდი. ძალიან ლამაზი და კარგი ფოტოსესია შედგა. ახლა სიამოვნებით ვიხსენებ იმ დღეებს. დამკვეთებსაც ძალიან მოეწონათ და სოციალურ ქსელშიც. ყველაზე დადებითი, რაც ფოტოგრაფიამ ამ ორ წელიწადში მომიტანა, სრულიად უცხო ადამიანების თანადგომა და გულშემატკივრობაა.


ქეთი დარჩია

"ბომონდი", სექტემბერი

like
0

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.