ნინო სეფოს ვიზუალური იმიჯები

ნინოს პირველმა სადიპლომო ნამუშევარმა "კავკასიური ჩარჩო" დიდი ინტერესი გამოიწვია საერთაშორისო გამოცემებში.
კერძოდ, 2012 წელს "ვოგის" რჩეული ნამუშევარი გახდა. შემდეგი პროექტი "რეკონსტრუქცია", კომპანია Not Just a Label-ის მიერ, 15000 საუკეთესო დიზაინერიდან
შერჩეულ 100 საუკეთესოში მოხვდა. ნინოს ხედვა ინდივიდუალურია და მის ნამუშევრებს გამორჩეული ხასიათი აქვს. უფრო ვიზუალური არტია, კონცეფტუალური იმიჯი, რომელიც მნახველში დიდ ემოციას აღძრავს. ამჯერად, ახალი მიმართულებით, აქსესუარების ხაზზე მუშაობს. ამ მიმართულებაშიც, მასიურ ფორმებსა და დახვეწილ დიზაინში მისი ინდივიდუალიზმი ხაზგასმულია. ბოლო კოლექცია, "სიჩუმის არქიტექტურა" ტადაო ანდოს შემოქმედების ინსპირაციით შეიქმნა და  Mercedes Benz Fashion Week-ზე წარმოადგინა.



- თქვენს დიზაინში მკვეთრად იგრძნობა გეომეტრიული, არქიტექტურული ფორმებით დაინტერესება. ეს ხედვა როგორ ჩამოგიყალიბდათ?

- ბავშვობიდან მომწონდა გეომეტრიული ფორმები. მამა პროფესიით არქიტექტორია. მის სკულპტურებშიც იგრძნობა ეს ხედვა. ბავშვობიდან თვალს ვადევნებდი მამას მუშაობის პროცესს, სადაც ძირითადი აქცენტი სივრცესა და ფორმებზე იყო გადატანილი. ამ შთაბეჭდილებებმა ტრანსფორმაცია განიცადა. ჯერ ქსოვილში ვცადე გაცოცხლება. ეს ადრეული ეტაპის ნამუშევრებს ეხება. არასდროს აღვიქვამდი ცალკე კოსტიუმს, დეტალებს ნაკლებად ვხედავდი. თავიდანვე სილუეტსა და მის ფორმაზე, ძირითად კონცეფციაზე ვიწყებდი ფიქრს. მერე მასალაზე ვმუშაობდი. კოსტიუმის კონტურები სკულპტურასავით იკვეთებოდა ჩემს წარმოსახვაში. ვფიქრობ, ჩემს ნამუშევრებში სივრცობრივი აზროვნება იგრძნობა. დღემდე აქტიურად ვადევნებ თვალს მამას შემოქმედებას. მაინტერესებს მისი განვითარების ეტაპები - როგორ ვითარდება სკულპტურა, როგორც ხელოვნების ჟანრი ჩვენს რეალობაში, რომელშიც ვცხოვრობთ. საინტერესო პროცესია და ერთმანეთთან ურთიერთობით ბევრ რამეს ვიგებთ.

- თვითგამოხატვის ფორმად ტანსაცმლის დიზაინი რატომ აირჩიეთ?

- ყოველთვის მომწონდა ტანსაცმლის დიზაინი და ჩემს წარმოსახვაში ხშირად ვხედავდი ამა თუ იმ მოდელს. ამ მიმართულებაში უფრო ვხედავდი თავს. ცოტა ხანი არქიტექტურულ ფაკულტეტზე ვსწავლობდი. შემდეგ მედიახელოვნების ფაკულტეტი დავამთავრე. ცოტა განსხვავებული სფეროებია, მაგრამ პროფესიაში გამომადგა. საინტერესო ხედვის ჩამოსაყალიბებლად ინტერდისციპლინური პროფესიების ცოდნა აუცილებელია.



- კიდევ რა შთაბეჭდილებებმა მოახდინა თქვენზე გავლენა?

- ინსპირაცია ბევრი იყო... ჩემს ჩამოყალიბებაში დიდი გავლენა აქვს ლიტერატურას. ერთმანეთისგან განსხვავებულ ჟანრებს მივმართავდი. ამ ყველაფერმა წარმოსახვა განმივითარა, მოვლენებისა და საგნების სივრცით აღქმაში დამეხმარა. ძალიან მომწონს ტადაო ანდოს შემოქმედება. აქსესუარების ბოლო კოლექციის ინსპირაცია ანდოს არქიტექტურა იყო. მის ნამუშევრებში საოცარი სიმშვიდე და ჰარმონია იგრძნობა. ეს შინაგანი კულტურა იაპონელებისთვისაა დამახასიათებელი. ვეცადე, შთაბეჭდილება და ბალანსის შეგრძნება ჩემი მედიით გადმომეცა.

- იდეებს როგორ უძებნით ვიზუალურ ფორმებს?

- კარგად რომ დავფიქრდი, მივხვდი, რომ ფორმების თვალსაზრისით ჩემმა ნამუშევრებმა დიდი ცვლილება არ განიცადა. თუმცა, ეტაპობრივად ვითარდებოდა, ჩემს ხედვაში დიდი ცვლილება არ მომხდარა. ვცვლი ვიზუალურ იმიჯს, მასალას... ჩემი პირველი კოლექცია, "კავკასიური ჩარჩო" სადიპლომო ნამუშევარი იყო. ის ძირეული კონცეფცია, რაც ამ პროექტში განხორციელდა, არ შეცვლილა. შევციალე მე და გარემო - უფრო თანამედროვე ხედვით აქსესუარებზე მუშაობაში დავიწყე. დროსთან თანხვედრის თემა მეტალთან ურთიერთობაში ვიგრძენი. არ ვიცი, ეს შეგრძნება რატომ დამებადა. შეიძლება ჩემი ინდივიდუალური ხედვის გამო. რაღაც ეტაპზე ჩავთვალე, რომ ტანსაცმლის დიზაინში დროსთან აცდენილი ვყოფილიყავი. თუნდაც იმიტომ, რომ ჩემი სამოსი არ იყო ტენდენციური. ჩემი მომხმარებელი განსხვავებული სეგმენტი გახლდათ. ამ ეტაპზე, საკუთარი შესაძლებლობების გამოვლენის არაჩვეულებრივი საშუალება აქსესუარებზე მუშაობა აღმოჩნდა. ჩემი ინსპირაციები ამ ფორმაში განხორციელდა.



- ყოველ კოლექციას საინტერესო დასახელება ჰქონდა. როგორ ირჩევდით თემებს?

- "კავკასიური ჩარჩოს" მერე ვიმუშავე "რეინკარნაციაზე". ამ კოლეაციას კარგი გამოხმაურება მოჰყვა. ძირითადად ფეშენინსტალაციაზე ვმუშაობ. კოლექცია წარმოდგენილი მქონდა Mercedes Benz Fashion Week-ზე, "არტ ჯორჯიას" ფარგლებში. რატომ დავარქვი "რეინკარნაცია"? მე ვაჩვენე ქსოვილი როგორ გარდაისახება და ფორმას იძენს სხვადასხვა სილუეტში, ანუ როგორ ხდება მისი რეინკარნაცია. შემდეგი კოლექცია იყო "სახლი". რთულია აგიხსნათ... სახლი არა ყოფითი გაგებით, არამედ საუბარი მქონდა სახლზე, როგორც საკუთარ თავზე, ანუ იმ სივრცეზე, რომელიც შენშია. კოლექცია საკუთარ თავში გარკვევისა და თვითდამკვიდრების ინსპირაციით შეიქმნა.

- ეს თემა თქვენთვის რაღაც ეტაპზე აქტუალური იყო?

- დიახ. სულ ძიების პროცესში ვარ. როცა რაღაც დასკვნამდე მივდივარ, სიმშვიდე მეუფლება. შემდეგი კოლექცია ძალადობის თემასა და "გზას, დავუკავშირე რომელსაც ვერ გამოვყვები"... Mercedes Benz Fashion Week-ზე წარმოვადგინე ფეშენინსტალაციის სახით. გოგონები მგლის ნიღბებით გამოვიყვანე. კოლექციის მესიჯი წითელქუდას თემას დაუკავშირდა, ცნობილი ზღაპრის გმირის ვიზუალური იმიჯი არ შემიქმნია, ალეგორიას მივმართე.



- აქსესუარებზე მუშაობა ტანსაცმლის კოლექციისთვის შესაფერისი დეტალების შესაქმნელად დაიწყეთ?

- თავიდანვე აქსესუარების კოლექციით დავიწყე. სურვილი უცებ გაჩნდა, ჩანახატზე ვმუშაობდი და დამაინტერესა ეს ფორმები ბეჭედში როგორ გადავიდოდა. მინდოდა, მასალასა და ფორმაში ახალი შესაძლებლობები გამეხსნა. თვითგამოხატვის არეალი გაცილებით გაფართოვდა. განსაკუთრებით საინტერესოა ბუნებრივ მეტალთან ურთიერთობა, დროთა განმავლობაში მასალა ტრანსფორმირდება და არ იცი საბოლოოდ როგორ სახეს მიიღებს. თითქოს, შენს ნამუშევარს დამოუკიდებლად უმატებს დეტალებს.

- აქსესუარების კოლექციებსაც ყოფთ თემებად?

- ბოლო კოლექციას დავარქვი "სიჩუმის არქიტექტურა", ტადაო ანდოს ინსპირაციით შეიქმნა. მის ერთ-ერთ არქიტექტურულ ნაგებობას ასე ეძახიან. ბოლო პერიოდში კოლექციაზე სახელების დარქმევას ვერიდები. შეგრძნება დამეუფლა, თითქოს მომხმარებელს თავს ვახვევდი რაღაცას.



- აქსესუარებზე მუშაობას განსხვავებული სპეციფიკა ახასიათებს?

- ტანსაცმლისა და აქსესუარების კოლექციებზე მუშაობის პროცესი იდენტურია. მე უფრო შემოქმედებითი პროცესით, ინსპირტაციების მომხმარებლამდე მიტანით ვარ დაკავებული. ვეძებ ფორმებს, ფაქტურებს. ამიტომ, განსხვავებას ვერ ვხედავ, ვიზუალურ იმიჯზე ვმუშაობ. შემდეგ ხელოსანი იდეების რეალიზებაში მეხმარება. როცა მეტალთან შეხება მქონდა, მივხვდი, რომ იდეასთან მიმართებაში გარკვეულ კომპრომისს ვუშვებდი. რაღაც იცვლებოდა ამ პროცესში. ბევრი დიზაინერი სწორედ ამ დროს ცვლის ნამუშევრის ძირითად ხასიათს. მე არა, თავიდანვე იმდენი მაქვს ნაფიქრი მოდელზე, იმდენად ჩამოყალიბებულია მისი ვიზუალური სახე, რომ მისი ზუსტი ასლის შექმნა მინდება. ნივთი შექმნამდე დიდ გზას გადის. ამ პროცესში კიდევ ექსპერიმენტებსა და ძიებებს რომ მივმართო, რაღაც დაიკარგება. ამიტომ, მირჩევნია სწორედ ის პროდუქტი დავდო, რომელზეც ვფიქრობდი და ჩამოვყალიბდი.

- რომელ მასალებზე მუშაობთ და რა თვისებით გამოირჩევიან?

- ხშირად ვიყენებ ვერცხლს, თითბერს, რომელიც ბოლო ეტაპზე ვერცხლით იფარება. საინტერესო მასალაა. განსხვავებული ვიზუალური ეფექტი აქვს. მისი ფერიც ოქროსფერში გადადის. ამ დროს გადმოგყავს ვერცხლისფერზე, არ გემორჩილება. ჩანაფიქრის სისრულეში მოსაყვანად, ბრძოლის გადატანა მიხდება. სამკაულზე მუშაობა ტანსაცმლის დიზაინისგან მხოლოდ იმით განსხვავდება, რომ სხვა ენერგეტიკა აქვს. სამკაულთან მიმართებაშიც გაცილებით სენსიტიური ვარ, ცოცხალ ორგანიზმად აღვიქვამ.



- რა არის თქვენთვის მნიშვნელოვანი მისი ესთეტიკური მხარე თუ კონცეფცია, იდეა?

- ესთეტიკურად მიმზიდველი უნდა იყოს. როცა მოდელზე ვმუშაობ, ნაკლებად ვითვალისწინებ ტენდენციებს. ჩემი განწყობა და ემოცია ისე გადადის ნამუშევარში, რომ მას ვერაფერი აფერხებს. გულწრფელი ვარ მასზე მუშაობისას. რასაც ვფიქრობ და როგორც ვხედავ, იმას ვაკეთებ. ნამუშევრები არ არის ფართო სეგმენტისთვის გათვლილი. თავად სეგმენტზე ნაკლებად ვფიქრობ. უფრო შედეგი მაინტერესებს. თუმცა, დგება მომენტი, როცა მომხმარებელზეც უნდა იფიქრო...

- როგორ ადამიანს დაამშვენებდა თქვენი სამკაული?

- ერთი, კონკრეტული ხასიათი ვერ წარმომიდგენია. ვერაფრით ვეთანხმები მოდის სამყაროში და ზოგადად ხელოვნებაში, ძლიერი და სუსტი ქალის იმიჯს. ჩემი სამკაულები სპეციფიკურია. ისეთ ქალს მოუხდება, რომელსაც განსხვავებული ხედვა, ინდივიდუალური სამყარო, გემოვნებაც განსხვავებული აქვს. თუმცა, ძნელია კონკრეტული სეგმენტის დასახელება. იმდენად განსხვავებულ ქალბატონებზე შემინიშნავს ჩემი ნამუშევრები, რომ ვერც წარმოვიდგენდი, რომ მისთვის ორგანული აღმოჩნდებოდა და მოიხდენდა. ნამდვილი აღმოჩენა იყო, რომელმაც ჩემთვის შექმნილი შაბლონი დაარღვია. მეგონა, რომ ჩემი ნამუშევრები გარკვეულ ჩარჩოში იყო მოქცეული. შედეგად კი მივიღე ჭრელი საზოგადოება, რომლებიც სიამოვნებით ატარებენ ჩემს ნამუშევრებს.



- ბოლო კოლექციაზე მოგვიყევით, რომელსაც  Mercedes Benz Fashion Week-ზე გაიტანთ?

- ნაკეთობებზე ბევრს ვფიქრობ და ჩანაფიქრის რეალიზებას მოკლე დროში ვახერხებ. ბოლო კოლექცია ოქროსფერისა და ტყავის ფაქტურის გამოყენებით გადავწყვიტე. ესეც გამოწვევა იყო ჩემთვის და საინტერესო დასკვნამდე მიმიყვანა. მივხვდი, რომ მასალის მიმართ დამოკიდებულება, რომ შეიძლება უგემოვნოა, უხეშად რომ ვთქვათ, გოიმობაა, რომ მდარე გემოვნებაზე მეტყველებს, თავს მოხვეული აზრია. როცა ამ მასალებს სწორი მიმართულება მოვუძებნე, განსხვავებული შედეგი მივიღე. რა მასალაშიც ვერ წარმომედგინა თავი, ის მასალა გამოვიყენე და ესეც საინტერესოა. ვფიქრობ, რომ სამყარო მრავალფეროვანია და არ ღირს ჩარჩოების შექმნა.

ქეთი დარჩია
like
0

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.