ნინა და ნუცა - ხასიათებისა და პროფესიონალიზმის ნაზავი!

ნინა პერტენავა პიარსპეციალისტია და ერთ-ერთი მარკეტინგული კომპანიის დამფუძნებელი... ნუცა სურგულაძემ სხვა გზა აირჩია, - კულინარიით გატაცება პროფესიად აქცია. განათლება მსოფლიოში ერთ-ერთ საუკეთესო სკოლაში და შეფისგან მიიღო. დედა-შვილის არაჩვეულებრივი ისტორიაა... დამოუკიდებელი, წარმატებული და საინტერესო დედა არაჩვეულებრივი მაგალითია შვილისთვის. როგორც ნინა აღნიშნავს, თავადაც ბევრი რამ ისწავლა ნუცასგან. ისინი ერთმანეთს ავსებენ. არაჩვეულებრივი ტანდემია, სადაც მათი პროფესიული უნარები და ინდივიდუალური ხასიათი ერთმანეთს ერწყმის.

- რით ხართ საინტერესო ერთმანეთისთვის?

ნინა

- ნუცას დედობა ჩემთვის ბედნიერებაა. ამ ადამიანმა ცხოვრება სხვა კუთხით დამანახვა. ადრეული ასაკიდან ხასიათი, ინდივიდუალობა
გამოავლინა. ვერასდროს ეგუებოდა უსამართლობას, რაც უფრო თვალსაჩინო გახდა სკოლის ასაკში. მიკვირდა, ისეთ საკითხებზე დაიწყებდა საუბარს. მეკითხებოდა, სკოლაში რატომ არ ამზადებდნენ ბავშვებს მომავლისთვის, - როგორ ყოფილიყვნენ კარგი ადამიანები. რატომ არ ეხებოდნენ ისეთ საკითხებს, რაც ადამიანს სჭირდება და ასწავლიდნენ საგნებს, რაც მომავალში შეიძლება არც გამოსდგომოდათ. ყოველთვის ეხებოდა გენდერული თანასწორობის საკითხებს. უკვირდა, სკოლაში რატომ ეპატიებოდა ვაჟს ის, რისთვისაც გოგონებს სჯიდნენ. იცავდა თანატოლებს, უშიშარი იყო და არის.

- ნინა, ნუცას პიროვნული ღირსებები აღზრდის თქვენეულ მიდგომებს უკავშირდება?

_- ადამიანი თავისი თვისებებით, ოფციებით იბადება და ეს მიდრეკილებები როგორ იქნება რეალიზებული, საითკენ იქნება მიმართული, გარემოცვაზეა დამოკიდებული. სამი შვილი მყავს და სამივეს ერთი მიდგომით ვზრდიდი, თუმცა სამივე განსხვავებულია. ის, რასაც მათ არასდროს ვუზღუდავდი, თავისუფლება იყო. არასდროს ვაძალებდი, თავს არ ვახვევდი საკუთარ აზრებს. დედის ბუნებრივი ინსტინქტია შვილების სტრესებისგან დაცვა. ვერ გეტყვით, რომ ისინი დავიცავი. იყო მათ ცხოვრებაში სტრესი... თუნდაც რთული, 90-იანი წლები... მეც პატარა ვიყავი მაშინ... მათთან ერთად მეც ვიზრდებოდი და ბევრს ვსწავლობდი. მათ მიმართ ნდობა და პატივისცემა არასდროს მაკლდა. ნუცა ასეთი იყო ადრეული ასაკიდან და ბევრი რამ მეც მასწავლა.



- ნუცა, რა თვისება მოგწონთ დედაში და რას შეცვლიდით...

ნუცა

- ის, რომ სხვის არჩევანს ითვალისწინებს და ამ მხრივ არასდროს შევუზღუდავვარ. არც საშინაო დავალების მომზადებასა და მეგობრებთან გაშვებაზე შემხვედრია წინააღმდეგობა. თავად ვიღებდი გადაწყვეტილებებს და პასუხისმგებლობას. პიროვნების ჩამოყალიბების გზაზე, ვფიქრობ, ასეთი დამოკიდებულება მნიშვნელოვანია. ნინა საუკეთესო დედაა, ყველაზე ლამაზი და კეთილი, ჩემთვის ყველაზე საყვარელი და ახლობელი... ძალიან ახლოს ვიყავით ყოველთვის და ჩვენ შორის გაუგებრობა არასდროს ყოფილა. პროფესიაც ჩემი სურვილებით ავირჩიე. არც მშობლების პროფესია და არც ნინას გზა არ ამირჩევია. გადაწყვეტილება თავად მივიღე და მადლობელი ვარ, რომ არჩევანის თავისუფლება მქონდა. არასდროს უთქვამს ჩემთვის, რომ სკოლის დამთავრების შემდეგ აუცილებლად უნდა მეზრუნა დიპლომზე. უმაღლეს განათლებაზე რომ უარი მეთქვა, ესეც გასაგები იქნებოდა. თუმცა, ყოველთვის ფრთხილად თვალს ადევნებდა ჩემს ნაბიჯებს, თუკი რამ არ მოეწონებოდა, აუცილებლად მიმანიშნებდა.

ნინა

_ თავად ფსიქოლოგობა მსურდა. ოჯახში ყოველთვის ვაწყდებოდი ფრაზებს: "რად გინდა", ჯერ პატარა ხარ!... მივხვდი, რომ აკრძალვას აზრი არ აქვს. დღემდე მინდა ფსიქოლოგობა და ამ სურვილს აუცილებლად ავისრულებ. ბევრს ვსწავლობ, კიდევ ბევრს ვისწავლი და აუცილებლად გამოვალ ფსიქოლოგი. ჩემს ძირითად პროფესიასთან ახლოს დგას და ერთმანეთს ხელს არ უშლის, პირიქით, ფსიქოლოგია ძირითადი საყრდენია. ვერ ვიტყვი, რომ პიარი ამოვწურე. ამ სფეროში ბევრი ახალი შესაძლებლობა დავინახე და აღმოვაჩინე, რასაც მანამდე არ იყენებდნენ. ამ აღმოჩენების შემდეგ გაცილებით საინტერესო გახდა ჩემი პროფესია. უფრო მასების ფსიქოლოგიისკენ გადავიხარე. მასების ფსიქოლოგია განსხვავდება ინდივიდის ფსიქოლოგიისგან. შესაბამისად, მასზე სხვა კანონები მოქმედებს. არსებობს მიდგომა, რომელიც თავიდან ბოლომდე მანიპულაციას ექვემდებარება, რომ თანამედროვე სამყაროში ადამიანს არ უტოვებენ რაციონალური არჩევანის უნარს. არჩევანს სხვა აკეთებს და მარკეტინგულად ისე იფუთება თითქოს მომხმარებელმა თვითონ გააკეთა. ასეთი მიდგომა გავაპროტესტე. ადამიანს უნდა გაუხსნა თვალი და თავად გააკეთოს არჩევანი უამრავ შესაძლებლობას შორის. ასეთი მიდგომა მქონდა შვილებთან ურთიერთობაშიც.

- ნუცა, კულინარია იმდენად საინტერესო და მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა, რომ პროფესიად აირჩიეთ?

ნუცა

- არ ვიყავი ის ადამიანი, რომელიც მთელი დღის ოფისში გატარებას შეძლებდა. აქტიური და შემოქმედებითი სამუშაო მჭირდებოდა. ვიცოდი, რომ ვერც მეცნიერებას გავყვებოდი. რაღაც სხვა მინდოდა. ტელევიზიით ვუყურებდი კულინარიაზე გადაცემებს ცნობილი შეფების მონაწილეობით. ძალიან მომწონდა და გამიტაცა ამ სფერომ. ეს ის პროფესია იყო, სადაც თავს ვხედავდი. სამუშაო სიამოვნებასთან უნდა ყოფილიყო დაკავშირებუილი და ასეთი კულინარია აღმოჩნდა. ოჯახის წევრებთან გასაუბრების შემდეგ, როგორც კი დავიწყე ეს საქმე, ერთ კვირაში მივხვდი, რომ სიამოვნებით ვიმუშავებდი მთელი ცხოვრება. მინდა ამ სფეროში საუკეთესო ვიყო.

ნინა

-პირველობის ინსტინქტი ადამიანის ბუნებრივი მიდრეკილებაა, მის ხასიათშია კოდირებული. ამდენად, არ მიმაჩნია, რომ ნუცას ასეთი დამოკიდებულება ამბიციური და ცუდია.

ნუცა

- არ ვარ მე შემსრულებლის ტიპი.



- ნინა, გაგიკვირდათ ნუცას არჩევანი?

ნინა

- არ გამკვირვებია. ბავშვობიდან უყურებდა კულინარიულ შოუებს. თავადაც ცდილობდა სამზარეულოში ტრიალს და ყველაფერი კარგად გამოსდიოდა. ყველაფრის მომზადება იცოდა, მართალია, სამზარეულო ხშირად ბრძოლის ველს ემსგავსებოდა, მაგრამ ხელს არ ვუშლიდით. ერთხელაც ჩვენი სამზარეულოს კედლებიდან გასვლა და საქველმოქმედო საქმიანობაში ჩართვა მოინდომა. აფრიკელი ბავშვების დახმარების სურვილი გაუჩნდა. შინ აცხობდა ორცხობილებს, ვაკის პარკში ყიდდა და შემოსულ თანხას აფრიკელი ბავშვების დახმარების ფონდში რიცხავდა. მაშინ, ასე, მე-6 კლასში იქნებოდა. ძალიან კეთილი ადამიანია.

ნუცა

- ასეთი რამ ფილმებში მქონდა ნანახი. ბავშვები ორცხობილებს აცხობდნენ და დაზარალებულ ბავშვებს ეხმარებოდნენ. სკოლაშიც ვაწყობდით საქველმოქმედო აქციებს. მოსწავლეები ნამცხვრებს ვაცხობდით და გაკვეთილების დამთავრების შემდეგ, მშობლებს ვთავაზობდით მათ შეძენას.

-  ნუცა, ვიცი, რომ განათლებასაც სერიოზულად მიუდექით და საუკეთესო სკოლა აირჩიეთ...

ნუცა

- განათლება საფრანგეთში მივიღე. ამ ქვეყანას კულინარიაში დიდი გამოცდილება და სკოლა აქვს. საფრანგეთში ახალგაზრდას თუ სურს კულინარიის დაუფლება, სკოლაში სწავლის ბოლო წლებს სამზარეულოს შესწავლას ანდომებს. სამწუხაროდ, საქართველოში ასე არ არის და სწავლის ბოლო წლებს დაკარგულად ვთვლი. მიუხედავად ამისა, 17 წლისა საფრანგეთის კულინარიული აკადემიის სტუდენტი გავხდი. სწავლა დისტანციურადაც შემეძლო. მთავარი სტაჟირება გახლდათ, რომელიც სწავლის პერიოდში უნდა გამევლო. სტაჟირება ბორდოში, გორდონ რამზისთან ავირჩიე. სკოლა რომ დავამთავრე, დავბრუნდი საქართველოში, ატესტატი ავიღე, ჩავაბარე მამას და საფრანგეთში დავბრუნდი. მამა იმედოვნებდა რომ საფრანგეთში რომელიმე უნივერსიტეტში გავაგრძელებდი სწავლას, მაგრამ როცა შეიტყო, სტაჟირებაზე გორდონ რამზისთან ამიყვანეს, მიხვდა, რომ პროფესიად კულინარია ავირჩიე. რამზისთან 4 თვე ვიმუშავე. შემდეგ საქართველოში დავბრუნდი, რადგან ჩემი მთავარი მიზანი ქართული კულინარიის განვითარებაა. იქ სულ მეკითხებოდნენ ჩვენს სამზარეულოზე და იმ კრიტერიუმების გათვალისწინებით, რაც საფრანგეთში აქვთ, პასუხის გაცემა მიჭირდა. პრინციპში, კონტრაქტი შევწყვიტე, დავბრუნებდი და ქართული სამზარეულოს შესწავლა გადავწყვიტე.



- ქართული სამზარეულოს შესწავლა საიდან დაიწყეთ?

ნუცა

- მოვიძიე ძველი კერძების რეცეპტები. შევისწავლე, რა ინგრედიენტები მოიპოვება ჩვენთან. მათი დასახელებაც კი არ ვიცოდი წესიერად. ვაღიარებ, "წიწილა შქმერულად" რომ გეთქვათ, დავფიქრდებოდი, რა კერძია-მეთქი.

ნინა

- მეც სიამოვნებით ჩავერთე ამ პროცესში. ცნობისმოყვარე ვარ, რაიმე თუ მაინტერესებს, ბოლომდე შესწავლას ვცდილობ. მოვიძიე დიდი ინფორმაცია, გადავიკითხე და შევისწავლე ყველა რეცეპტი. ჩვენთვის, ქართველებისთვის, ყველაზე დიდი პრობლემა აღმოჩნდა საბჭოთა პერიოდი და ამ წლებთან დაკავშირებული თავს მოხვეული, გაუგებარი კერძები, რომლებიც თითქმის ყველა ოჯახში მზადდებოდა: ბორშჩი, სოუზი, კატლეტი... ამასობაში ჩვენი სამზარეულო არ განვითარდა და ბევრი რეცეპტი დავკარგეთ. ქართული სამზარეულო მდიდარია და საინტერესო. ნუცას კარგი ხედვა აქვს და ვიმედოვნებ, მის რეაბილიტაციას და საზოგადოებისთვის შეთავაზებას შეძლებს. ადამიანები, კულინარიას, მხოლოდ გემოს უკავშირებენ. მის ფსიქოლოგიურ მხარეს ნაკლებად ეხებიან. კერძის ინგრედიენტები მნიშვნელოვნად ზემოქმედებს ადამიანის გუნება-განწყობაზე, ტვინის ფუნქციონირებას, მასში არსებული ნივთიერებების გააქტიურებასაც კი უწყობს ხელს. ამდენად, კულინარია მნიშვნელოვანი სფეროა, რომელიც ადამიანის ფიზიკურ თუ სულიერ სიჯანსაღეს განსაზღვრავს. არაფერს ვამბობ იმ სიამოვნებაზე, რომელსაც კვების დროს განვიცდით, რის შედეგადაც ჰორმონები გამოიყოფა.

- რჩევა, რომელიც ნუცას მიეცით...

ნინა

- ქართული კერძები მსოფლიოს უნდა გააცნოს. კარგად უნდა შეისწავლოს, შეფუთოს და გაიტანოს... სწორედ ამ იდეით დაბრუნდა ნუცა საქართველოში და თავად უკეთ მოგიყვებათ.


ინტერვიუ ნახეთ სრულად ჟურნალი "ბომონდის" სექტემბრის ნომერში. Browse All Brands
like
0

კომენტარის დამატება
×
სახელი*
კომენტარი*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.