ნინა ზარქუა - დიპლომატიიდან მოდის ინდუსტრიამდე

პროფესიით დიპლომატია, დაამთავრა საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი, მაგრამ ახლა მოდის ინდუსტრიაში საქმიანობს. ყოფილი მოდელი ნინა ზარქუა აქსესუარების, ფეხსაცმელების, ჩანთებისა და სამკაულის ხაზზე მუშაობს, რომელიც მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში იყიდება. ნინა მოგვითხრობს ამბავს, რომელიც 5.000 დოლარით დაიწყო და 2 წელიწადში წარმატებულ ბიზნესად იქცა.


ინტერესი

- უდარდელი ბავშვობა მქონდა, მიუხედავად იმისა, რომ 90-იან წლებს დაემთხვა. უფროსი და-ძმა მყავს, მე ნაბოლარა ვარ და ყველა მანებივრებდა. ის, რომ ქვეყანაში რთული პერიოდი იყო, მაშინაც ვხვდებოდი. დედა ერიდებოდა ჩვენს ქუჩაში გაშვებას. გოგონები დამყოლები ვიყავით. ჩვენი ძმა კომაროვის სახელობის
სკოლაში სწავლობდა და მთელი ოჯახი სულ მის მოლოდინში ვიყავით. მახსოვს, მეც ვნერვიულობდი. კიდევ მახსოვს შუქის მოსვლასთან დაკავშირებული სიხარული. ერთი საათით მოდიოდა და მაინც გვიხაროდა. ეს ეპიზოდები დღემდე შემონახულია მეხსიერებაში. რაც შეეხება ბავშვურ ოცნებებს... მაშინ გამოვავლინე მოდისა და დიზაინის მიმართ ინტერესი. ბარბის ვუკერავდი ტანსაცმელს. ოჯახში ყველაფერი დაჭრილი მქონდა. მამას პერანგსაც კი მივადექი. რაც ხელში მომხვდებოდა, მოდელებს ვხატავდი, არარეალურად გაწელილი კიდურებით. დედა ხშირად მაძლევდა შენიშვნას, რა არარეალურ გოგონებს ხატავ, ამსიგრძე ფეხებს რატომ უხატავო.



მიუხედავად ასეთი გატაცებისა, სკოლის დამთავრების შემდეგ მოდელირების ფაკულტეტზე ჩაბარება არც მიფიქრია. მაშინ ყველა პრაქტიკულ საქმიანობაზე ფიქრობდა. ასე ჩავაბარე საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. ამ პროფესიით არასდროს მიმუშავია, მაგრამ დღემდე მეხმარება დიპლომატის უნარები. კომუნიკაბელური ვარ. ძალიან ადრე შევქმენი ოჯახი. ჩემი მეუღლე ფეხბურთელი იყო და რუსეთში გადავედით საცხოვრებლად. დაოჯახების მიუხედავად, სწავლის მიმართ განსაკუთრებულ პასუხისმგებლობას ვიჩენდი. ხშირად ჩამოვდიოდი თბილისში და გამოცდებს ვაბარებდი. მეცადინეობაში ღამეებს ვათენებდი. გადავადებითაც არ მისარგებლია. სწავლის პერიოდში დედა მეხმარებოდა. არ მომცა მოდუნების საშუალება. დედა პედაგოგია, თან მკაცრ პედაგოგად ითვლება. შვილების მიმართაც ყოველთვის იჩენდა სიმკაცრეს.

მოდის ინდუსტრია 

- სამოდელო ბიზნესში ადრეულ ასაკში აღმოვჩნდი. გოგონების ასარჩევად სკოლაში გვეწვივნენ სამოდელო სააგენტო "ამსას" წარმომადგენლები. მე შემარჩიეს, რადგან ძალიან გამხდარი ვიყავი. სიგამხდრის გამო არაერთხელ დაუცინიათ ჩემთვის "ორი ჩხირი ორცხობილა" და "მაკარონის ფეხები" შემარქვეს. ლამის დავკომპლექსდი. ერთი პერიოდი კაბის ჩაცმაზეც ვთქვი უარი. მოგვიანებით, 13-14 წლის ასაკში, როცა შემამჩნიეს და სამოდელო ბიზნესში მიმიწვიეს, თავდაჯერებულობა მომემატა. გამოვდიოდი ჩვენებებზე, მიღებდნენ სარეკლამო რგოლებში. მერე მივხვდი, რომ სიგამხდრე ნაკლი არ იყო. პირველ ჩვენებაზე როგორ გამოვედი, აღარც მახსოვს. ფოტოსესია, რომელიც გამორჩეულად დამამახსოვრდა, ნუკრი ჯიოშვილს ეკუთვნოდა. საერთოდ, ამ ფოტოგრაფთან ხშირად ვთანამშრომლობდი. მას, როგორც მოდელი, მოვწონდი და ხშირად მიღებდა. კვირა არ გავიდოდა ჩემს დასა და სიძესთან ერთად მის გადაღებებზე არ მივსულიყავი. იმ გადაღებებიდან დღემდე ბევრი ფოტო დამრჩა.



სიყვარული

- სიყვარული? რთული თემა იყო, რადგან ჩემი ძმა მკაცრი იყო. სადაც უნდა ვყოფილიყავი, საღამოს შინ დროზე უნდა მივსულიყავი. ჩემი მომავალი მეუღლე, ალექსანდრე ამისულაშვილი, "ამისულა", მაშინ კიევის "დინამოში" თამაშობდა. აქ თითქმის არ იმყოფებოდა. იშვიათად, ერთი კვირით თუ ახერხებდა ჩამოსვლას. ოჯახის წევრებმა, რა თქმა უნდა, "ამისულას" ამბავი არ იცოდნენ. ვერ ვეუბნებოდი, რადგან სახლიდან გასვლას დამიშლიდნენ. ბოლოს "ამისულამ" მიიღო გადაწყვეტილება და ჩემს ძმას შეხვდა. კარგი შეხვედრა იყო. მერე, რომ იცოდნენ მასთან მივდიოდი, დროში კიდევ უფრო შემზღუდეს. ჰოდა, "ამისულას" დაბადების დღეზე ჩუმად დავქორწინდით. მიუხედავად ამ გადაწყვეტილებისა, ახალგაზრდებს ადრე ქორწინებაზე კარგად დაფიქრებას ვურჩევდი. მე ძალიან გამიმართლა, კარგი მეუღლე შემხვდა და დღემდე ბედნიერი ვარ. მყავს არაჩვეულებრივი დედამთილი, რომელიც ყველაფერში მეხმარება და მხარში მიდგას. ყოველთვის მანებივრებდა. დედაც მეხმარებოდა ბავშვების აღზრდაში. ამ მხრივ, პრობლემები არ შემქმნია. სამწუხაროდ, ჩემს სანაცნობო წრეში, ნაადრევად შექმნილი ოჯახების დიდი ნაწილი დაინგრა. შვილები ადრეულ ასაკში მეყოლა. პრაქტიკულად შვილებთან ერთად გავიზარდე. მხოლოდ მესამე შვილის წამოზრდის შემდეგ შევძელი საკუთარი შესაძლებლობების რეალიზება.


რისკი

- გარეგნობით მამას დავემსგავსე, ხასიათით, უფრო, დედას. ბუნებით მაქსიმალისტი ვარ და საკუთარი თავის მიმართ მომთხოვნი. საქმეში მიზანდასახულობას ვავლენ. რისკიანიც ვარ, რასაც "ქალური ინტუიცია" ემატება. რომ არა რისკი, დღეს სრულიად სხვა სფეროში ვიქნებოდი დასაქმებული. როგორც აღვნიშნე, დამთავრებული მაქვს საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. ამჟამად კი მოდის ინდუსტრიაში ვსაქმიანობ.



შეიძლება დიდი რისკი არ გამიწევია, მაგრამ რაც გავწიე, ჩემთვის წარმატებული აღმოჩნდა. ამ მხრივ, შეიძლება ითქვას, ვაბანკზე წავედი. თავიდან ვორჭოფობდი. ძალიან მომთხოვნია, როგორც პუბლიკა, ასევე ჩემი კოლეგები. თბილისში საკუთარი საქმის წარმოება რთულია. უმალ განხილვის საგანი ხდება. ამას ემატება, რომ აქ ნაკლებად გაფასებენ. არადა, მსოფლიოში სულ სხვა კრიტერიუმებია. იქ თუ წარმატებას მიაღწიე, საზოგადოება გაფასებს. ახლა თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ წარმატებული ხაზი მაქვს, რომელიც მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში იყიდება და ეს მოვახერხე საქმიანობის 2 წლის თავზე. მიუხედავად ამისა, ინტერვიუებში ყოველთვის ვამბობ, რომ თავს დიზაინერად არ მივიჩნევ. დიზაინი ჩემი ჰობია, რომელიც წარმატებულ ბიზნესად იქცა.

პირველადი კაპიტალი

- ეს საქმე 5.000 დოლარით დავიწყე, რომელიც მეუღლემ მომცა და ამ ბიზნესში ჩავდე. ამ თანხით კარგი ხარისხის ტყავი შევიძინე და ფეხსაცმლის კერვას შევუდექი. მაშინ მაღაზია არ მქონდა და ონლაინგაყიდვებზე ვიყავი დამოკიდებული. რამდენიმე თვეში მაღაზია დავიქირავე. კოლექციაზე მუშაობას ოთხი თვე მოვანდომე. გარდა იმისა, რომ შრომატევადი საქმე იყო, თანხაც მჭირდებოდა ხარისხიანი პროდუქტის შესაქმნელად. რაც მქონდა, ის თანხა სწორად გავანაწილე და ვიმყოფინე. მას მერე მეუღლისთვის თანხა არ მითხოვია. საკმარისი შემოსავალი მაქვს, რომ ჩემი ბიზნესი განვითარდეს და პირად ხარჯებსაც მივხედო. ძალიან მიყვარს კარგად ჩაცმა და შემოსავლის დიდი ნაწილი ტანსაცმელზე იხარჯება. ყველაფერს თავად ვუმკლავდები. წარმატებულ საქმიანობაში, ალბათ ხასიათიც მეხმარება. არ ვარ ადამიანი, ვინც წინსვლისთვის ყველაფერზე წავა. მსუბუქად ვუდგები ყველაფერს. სიამოვნებით ვაკეთებ იმას, რაც მიყვარს. როცა საქმეს გულიანად ეკიდები, წარმატება გარდაუვალია. ვარ შრომისმოყვარეც. არასდროს ვიხევ უკან. მოდუნების საშუალებაც არ მაქვს, რადგან ბევრი მომხმარებელი შევიძინე. დიდ შეკვეთებზე ვმუშაობთ.



სირთულე

- მქონია რთული დღეებიც. ყველაზე რთული იყო დღე, როცა 5 სხვადასხვა დამკვეთს შევხვდი და სხვადასხვა ენაზე ვესაუბრე განსხვავებულ ადამიანებს. ბაიერებთან ურთიერთობა სხვა შინაგან მდგრადობას მოითხოვს. მაგალითად, ჩინეთიდან ჩამოსული დამკვეთი უნდა დაარწმუნო კოლექციის ხარისხსა და უპირატესობაში, რომ კოლექცია მოთხოვნადია და არჩევანით არ იზარალებს. რთული თემაა, თუ იმ კონკურენციას გავითვალისწინებთ, რომელიც საერთაშორისო ბაზარზეა. საქმეს ისიც ართულებს, რომ ასეთი მოლაპარაკებები, ძირითადად, ონლაინრეჟიმში იმართება. ვფიქრობ, ჩემი პროფესია, დიპლომატია, ძალიან მეხმარება. საზოგადოებას ახალი რამ თუ არ შესთავაზე, მისთვის საინტერესო არ იქნები. ყოველი მოდელის დახვეწას თვეები ვუნდები. ადრეც მაქვს ნათქვამი, ახალ ფეხსაცმელს ჯერ მე ვატარებ, რომ გამოვცადო მათი კომფორტულობა. ჩემგან დაწუნებული არაკომფორტული ფეხსაცმელი მომხმარებლამდე არ უნდა მივიდეს.

ახალი ხაზი

- ფეხსაცმელების ხაზს ჩანთა და სამკაული დაემატა. ეს ხაზი ბესტსელერად იქცა უცხოეთში. განსაკუთრებით დიდი ბაზარია ჩინეთში. ჩანთის დიზაინზე მუშაობა ფეხსაცმელზე რთული აღმოჩნდა. ბევრი ნიუანსია გასათვალისწინებელი. ჩანთა უნდა იყოს ზომიერად მყარი, რომ სწორად იდგეს. მასზე მუშაობა განსაკუთრებულ სიზუსტეს მოითხოვს. ჯერაც სწავლის პროცესში ვარ. მხოლოდ ერთი მოდელი შევიმუშავე. ფეხსაცმელივით მრავალგვარი ჩანთის შექმნა შეუძლებელია. რაც შეეხება სამკაულის ხაზს, ჩემდა გასაკვირად, საოცრად აქტუალური გახდა. განსაკუთრებით დიდი დაკვეთებია ჩინეთიდან. გვაქვს დაკვეთა ლონდონიდანაც. კომერციულად მომგებიანი შეიძლება ნაკლებად იყოს, მაგრამ ლონდონში საკუთარი ნივთების გაყიდვა იმიჯისთვის მნიშვნელოვანია. გარდა ამისა, ცნობილი ვარსკვლავების სტილისტები დამიკავშირდნენ. შერჩეული ფეხსაცმელები და სხვა ნივთები უკვე გადავგზავნე კეტი პერისთან, ბელა და ჯიჯი ჰადიდებთან და ლედი გაგასთან. ატარებენ თუ არა ჩემს ნივთებს, ძნელი სათქმელია, მაგრამ სტილისტების მხრიდან ჩემით დაინტერესება მნიშვნელოვანია. დიდ დახმარებას გვიწევს სოფო ჭყონია. საქართველოში ჩამოჰყავს მსოფლიოში ცნობილი ბაიერები და ბლოგერები. ჩვენი კოლექციები სხვადასხვა წამყვან საიტზე ხვდება და დიდ ინტერესს იწვევს მსოფლიოში. ეს არის კარი წარმატების გზაზე.



დასვენება

- მეუღლესთან ერთად რამდენიმე დღე თუ გავიპარები დასასვენებლად. ამჯერად მიკონოსკენ გაგვიწია გულმა. მანამდე არ ვიყავი ნამყოფი და ძალიან მაინტერესებდა. შთამბეჭდავი მოგზაურობა აღმოჩნდა. ინსპირაციის წყაროც გამიჩნდა. ადგილობრივების კულტურაში ბევრი დეტალი ვნახე, რომელსაც ახალ კოლექციაში აუცილებლად გამოვიყენებ. ასეთი გასვლები ამ მხრივაც საინტერესოა. მე მჭირდება ახალი ემოციები და შთაბეჭდილებები. ასეთ დროს შთაგონებას პატარა დეტალებიც გთავაზობს, - უცნობი ბებოს ძველი ფეხსაცმელი იქნება თუ უბრალო კარის უმნიშვნელო დეტალი. მიკონოში სულიერად დავისვენე, ბევრი ნუგბარიც მივირთვი. გურმანი ვარ. განსაკუთრებით თევზეული მიყვარს. იქ ზღვის პროდუქტების დიდი არჩევანი იყო.

სტილი

- სტილს განწყობის, უფრო დღის განრიგის მიხედვით ვირჩევ. ამჯერად ელიავაზე ვიყავი. ბუნებრივია, ასეთ დროს სპორტულ სტილს ვამჯობინებ. ძირითადად ჯინსს ვანიჭებ უპირატესობას. როცა შეხვედრაზე მივდივარ, ვცდილობ, შედარებით კლასიკურ სტილში გადავწყვიტო ლუქი. წვეულებისთვის სხვა სამოსს ვირჩევ. ჩემს გარდერობში ერთმანეთისგან განსხვავებულ სამოსს შეხვდებით. ხშირად დღეში სამჯერ მიწევს გამოცვლა. დიზაინერი ვარ და ნებისმიერი სტილის სამოსს ვიხდენ.

გეგმები

- ვემზადები მაღაზიის ახალ ტერიტორიაზე გადასატანად. მალე ფართის სარემონტო სამუშაოები დასრულდება. შევეცადე იმ უბნის და ნაგებობის სულისკვეთება შემენარჩუნებინა ინტერიერში. სიძველეს ხელი არ ვახლე, პირიქით... სახე მაქსიმალურად შევუნარჩუნე. ვფიქრობ, საინტერესო კონცეფციის მაღაზია გამოვა, სადაც ასევე კარგად მოფიქრებულ და საინტერესო კოლექციებს შევთავაზებთ საზოგადოებას.

ქეთი დარჩია

Golden Wind by Ika Khargelia
Starring: Nini Zarqua
Photo: Ika Khargelia
Styling: Teko ShenkenIvane Keshikashvili
Apparel: LIYA
Shoes: Nina Zarqua Collection
Make up: Teko Shenken
Hair: George Eliadze


like
0

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.