ანა შელია პარიზის მოდის კვირეულზე - პარალელური ”კიბეები კარიერაში” (+ფოტო)

მის ოჯახსა და სანათესაოში ძირითადად მოდელები იყვნენ: დედა, ბიცოლა, ნათლია... ბავშვობიდანვე თვალს ადევნებდა მათ საქმიანობას და ეს პროფესია მოსწონდა.

თუმცა, იმ წლებში ცეკვით იყი გატაცებული, ბალეტს ეუფლებოდა. პოდიუმზე, 11 წლის ასაკში თბილისის მოდის კვირეულზე გამოჩნდა. მას შემდეგ დამოუკიდებლად აგრძელებს მოდელის კარიერას. ანა შელია ახლა 17 წლისაა და მისი სახით საერთაშორისო კლასის ვარსკვლავი გვყავს. გარეგნობით დედას ამსგავსებენ, ლიკა კვარაცხელიას.

პროფესიონალიზმი
- საზღვარგარეთ ბევრს ვმოგზაურობ, სხვადასხვა ქვეყნის გამოცდილებას ვეცნობი. მათ განსხვავებული დამოკიდებულება აქვთ თუნდაც ფოტოსესიის მიმართ. იქ, ყველა წვრილმანს განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევენ. გადაღება

დილის 7 საათზე იწყება. დაგვიანების უფლება არ გაქვს. ამ პროცესში ბევრი ადამიანი მონაწილეობს: ფოტოგრაფის თანაშემწე, სტილისტები, მეიქაპ-არტისტები, მათი თანაშემწეები. ფრჩხილებიც კი სათანადოდ მოწესრიგებული უნდა გქონდეს. გადაღებამდე ერთი თვით ადრე იწყებენ მომზადებას. თავიდანვე განსაზღვრულია როგორ უნდა აიწყოს ჟურნალის გვერდები. მოდელის შერჩევაც საგანგებო ქასტინგებზე ხდება. ფოტოსესიის კონცეფციიდან გამომდინარე, ირჩევენ ნაზი, უხეში თუ ინდივიდუალური გარეგნობის გოგონებს, ან უცნაური გარეგნობის, ბარბის ტიპის მოდელებს. მთავარია, გოგონა გამხდარი იყოს. გადაღების პროცესი საინტერესოდ მიმდინარეობს. მოდელებს თავს ევლებიან. შუადღის პირველ საათამდე სამ ლუქს იღებენ, შემდეგ ერთი საათი ლანჩია და საღამომდე გრძელდება გადაღებები. ამ პროცესებს პროფესიონალურად უნდა მიუდგე. მაქსიმალურად უნდა იყო მობილიზებული და საკუთარი თავის მიმართ მომთხოვნი. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მილანი პატარა ქალაქია და მეორე დღესვე მოდის სფეროში დასაქმებულ ადამიანებში გავრცელდება შენ შესახებ ხმა და იქვე დაასრულებ კარიერას.


გამოცდილება
- ძირითადად გადაღებებმა ჩამომაყალიბა პროფესიონალად. არ აქვს მნიშვნელობა გადაღებები სად მქონდა, საქართველოში თუ უცხოეთში. ხშირად ზაფხულის კოლექციას სუსხიან ზამთარში იღებენ, ზამთრისას მწველ ზაფხულში. თავიდან გამიჭირდა, ხან მციოდა, ხან ფეხსაცმელი მიჭერდა, ან მშიოდა. თუმცა, ნელ-ნელა გადავლახე სირთულე და დღეს ყველაფერი მიადვილდება. თავიდან ასაკითაც პატარა ვიყავი. ამ რეჟიმით ცხოვრება გავითავისე.


პოდიუმი
- ვერ იტყვი, რომ ფოტომოდელობასა და პოდიუმის მოდელობას სხვადასხვა სპეციფიკა აქვს. მათ შორის მხოლოდ ის განსხვავებაა, რომ პოდიუმზე გამოსასვლელად მაღალ გოგონებს ირჩევენ. თუმცა, შეიძლება გარეგნულად იმდენად მომხიბლავი იყოს, რომ შედარებით დაბალიც დაამტკიცონ.

RALPH & RUSSO COUTURE SPRING SUMMER 2017 PARIS
სამყარო
-  მოდელის გარეგნობაში მაინც ხასიათს აქცევენ ყურადღებას. გარკვეული თვალსაზრისით ის მსახიობიც უნდა იყოს, ანუ გარდასახვა უნდა შეეძლოს. ამ შემთხვევაში მეტყველი თვალი უნდა გქონდეს. შეიძლება შენგან მხიარული ხასიათი სჭირდებოდეთ, მაგრამ არ იღიმოდე და განწობას თვალებით გადმოსცემდე. რა თქმა უნდა, თვალს განსაკუთრებული დატვირთვა აქვს. ყველა გადაღება გამორჩეული და განსხვავებული იყო ჩემთვის. გამორჩევა მიჭირს, რადგან ყოველ მათგანზე დიდი ინტერესით ვიმუშავე. ლონდონშიც მქონია გადაღებები, პარიზშიც, მილანშიც და თბილისშიც. გადაღების პროცესით სიამოვნებას ვიღებ, თან კარგად ვერთობი.

ETAM
-  პირველი წარმატება მილანს, შემდეგი პარიზს უკავშირდება. პარიზის მოდის კვირეულზე არ ვიყავი მოდელების ე.წ. ბაზაში. სააგენტოები მოდის კვირეულის დიზაინერებს უგზავნიან მოდელების ე.წ. "კომპოზიტებს", რის მიხედვითაც დიზაინერები მოდელებს არჩევენ და ქასთინგისთვის იბარებენ. ორნაირი ქეისია. ერთ-ერთში დამწყები მოდელების ბაზაა, სადაც მეც ჩამსვეს. მოდის კვირეულისთვის მეორე ქეისზეა გამახვილებული ყურადღება, სადაც გამოცდილი მოდელები არიან. კარგად მახსოვს, კვირა იყო, ჩემს კოლეგებს ქასთინგი ჰქონდათ. მოულოდნელად ჩემმა აგენტმა დამირეკა და "ეტამში" დამიბარა. მანამდე ვარცხნილობისა და მაკიაჟის გაკეთება უნდა მომესწრო.

 

ქასთინგზე ბევრი გოგონა დამხვდა, ორდღიანი იყო. ვარცხნილობისა და მაკიაჟის გაკეთების შემდეგ ქასთინგ-დირექტორთან შემიყვანეს. სტილი რამდენჯერმე შემიცვალეს. ბოლო მცდელობის შემდეგ ქასთინგ-დირექტორმა დამტოვა და პირდაპირ შოუში ჩამსვეს. ქასთინგმა ღამის 12 საათამდე გასტანა. თითქმის ყველა მოდელი საზოგადოებისთვის ცნობილი სახე იყო. მათ შორის დამწყები მხოლოდ მე აღმოვჩნდი. არავინ იცოდა, რომ 17 წლის ვიყავი. მეორე დღეს, ჩემს სააგენტოში რომ მივედი, არავის არაფერი უთქვამს. ეს ისეთი სფეროა, შეიძლება შოუს დაწყებამდე გამოგიცხადონ, რომ აღარ სჭირდები. ამიტომ მეგონა, რომ შოუში ჩემი მონაწილეობა გადაიფიქრეს. საბედნიეროდ, ოთხშაბათს დამირეკეს და შოუში მონაწილეობისთვის დამიბარეს. ზღაპარში მეგონა თავი, როცა ბექსთეიჯში შევედი. ის მოდელები, რომლებსაც პრიალა ჟურნალებში, ანდა ფეშენარხებზე ვხედავდი, ჩემ გვერდით ისხდნენ. გატაცებით რაღაცაზე მესაუბრებოდნენ. ის დღეები არასდროს დამავიწყდება. "ეტამის" ჩვენება პომპიდუს ცენტრში გაიმართა. ორი პარალელური კიბე ჩადიოდა, სადაც მოდელებს უნდა გაგვევლო. უზარმაზარი სივრცე იყო. რეპეტიციამ უცნაურად ჩაიარა, ვიღაც კაცმა მიმითითა სად უნდა გამევლო. ძალიან ვინერვიულე, მეშინოდა, რომ რაღაც შემეშლებოდა. პოდიუმზე გასვლამდე ვკანკალებდი. დღემდე ვერ ამიხსნია, ამდენ ლამაზ გოგონაში არჩევანი ჩემზე რატომ შეაჩერეს. ვფიქრობ, რომ საჭირო დროს საჭირო ადგილას აღმოვჩნდი.


რა შეიცვალა?
-  თავად შევიცვალე. რაც გადაღებებსა თუ პოდიუმზე გამოსვლა დავიწყე, ძალიან გავიზარდე. ამასობაში დამოუკიდებლობას შევეჩვიე. 14 წლის ვიყავი, როცა საზღვარგარეთ პირველად წავედი და თავის მოვლას მივეჩვიე. რთული პერიოდებიც მქონდა. მაგალითად, ჩემი სააგენტო ოთახს ქირაობდა, სადაც მოდელები ერთად ვცხოვრობდით. სულ დავა იყო ჭურჭლის გარეცხვაზე. ერთმანეთში ჩხუბობდნენ. არც მე მინდობდნენ, მეუბნებოდნენ რომ გავსუქდი. ქუჩაშიც იგრძნობოდა კონკურენცია. სხვა მოდელებს ხშირად ქასთინგის მისამართი არასწორად მიუსწავლებიათ - ხელს გიშლიან, რომ წარმატებას მიაღწიო. ძლიერი უნდა იყო, რომ რწმენა არ დაკარგო.


სტილი და თავის მოვლა
- ადვილად ვიმატებ, ამიტომ სულ დიეტას ვიცავ. მენიუდან ცომეული ამოვიღე. საღამოს 7 საათის შემდეგ არაფერს მივირთმევ. დიეტის გამო დისკომფორტს არ განვიცდი, თუმცა ტკბილეული მიყვარს და მენატრება. რაც შეეხება ჩაცმის სტილს, ვირჩევ მხოლოდ თავისუფალ სამოსს, იმას, რასაც ყოველდღიურად ვატარებ.
მომავალში


- მინდა, რომ პიარის სპეციალისტი გამოვიდე და საზღვარგარეთ ვისწავლო. მოდელის პროფესიას მაინც გატაცებად აღვიქვამ. კარგი განათლების მიღება მინდა. მოდელობის პარალელურად ჩემი პროფესიით რომ ვიმუშავო. ისიც მიფიქრია, თუ სად ვიმუშავებდი სიამოვნებით. ერთ ადგილზე ვერ ვჩერდები, ოფისის ადამიანი არ ვარ და ალბათ იმიტომაც გამიტაცა მოდელობამ, რომ მრავალფეროვანი საქმეა.


ტექსტი: ქეთი დარჩია

ფოტო: GURAM MURADOV

ჟურნალი ”ბომონდი”

იანვრის ნომერი

like
1

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.