ბომონდ-NEWS

ივანე ქეშიკაშვილის ბლოგი - დღეს მოდაშია ყველაფერი
როცა თანამედროვე მსოფლიოსა და მის განვითარებაზე ვსაუბრობთ, შეუძლებელია გვერდი ავუაროთ ტექნოლოგიურ მიღწევებს და შედეგად, ხელოვნების სხვადასხვა დარგის წინსვლას. ერთი შეხედვით, ტექნოლოგიური პროგრესი პირდაპირ უნდა აისახებოდეს ხელოვნების ამა თუ იმ დარგის აღმავლობაზე, მაგრამ თუ დავუკვირდებით, შედეგი იმავეზე არ მიგვითითებს. კლასიკად ქცეული ფილმების ახალი ეკრანიზაცია, ცნობილი მუსიკალური ჰიტების გარემიქსებული ვერსიები და რაც მთავარია, ჩვენი საუბრის მთავარი თემა - მოდა და მოდური ტენდენციები.



მიმდინარე ან თუნდაც გასული მოდის კვირეულების მიმოხილვისას, ცალსახად ნათელია ტექნოლოგიური წინსვლა, მაგრამ თავად მოდა თითქოს იგივე დარჩა ან ცოტა მივიწყებული გამოაშკარავა. ფართოდ გავრცელებული 90-იანების სილუეტები, გასული საუკუნის სხვადასხვა ხელოვნების მიმდინარეობის ზეგავლენა, გვიქმნის შთაბეჭდილებას, რომ თითქოს ხელოვნება, ჩვენი მსჯელობის შემთვევაში კი, კერძოდ მოდა, კრიზისს განიცდის. ამის დასტურად ის ფრაზაც გამოდგება, რომელსაც ბევრი მოდის კრიტიკოსი თუ გამოცემა გვაუწყებს - „დღეს მოდაშია ყველაფერი“.



მოგვწონს და ზოგჯერ აღტაცებასაც იწვევს ხოლმე სხვადასხვა ცნობილი ბრენდის ჩვენებები, მაგრამ თუ დავუკვირდებით, გვრჩება შთაბეჭდილება, რომ თითქოს ეს უკვე ნანახი გვაქვს შესაძლოა წინა ჩვენებაზე, ან რამდენიმე ათეული წლის წინათ. დასაფიქრებელია ის ტენდენციაც, რომ მსოლფიო ეძებს ახალ, კრეატიულ და დამწყებ დიზაინერებს. სავარაუდოდ ეს იმ კრიზის ერთგვარი ამოხნა და გადაწყვეტაა, რომელის დამარცხებაც სურთ მსოფლიო მოდის საბჭოებს. ისეთი უმსხვილესი ბრენდებიც, რომელთა სახელი და არსებობა უკვე საუკუნეს ითვლის, კრეატიული დირექტორების პოზიციაზე სულ უფრო ხშირად, ახალგაზრდა და ახალბედა დიზაინერებს ირჩევენ. დღითიდღე მოდა თითქოს ცდილობს გაემიჯნოს ხელოვნებას და ბოლომდე იქცეს ბიზნესად. საზოგადოებას უჭირს საუკეთესო ბალანსის პოვნა ამ ორ მიმართულებას შორის. დარწმუნებული ვარ, ბალენსიაგას კრეატიული დირექტორი დემნა გვასალია, საკმაოდ მოთხოვნადი კადრია და ბევრი ცნობილი ბრენდი ისურვებდა მასთან თანამშრომლობას, მაგრამ არა იმის გამო, რომ მსოფლიოს ძალიან მოსწონს უზომო და უსქესო სამოსი, არამედ მხოლოდ იმიტომ, რომ ეს ყველაფერი დღეს გაყიდვადია.



ყველაზე რთული კი მოდის ბიზნესში, აღნიშნული ფსიქოლოგიაა. ვიქმნით ილუზიას, რომ დიზაინერები გვთავაზობენ მოდას, ტენდენციას, ჩაცმის სტილს, სინამდვილეში კი, ამას ჩვენ ვკარნახობთ. ჩვენ ვწყვეტთ, ჩვენგან იღებენ გზავნილს, თუ რა გვინდა, რა გვჭირდება საკუთარი კომფორტისთვის. ჩვენი ქუჩის სტილი, ყოველდღიური ჩაცმულობა კარნახობს მოდის ფუძემდებლებს ჩვენს სავარაუდო არჩევანს, იმას, თუ რა გვსურს, რას ვიყიდით. რეალურად, დღეს ცოტა თუ შევიძენთ ისეთ ნივთს, რომლის ჩაცმაც თვეში ერთხელ ან უფრო იშვიათადაც მოგვიწევს. სამაგიეროდ ყველა გაიმეტებს, თუნდაც საკმაოდ სოლიდურ თანხას, ისეთი რამის საყიდლად, რომელსაც თითქმის ყოველდღიურად მოიხმარს და მასში თავს კომფორტულად იგრძნობს.



სასიხარულოა ის ფაქტი, რომ კიდევ არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ნამდვილად აქვთ სტილის შეგრძნება. „მოდური ადამიანი“ ტენდენციურობაა, ტენდენციურობა კი დროებითია. ადამიანს, რომელსაც პერსონალური სტილი აქვს, ნაკლებად აინტერესებს კონკრეტულ ეტაპზე საზოგადოებრივი აზრის რომელ გამოწვევას კარნახობს ესა თუ ის ცნობილი ბრენდი, ვერც „მასთ ჰევი“ , რომელიც მილიონობით მოდას აყოლილი ადამიანის სტილია, გახდება მისთვის ატაცებული სამოსის ტიპი.



კიდევ ერთი რეალობა, რომელიც მოდის კულტურას ანადგურებს, დღესდღეობით ძალზედ პოპულარული „ინფლუენსერების“ ინსტიტუტია. თანამედროვე მსოფლიოში სოციალური ქსელების ბუმია, ძალიან ბევრ ჩვენგანს პირად ინსტაგრამზე გამოწერილი ჰყავს ისეთი ადამიანები, რომლებიც კონტრიბუციას უწევენ სხვადასხვა ცნობილ ბრენდებს. გაურკვეველი პროფესიისა და საზოგადოებრივი სტატუსის მქონე ვარსკვლავი კიმ კარდაშიანი, დღესდღეობით ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ადამიანია მსოფლიოში და შესაბამისად, თვალშისაცემ პოზიციას ფლობს სოციალურ ქსელებშიც.



უამრავი ადამიანი ადევნებს აქტიურად თვალ-ყურს კიმის ინსტაგრამს, თუ რა ფოტოს გამოაქვეყნებს და რა ეცმევა, რათა მას მიბაძონ და მისგან მაგალითი აიღონ. მიბაძვის სურვილი იმდენად დიდია, რომ მხოლოდ ჩაცმა-დახურვის სტილით არ შემოიფარგლება და გარეგნულ იერსახეზეც ვრცელდება. მსგავსს ინფლუენსერებს გასაქანი ფულმა და ცნობილმა ბრენდემა მისცეს. ბევრი დიდი მოდის სახლი ქმნის ძალიან დიდ გარდერობს კიმისთვის და მსგავსი ადამიანებისთვის, რომ მათ ქუჩაში, სხვადასხვა საღამოზე, სანაპიროსა და უკვე საწოლშიც კი ატარონ მათი სამოსი და გამოაქვეყნონ ფოტო, რის შედეგადაც მართლაც წარმოუდგენლად იზრდება მოთხოვნა სხვადასხვა კონკრეტულ ერთეულზე. სწორედ ამისთვის ხდება აუცილებელი, რომ შეიქმნას მასობრივი, მასისთვის გათვლილი სამოსი, რომელიც მარტივად მისაღები იქნება ყველა ტიპის ადამიანისთვის.



ამ პრობლემის მოგვარება არცთუ ისე რთული იქნებოდა, დამყარებული რომ ყოფილიყო ბალანსი ხელოვნებასა და ბიზნესს შორის. მოდა ხელოვნებაა, შეკერილი კაბა კი ხელოვნების ნიმუში. „ჯოკონდა“ მიუღებელი იქნებოდა მოსახლეობის 90 პროცენტისთვის, რომ არ ყოფილიყო დიდი შემოქმედის გენიალური ქმნილება. მას ექნებოდა რიგითი პორტრეტის სტატუსი და ცოტა ვინმე თუ მოისურვებდა მის ნახვას, ან იქნებ არც დაემკვიდრებინა ადგილი საგამოფენო სივრცეში.


ივანე ქეშიკაშვილი 

მელანია ტრამპი NATO-ს სამიტზე ბრიუსელში Elie Saab -ის კაბაში გამოჩნდა
ბრიუსელში NATO-ს სამიტის სადღესასწაულო ვახშამზე იმყოფებოდნენ დონალდ და მელანია ტრამპები. პირველი ლედი სტუმრების წინაშე ნაზ და ქალურ სამოსში წარსდგა.

გამოსვლისთვის მელანიამ Elie Saab-ის კოლექციიდან თეთრი კაბა შეარჩია. ნაზ და ქალურ სტილს მან Christian Louboutin-ის კრემისფერი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი შეუხამა. პირველმა ლედიმ მაკიაჟში აქცენტი კვლავ თვალებზე გააკეთა.


ანა ვერძაძე
უნიკალური არომატი, რომელიც სახლში განსაკუთრებულ აურას ქმნმის
სახლში შესვლისთანავე, პირველ რიგში ყურადღებას სუნს ვაქცევთ. ყოველ ბინაში კი ის თავისებურია. თუ სუნი არ მოგვწონს, თავს არაკომფორტულად ვიგრძნობთ. არომატები ადამიანის განწყობაზე მოქმედებს. ამიტომაც ექცევამას განსაკუთრებული ყურადღება საუკეთესო სასტუმროების ფოიეში, სპა-სალონებსა და ბუტიკებში.

ყველაზე არაპრეტენზიული, სასიამოვნო არომატი რომელიც განსაკუთრებულ აურას ქმნის სახლში ციტრუსის სურნელია!

მანდარინის და ფორთოხლის კანი არა მარტო სასიამოვნო სუნს აყენებს, არამედ ოთახის გასალამაზებლადაც გამოდგება. ფორთოხალი ნემსით დაჩხვლიტეთ და ნახვრეტებში გამხმარი მიხაკის ტოტები ჩაარჭეთ. შეგიძლიათ რამდენიმე ფორთოხალი ლამაზ სინზე დაალაგოთ და მაგიდაზე დადგათ. ასევე, შეგიძლიათ სახეხზე ლიმონის კანი გახეხოთ, დაფქული ჯანჯაფილი დაამატოთ და ცოტაოდენი ადუღებული წყალი დაასხათ.
"ოქროს ტალღის" დაჯილდოება თბილისში 26 ივნისს გაიმართება
რადიოჰოლდინგი „ფორტუნა“ უკვე მეხუთე წელია, წლის სიმღერის დაჯილდოვების ცერემონიას „ოქროს ტალღა“ მართავს. პროექტი თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში გრანდიოზული ღონისძიების სახეს მიიღებს, რომელშიც მონაწილეობს საქართველოს ეროვნული სიმფონიური ორკესტრი ნიკოლოზ რაჭველის ხელმძღვანელობით, ცნობილ მომღერლებთან ერთად, სპეციალური სტუმარი კი იქნება „გრემის“ ორგზის მფლობელი ამერიკელი მომღერალი ლიზა ფიშერი.



„ფორტუნაში“ 12 ივნისს პრესკონფერენცია გაიმართა, მედიასთან შეხვედრას ესწრებოდნენ მაესტრო ნიკოლოზ რაჭველი, მომღერალი და „ოქროს ტალღა 2017“-ის მთავარი პრიზის მფლობელი, სტეფანე მღებრიშვილი, ქალაქ თბილისის მერიის სპორტისა და კულტურის საქალაქო სამსახურის უფროსი, ირაკლი გვილავა, სცენარისტი და რეჟისორი თეონა ჯორბენაძე და რადიოჰოლდინგ „ფორტუნას“ საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსი, თათა სადრაძე.

თათა სადრაძე:
რადიოჰოლდინგი„ ფორტუნა“ უკვე მეხუთე წელია, მართავს წლის სიმღერის დაჯილდოების ცერემონიას. იმედს ვიტოვებ, რომ 26 ივნისს განსაკუთრებული გამარჯვებულები გვეყოლებიან 15 ნომინაციაში. კვლავინდებურად ყველაზე მნიშვნელოვან ნომინაციად რჩება „წლის სიმღერა“, რომელიც თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში გამოვლინდება, სხვა ნომინაციებთან ერთად.



26 ივნისს, მუსიკალური ღონისძიება, დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ 20:00 საათზე გაიხსნება, როდესაც წითელ ხალიჩაზე ქართული შოუბიზნესის წარმომადგენლები გაივლიან. თავად კონცერტი და მუსიკალური დაჯილდოების ცერემონია 21:00 საათზეა დაგეგმილი.

პირველად, წლის სიმღერის დაჯილდოების ცერემონიაზე, მაყურებელს შეეძლება მასზე დასწრება. ბილეთები უკვე იყიდება tkt.ge-ზე. მელომანებისთვის დაუვიწყარი ღონისძიების გამოტოვება რეკომენდებული არ არის.


ფოტო: ანდრო ოსადჩევი


ჟიზელ ბუნდჰენი ჰოროსკოპზე, მედიტაციასა და მაკდონალდსზე - რამდენიმე ფაქტი მოდელზე, რომლებიც შესაძლოა არ იცოდით
37 წლის ბრაზილიელმა მოდელმა, ორი შვილის დედამ ჟიზელ ბუნდჰენმა კარიერა 1995 წელს დაიწყო და დღემდე საკუთარ პროფესიაში მოღვაწეობს.
კადრი წამის მეასედში...
იშვიათად შეხვდებით ადამიანს, რომელიც წამის მეასედში მიღებულ შთაბეჭდილებებს კადრში აღბეჭდავს, თან ამ პროცესებზე გააზრებულად გესაუბრება.
ირინა შეიკის ახალი იმიჯი

ვიდრე თქვენ გეძინათ, ირინა შეიკმა ახალი ფოტოები გამოაქვეყნა და საზოგადოება გააოცა - ფოტოებზე მოდელი ახალი იმიჯით გამოჩნდა. გრძელი და ლამაზი თმის ნაცვლად მოდელს ახლა კარე და ჩოლკა აქვს. თუმცა, ამ გარდასახვის დაჯერება დღითიდღე რთულდება - რადგან მოდურ გოგონებს ბოლო დროს ძალიან უყვართ პარიკის გამოყენება. ასე, რომ სჯობს ბრედლი კუპერთან ერთად სეირნობისას გადაღებულ ფოტოებს დაველოდოთ.





ანა ვერძაძე
აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმი
იმ მიზნით, რომ ფოტოგრაფია "სიმძიმისგან გაეთავისუფლებინა", ლეგენდად ქცეულმა ლილიან ბასმანმა თავისი დროისთვის სრულიად უჩვეულო ფოტოები გადაიღო. იგი ერთ-ერთი ცნობილი ქალი-ფოტოგრაფი გახლდათ. მან აამღერა ქალური სილამაზე და ფეშენფოტოგრაფიას დაუდო სათავე. ლილიან ბასმანის ობიექტივში ხვდებოდნენ გამხდარი, მსუბუქი და ნაზი ქალები, ელეგანტურები და ბრწყინვალენი. მცირე ხნით მოდელად მუშაობისას იგი მიხვდა, რომ ფეშენფოტოგრაფიას სულ სხვანაირად ხედავდა. მართლაც, ძალიან მალე იმ დროისთვის სრულიად განსხვავებული, არატიპური ფოტოების გადაღება დაიწყო.



ლილიან ბასმანი დაიბადა 1917 წელს ნიუ-იორკში, რუსი ემიგრანტების ოჯახში. მის ბავშვობაში მშობლები დაუახლოვდნენ უკრაინელ ემიგრანტ ცოლ-ქმარს, მათი ვაჟი, პოლ ჰიმელი, მომავალში ლილიანის მეუღლე გახდა. მათ ერთმანეთი მაშინ გაიცნეს, როცა ლილიანი 6 წლის იყო, პოლი კი 9-ის. ისიც ადრიდანვე გაიტაცა ფოტოგრაფიამ, რის გამოც ახალგაზრდების ინტერესები დაემთხვა, რაც მოგვიანებით სიყვარულში გადაიზარდა.

ლილიანი სრულიად ახალგაზრდა გათხოვდა. 15 წლის იყო, როცა სახლიდან პოლთან წავიდა. მასთან ერთად ცნობილმა ფოტოგრაფმა თითქმის 80 წელი იცხოვრა და თავს ბოლო დღემდე უბედნიერეს ქალად მიიჩნევდა.



სწორედ პოლთან ცხოვრებამ იქონია გოგონაზე გავლენა. ლილიანმა უკვე იცოდა, რას ნიშნავდა პოზირება, რადგან მოდელობა მისთვის უცხო ხილი არ იყო. მოუნდა, ეჩვენებინა ის, რასაც მხოლოდ თვითონ ხედავდა და ეჩვენებინა ისე, როგორც თავად ხედავდა. მას არ ჰქონდა სპეციალური განათლება, თვითნასწავლი ფოტოგრაფი იყო, მაგრამ ამ ქალში თვითნაბადი ნიჭი იმალებოდა, სილამაზის წარმოჩენის უჩვეულო ნიჭი. შეიძლება სწორედ ამიტომაცაა მისი შედევრები ჰარმონიული და დახვეწილი. როცა მის ფოტოებს ათვალიერებ, შეგრძნება გრჩება, თითქოს დაუმთავრებელია, ხაზები - გაფანტული, შტრიხები - წვრილი, თითქოს ესკიზებიაო, სახეები - ნახევრად გამჭვირვალე... მისი ყველა ფოტო იდუმალების შეგრძნებას ტოვებს, მოუხელთებელი და ამოუცნობია და მნახველზე უძლიერეს შთაბეჭდილებას ტოვებს.



გარკვეული დროის განმავლობაში ლილიანი საკუთარი სტილის ძიებაში იყო: როგორც აღვნიშნეთ, მუშაობდა მოდელად, პოზირებდა ცნობილი ფოტოგრაფებისა და მხატვრების წინაშე, გატაცებული იყო ფერწერით.

როცა 22 წლის გახდა, ბრუკლინის ტექსტილის უმაღლეს სკოლაში ჩააბარა, სადაც საკულტო პედაგოგი, ალექსეი ბროდოვიჩი გაიცნო, რომელიც გოგონას ნოვატორულ ტენდენციებს ყველანაირად მხარს უჭერდა.

1940 წელს ახალგაზრდა ფოტოგრაფი ჟურნალ Harper's Bazaar-ის რედაქციაში მიიწვიეს, სადაც ბროდოვიჩის გუნდთან ერთად მუშაობას შეუდგა. ერთი წლის შემდეგ იგი ალექსეის პირადი ასისტენტი გახდა. უნდა აღინიშნოს, რომ Harper's Bazaar-ი პირველი მოდის ჟურნალი იყო და მასში დაბეჭდილი ფოტოები და პუბლიკაციები უდიდეს პატივად მიიჩნეოდა.



ბროდოვიჩი ხშირად უმეორებდა თანამშრომლებს, რომ ფოტოების გადაღებისას კონკრეტიკას გაჰქცეოდნენ. ამ კუთხით კი ლილიან ბასმანს ბადალი არ ჰყავდა. მსუბუქი ფოკუსი, მაღალი კონტრასტი, ზუსტად შერჩეული ფონი - ყოველივე ეს 50-იან წლებში ნამდვილ ექსპერიმენტს წარმოადგენდა. მოგვიანებით მან ისე გაითქვა სახელი, რომ ჟურნალის არტ-დირექტორობას მიაღწია. მოდელებისთვის სასიამოვნო იყო ლილიანთან მუშაობა. ფოტოგრაფი მშვენივრად ხვდებოდა, როგორ გრძნობდნენ მოდელები თავს და ისეთ პირობებს უქმნიდა თითოეულს, რომ შესძლებოდათ ბოლომდე განტვირთვა, დაძაბულობის მოხსნა და ქალის ფიგურისა და სულის ნატურალური მიმზიდველობის ჩვენება.



ლილიანის კარიერა სწრაფად მიიწევდა წინ, მას იცნობდნენ და პატივს სცემდნენ. მაგრამ წინა საუკუნის 60-იან წლებში პრიალა ჟურნალების მოთხოვნები ფოტოგრაფებთან დამოკიდებულებაში მკვეთრად შეიცვალა. წარმოჩნდნენ სახელმოხვეჭილი მოდელები, რომლებიც განსაკუთრებულ მიდგომას საჭიროებდნენ. ლილიანი იძულებული გახდა, უარი ეთქვა ფოტოსესიისთვის მოდელების დამოუკიდებლად მომზადებაზე. გაქრა კამერასთან მუშაობის მისეული მეთოდი, რომელსაც ბასმანი ასე აფასებდა. წინა პლანზე გადაღების დროებითმა ლიმიტმა წამოიწია. როცა ლილიანმა დაინახა, რომ სტანდარტული, არაფრის მომცემი ფოტოები გახდა მოდური, გადაწყვიტა, ჩამოშორებოდა ამ სფეროს, მისთვის მუშაობა მოსაწყენი გახდა.
`მე ვარსკვლავი აღარ ვიყავი, - თქვა მოგვიანებით "თაიმსთან" ინტერვიუში. ცნობილები ხდებოდნენ პარიკმახერები და ვიზაჟისტები. ისინი მართმევდნენ დიდებას და მე განზე ვრჩებოდი. ამიტომაც მომწყინდა~.



ამის შემდეგ იგი მეგობრების პორტრეტების გადაღებას შეუდგა, დაემშვიდობა მოდას და მოდურ ჟურნალებს. ნიჭიერი ადამიანი ყველაფერში ნიჭიერია და მალე მან საკუთარი ატელიე გახსნა, რომელიც 1980-იან წლებში ქალის სამოსის მოდური ბუტიკი გახდა. თუმცა ბასმანი ბოლოს მაინც დაუბრუნდა ფოტოგრაფიას, მაშინ, როცა 70-ს გადასცდა.

აღმოჩნდა, რომ მას თავისი ნეგატივები არ გადაუყრია. იგი იპოვა ფოტოგრაფიის ისტორიკოსმა მარტინ ჰარისონმა ძველ ლაბორატორიაში, როცა იქაურობას ალაგებდა. როცა ნეგატივები პატრონს დაუბრუნდა, ლილიანმა მათი გამოქვეყნება დაიწყო. იმწუთასვე მოიხვეჭა მსოფლიო პოპულარობა. მის ფანტაზიას საზღვრები არ ჰქონდა, ბეჭდავდა და ბეჭდავდა ნეგატივებს, რამაც მისი ფოტოები უნიკალური გახადა. სწორედ ამ ნეგატივებით გამოიცა ორი წიგნი და რამდენიმე გამოფენაც გაიხსნა.



თანამედროვეების მოგონებებით, ლილიანი უპირატესობას უბრალო, სადა ტანსაცმელს ანიჭებდა და სიცილით ამბობდა, მეზღვაურებისთვის განკუთვნილ მაღაზიაში ვიმოსებიო. თავად საკუთარ სტილს აბსტრაქტულ ექსპრესიონიზმად მოიხსენიებდა. თავის გადაღებულ ფოტოებში ფოტოგრაფმა ორი საყვარელი საქმანობა გააერთიანა _ ფერწერა და ფოტოგრაფია.

ლილიანი ბოლომდე შავ-თეთრი ფოტოების ერთგული დარჩა. სწორედ ამ ფერებში ხედავდა სამყაროს და დარწმუნებული იყო, რომ სხვა ფერი იდუმალებას გაანადგურებდა. იმ იდუმალებას, რომელიც ასე მნიშვნელოვანია როგორც ქალების, ასევე ფოტოგრაფიისთვის.

სიცოცხლის ბოლო წლებში ბასმანი ფოტოშოპს იყენებდა, წარმატებით აითვისა სურათების კომპიუტერული დამუშავება. ძველებურად მხნედ გრძნობდა თავს და სავსე იყო ახალ-ახალი იდეებით.



მეუღლესთან ერთად დიდხანს და ბედნიერად იცხოვრა. ფოტოგრაფიიდანაც ერთად წამოვიდნენ 60-იან წლებში. პოლმა, როგორც კი ფოტოგადაღებებს თავი მიანება, ფსიქოთერაპევტად დაიწყო მუშაობა. მაგრამ როგორც კი ლილიანი ძველ საქმიანობას დაუბრუნდა, მასზეც გაიზარდა მოთხოვნილება. სხვათა შორის, ორივე ერთ სტილში მუშაობდა, პოლიც აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის მიმდევარი გახლდათ. მისი ძირითადი პროფესია პედაგოგიკა და ფსიქოლოგია იყო, მაგრამ ლილიანის გვერდით ფოტოგრაფიისადმი ლტოლვა გაუძლიერდა. უნდა აღინიშნოს, რომ ბასმანის ყველა ფოტო დახვეწილი იყო და ფოტოს კი არა, ფერწერულ ტილოებს უფრო მოგაგონებდათ.



პოლ ჰიმელი 2009 წელს გარდაიცვალა, ხოლო 2012 წლის 13 თებერვალს ლილიან ბასმანიც გამოემშვიდობა სიცოცხლეს. იგი 94 წლის იყო.

გლენდა ბეილიმ, Harper's Bazaar-ის რედაქტორმა, ლილიანზე თქვა: "მან შეცვალა მოდის ისტორია, ფოტოგრაფია და ჩვენი შეხედულებები ქალებზე. ლილიანის ყველა ნამუშევარი გასაოცარი მგრძნობელობით გამოირჩევა. იგი პირველი იყო, ვინც ახალი მიმართულებები დანერგა, მისი ფოტოები ყოველთვის უჩვეულოდ ძლიერი გამოდიოდა".



სვეტა კვარაცხელია
Jimmy Choo-ს არასტანდარტული იმპერატორი

რამდენიმე წელიწადი გავიდა მას შემდეგ, რაც ცნობილი ფეხსაცმლის ბრიტანული მარკა, Jimmy Choo, თანადამფუძნებელმა თამარა მელონმა დატოვა. კომპანიის დიზაინს სათავეში სანდრა ჩოი ჩაუდგა, ნათესავი იმ ჯიმი ჩუსი, რომელმაც 90-იან წლებში ბრენდი შექმნა. კრეატიული დირექტორის თანამდებობაზე ორი შვილის დედა, 46 წლის სანდრა თავდაჯერებულად გრძნობს თავს და ბოლომდე დარწმუნებულია საკუთარ შესაძლებლობებში. იგი მარკის დაარსების დღიდან მუშაობდა ჯიმისთან სხვადასხვა პოზიციაზე, ხოლო დაახლოებით ექვსი წლის წინ ოფიციალური "კურთხევა" მიიღო და დღეს კომპანიის კრეატიული დირექტორი და მარკის მთავარი სახეა.




- Jimmy Choo-ს ერთ-ერთი დამფუძნებელი ბიძაჩემი ჯიმი ჩუც იყო და სწორედ მან მიმიწვია კომპანიაში სამუშაოდ 1996 წელს, მისი დაარსების პირველივე დღიდან. მაშინვე დამეკისრა პასუხისმგებლობა, ახალი მოდელების შექმნის პროცესისთვის თვალყური მედევნებინა. სანამ სენტ-მარტინის სკოლაში ვსწავლობდი, ბევრი ფიქრობდა, რომ მენეჯერობა ჩემთვის შესაფერისი იქნებოდა. ერთადერთი ადამიანი მარკის იმჟამინდელი კურატორი იყო, რომელიც დაბეჯითებით მიმტკიცებდა, რომ დიზაინერობის უდიდესი ნიჭი მქონდა. მიხარია, რომ, განგების ნებით, წარმატებით შევუთავსე პირველი პროფესია მეორეს.



პირველ წლებში პატარა გუნდი გვყავდა, მთლად გაწაფულნი არ ვიყავით, ამიტომაც გადაწყვეტილებებს თითქმის ინსტინქტურად ვიღებდით. ნელა მივიწევდით წინ, ყოველთვის ვერ ვასწრებდით, რომ ცვლილებისთვის დროულად აგვეწყო ფეხი. მაგრამ გავიდა დრო, გამოცდილება შევიძინეთ და ბევრად კრეატიულები გავხდით _ ახლა თავად შთავაგონებთ სხვებს ტრენდულ იდეებსა და მოდურ ტენდენციებს.

დროთა განმავლობაში, ქალის ფეხსაცმლის ხაზის პარალელურად, მამაკაცის ხაზიც განვავითარეთ, ასევე - ჩანთების, აქსესუარებისა და პარფიუმერიის, მაგრამ ფეხსაცმელი ჩვენთვის ყოველთვის პრიორიტეტული იქნება.



რა თქმა უნდა, რთულია, როცა ოჯახურ კომპანიაში მუშაობ და მთელი პასუხისმგებლობა მხრებზე გაწევს, ყველას მოლოდინი უნდა გაამართლო, ყველაფერს უნდა გასწვდე, მაგრამ ვახერხებ. ჩემთვის ეს პროცესი ჟონგლიორობასავითაა - რამდენიმე ამოცანას თავს ერთდროულად ვართმევ, არა მარტო დიზაინზე ვფიქრობ და ვზრუნავ, არამედ ინტერვიუების მისაცემადაც კი მრჩება დრო, შეხვედრებზეც დავდივარ. ვისწავლე ბალანსის დაცვა და სწორედ ეს არის ჩემი უდიდესი პასუხისმგებლობა, ამავდროულად ჩემი მთავარი სიამაყე.
კარგად ვიცნობ ჩვენი კომპანიის შიდა სამზარეულოს და, როცა მას სათავეში ჩავუდექი, არ გამჭირვებია, ჩემი ფანტაზიისთვის გასაქანი მიმეცა. თუმცა, მთლიანად არაფერი შემიცვლია, აქ ისედაც კარგადაა ყველაფერი აწყობილი. ჩემი მიზანი მხოლოდ ერთია - მარკის სახელი და დიდება გავამყარო და პროდუქციის დიზაინი გავაუმჯობესო. ყოველ წვრილმანში კრეატიულობის მარცვალი უნდა იგრძნობოდეს. ჩვენ უამრავ ფეხსაცმელს ვყიდით, იგი ფანტასტიკური ხარისხისაა. ჩვენ საუკეთესო ბრენდი გვაქვს - ვინც მის სახელს გაიგონებს, თვალები უბრწყინდება.



ახლა მთავარია წინ წასვლა და განვითარება. საუკეთესო მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს ვკერავთ, მაგრამ ირგვლივ სხვა ბევრი რამეც არსებობს - დაბალქუსლიანი ფეხსაცმელი, ლანჩის ძირები, გლუვზედაპირიანი... თუნდაც კედები, ბოტასი...

გვყავს ისეთი კლიენტებიც, რომლებიც ამ მარკის ფეხსაცმელების სრულ კოლექციას აგროვებენ. და ასეთი კლიენტურა ასობით ადამიანს შეადგენს.

ისეთ სარეკლამო კამპანიას ვაწარმოებთ, იმდენად ფართომასშტაბიანს, რომ ბევრს ეს ბრენდი ამერიკული ჰგონია და უკვირთ, როცა იგებენ, რომ ბრიტანელები ვართ. პირველ რიგში Jimmy Choo დღესასწაულია, ეს არის ლამაზი ფეხსაცმელი, რომელსაც მაშინ ირგებ, როცა მნიშვნელოვანი რამ უნდა აღნიშნო. არ ვილტვით იმისკენ, რომ რომელიღაც კონკრეტულ ქვეყანას წარმოვადგენდეთ, ჩვენი ბრენდი, პირველ რიგში, გლობალური ბრენდია. ასე ვთქვათ, კოსმოპოლიტები ვართ.



დღეს ძალიან შემაშფოთებელია ბრეკსიტის (ინგლისური ნეოლოგიზმი, რომელიც ორი სიტყვის პრეფიქსების გაერთიანებაა - "ბრიტანეთი" და "ექსიტ", გასვლა, რაც მიგრაციას ნიშნავს) ტენდენცია. სამწუხაროდ, შეუძლებელია წინასწარ ამის გამოცნობა და კონტროლი, მაგრამ ამან მოდაზე გავლენა არ უნდა მოახდინოს, წინ უნდა ვიაროთ და ვაკეთოთ ის, რაც საუკეთესოდ გამოგვდის: დავამზადოთ ხარისხიანი ფეხსაცმელი, რომელიც ჩვენს კლიენტებს ძალიან მოსწონთ, და განვავითაროთ ბიზნესი _ იტალიის ფაბრიკიდან დაწყებული, მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში გახსნილი მაღაზიებით დამთავრებული.

ხშირად საყვედურობენ მოდის მესვეურთ, ბოლო წლებში მოდა პოლიტიზებული გახდაო. ვერ დავეთანხმები ამ მოსაზრებას - ეს არ არის ბოლო წლების `გამოგონება~. მოდის დიზაინერები ყოველთვის რეაგირებდნენ ისტორიულ პროცესებსა და პოლიტიკურ სიტუაციებზე, ამაზე არაერთი დისერტაცია და წიგნი დაწერილა. გავიხსენოთ თუნდაც 90-იან წლებში რა გააკეთეს ვივენ ვესტვუდმა და კეტრინ ჰემნეტმა.



მიუხედვად იმისა, რომ Jimmy Choo ერთობ ახალგაზრდა ბრენდია, ჩვენი ფეხსაცმელი ქალებისთვის უდავოდ სტატუსის მატარებელი გახდა, როგორც სიმბოლო დამოუკიდებლობისა. ეს ყველაფერი კონკიას ზღაპრიდან მოდის და ყველას ბავშვობიდან გვაქვს ჩაგონებული, რომ ქალის ფეხსაცმელი ზღაპრული ნივთია. ამიტომაც გვეცვა ბავშვობაში ჩვვენი დედების მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი, რათა თავი ზრდასრულ ქალად გვეგრძნო. დროთა განმავლობაში კი, რაც უფრო გვემატება ასაკი, ეს ჯადოსნული ძალა არსადაც არ ქრება, პირიქით, რეალურ კონტურებს იძენს: დღისით ჩასაცმელი სამოსი მხოლოდ ფეხსაცმლის მეშვეობით შეიძლება საღამოს კოსტიუმად გადააქციო.



ხშირად მეუბნებიან, Jimmy Choo-ს იმპერიის იმპერატორი ხართო. აბა, რომელი იმპერატორი მე ვარ? ჩემი ყველაზე საყვარელი საქმიანობაა, დავჯდე და ესკიზები ვხატო. ამის კეთება არასდროს მბეზრდება. შემიძლია ვთქვა, რომ სრულიად არასტანდარტული იმპერატორი ვარ. გამორჩეულად არასდროს მაცვია, შემიძლია, ბოტასით გავიდე ქუჩაში და ვერასდროს ვერავინ მიხვდება, რომ ამხელა კომპანიას ვუდგავარ სათავეში.



კარიერის დასაწყისში არნახულად გამიმართლა - შევძელი სრულფასოვნად დავტვირთულიყავი დიზაინერის საქმიანობით ჯერ კიდევ სენტ-მარტინის სკოლაში სწავლის პერიოდში, მე ხომ ბიძაჩემთან ვცხოვრობდი და მის სტუდიაში ვმუშაობდი. ყოველთვის მადლობელი ვიქნები ამისთვის მისი, თუმცა, ხშირად ვნანობ, რომ ადრე მომიწია სწავლის მიტოვებამ და ბევრი ჩემი თანატოლის ახლოს გაცნობა ვერ მოვასწარი. ნებისმიერ ახალბედას ვურჩევდი, ვისაც მოდის სფეროში კარიერის აწყობა სურს, კარგად ისწავლოს თავისი პროფილით, თანაც - კარგ სკოლაში, თუნდაც იმიტომ, რომ სწორი მიმართულება აიღოს, საჭირო კავშირები დაამყაროს, რაც ძალიან წაადგება მომავლის მოწყობაში.
და კიდევ - ყოველთვის ენდეთ საკუთარ ინტუიციას - ნდობის გარეშე მოდის სამყაროში არავის არაფერი ესაქმება!


სვეტა კვარაცხელია

TOP სერიალები
უყურო სამყაროს წამოწოლილმა, თავით გადაეშვა კაცობრიობის იდუმალ ისტორიებში, ერთობ აზარტული და, თქვენ წარმოიდგინეთ, სასარგებლოცაა.