ჟურნალი "ბომონდი"

არსებობს ბედნიერი წუთები, როდესაც გვინდება, რომ დრო სამუდამოდ გაჩერდეს... (ინტერვიუ ზურაბ მჭედლიშვილთან)

ზურაბ მჭედლიშვილი: არსებობს ბედნიერი წუთები, როდესაც გვინდება, რომ დრო სამუდამოდ გაჩერდეს...

Diana Kvariani -  შემოდგომა-ზამთრის 2017 წლის კოლექცია

დიზაინერი  Diana Kvariani. ფოტოგრაფი: ირაკლი ღვინიაშვილი. მოდელი: ქეთი ჟღენტი.

მარიშა ურუშაძე NEXT-ის ქართველი მოდელი (+ ფოტოპროექტი)

მოდელობაზე არასდროს უოცნებია. თუმცა, 14 წლის გოგონას ყველა მოდელის კარიერას ურჩევდა. ერთ დღესაც მამიდამ სამოდელო სააგენტოში მიიყვანა და ასე აღმოჩნდა სამოდელო ბიზნესში.

TAMRA - როცა მოდა არ ისვენებს
აქ ყველაფერი შემოქმედებითია, - ერთ სივრცეში მოქცეული, საკიდზე ჩამოკიდებული ჭრელი კოსტიუმები, დასასვენებელი კუთხე და სამკერვალო... კომპიუტერი სამონტაჟო მაგიდაა, სადაც ფილმებს ამონტაჟებს. დაკვეთა ბევრია... როცა ისვენებს, მაშინ უბრუნდება კონსტრუქტორის მაგიდას და საკუთარი ხელით კერავს ორ ხაზს, - TAMRA და TAMRA Skate Boards. სკეიტერების თემით რამდენიმე წლის წინ დაინტერესდა, როცა მეგობრებთან ერთად დაათვალიერა დათო მესხის ფოტოპროექტი. ასე დაიბადა ფილმის გადაღების იდეა, რომელიც დათო მესხსა და სალომე მაჩაიძესთან ერთად განახორციელა. დოკუმენტურმა ფილმმა "სანამ დედამიწა მსუბუქია" დიდი წარმატება მოიპოვა და 60 ფესტივალზე უჩვენეს. სკეიტერების თემამ მოგვიანებით ფეშენში გადაინაცვლა და ასე შეიქმნა პროფესიით აუდიოვიზუალური ხელოვნების არტისტ თამუნა ქარუმიძის ბრენდი, რომელიც საინტერესო, კონცეპტუალური და ინდივიდუალური სტილით გამოირჩევა.



- თამუნა, სახელოსნოში იგრძნობა, რომ შემოქმედებითი ბუნების ადამიანი საქმიანობს. როდის იგრძენით შემოქმედებითი იმპულსი?

- შემოქმედებითი ბუნება ალბათ ჩემს ემოციურ ხასიათს უკავშირდება. შემოქმედებას უფრო ემოციურად ვუდგები, ვიდრე ინტელექტუალურად. თუმცა ინტელექტუალური გააზრების გარეშე ვერაფერს გახდები. ეს დამოკიდებულება გაცილებით გვიან იჩენს თავს. მანამდე კი, ყველაფერი, ნანახი ფილმი თუ ვიზუალური არტი, ან მოსმენილი მუსიკა, ჯერ ემოციურ ზემოქმედებს ახდენს. ამდენად, ინსპირაცია მოულოდნელად, შეიძლება ქუჩაში ნანახი კადრით დაიბადოს, თუკი გარკვეული ემოცია აღმიძრა. პროცესს, მიღებული შთაბეჭდილება როგორ გადადის შემოქმედებაში, ვერაფრით აღვწერ.

- ფილმში "როცა დედამიწა მსუბუქია" დიდი ყურადღება დაუთმეთ ხმოვან რიგს. ბგერა თქვენთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია?

- არა მხოლოდ ჩემთვის. მიჩნეულია, რომ ადამიანის აღქმის უდიდესი ნაწილი სმენის ორგანოზე მოდის. ფილმს როცა უყურებ, ჯერ სმენით აღიქვამ და მერე მზერით. ანუ, როცა გამოსახულება კარგი ხარისხისაა და ხმა ცუდი, მაყურებელს ნანახი არ მოსწონს. მაგრამ, თუკი ხმა კარგია და გამოსახულება ურიგო, მაყურებელი კარგად აღიქვამს. როცა ფილმის ხმოვან რიგზე მიდგა საქმე, ყურადღებით მოვეკიდე ამ თემას. რადგან მხოლოდ კარგი კადრი ჩემთვის არაფრისმთქმელია. ემოცია კადრის და ხმის შეერთების დროს ჩნდება. ამ სიმბიოზის გარეშე კინემატოგრაფი წარმოუდგენელია. ახლაც, როცა ფილმს ვამონტაჟებ, გამოსახულებასა და ხმაზე პარალელურ რეჟიმში ვმუშაობ.



- ყველაფერი კი ფოტოგრაფიით დაიწყო?

- დიახ, ადრეულ ასაკში ფოტოგრაფიამ გამიტაცა. შეუძლებელი იყო, არ დავინტერესებულიყავი, რადგან სურათების გამჟღავნების პროცესს ბავშვობიდან ვადევნებდი თვალს. მაშინ ყველა ოჯახში მოიპოვებოდა ფირის გამამჟღავნებელი მოწყობილობები. ჯადოქრობასავით იყო... მეც ვგიჟდებოდი ამ პროცესზე და ცხადია, ძალიან გამიტაცა. მერე დავიწყე გადაღება და ფოტოების დაბეჭდვა. გადასაღები ობიექტი წინასწარ არ მქონდა დაგეგმილი. სპონტანურად ვიღებდი ყველაფერს, რაც ჩემს ყურადღებას მიიპყრობდა. შეიძლება იმიტომ, რომ პატარა ვიყავი და იდეა არ მქონდა. პროცესი მანიჭებდა სიამოვნებას. თუმცა, ძალიან მიყვარდა ადამიანებსა და გარემოზე დაკვირვება, რაც შემდგომში დოკუმენტური კინოს მიმართ დაინტერესებაში გადაიზარდა. დოკუმენტალისტიკა ახლაც მაინტერესებს. ვერაფრით მივუდექი მხატვრულ ფილმს. ვფიქრობ, რაც ჩვენ გარშემო ხდება, უკვე ფილმია. ჩემი ფუნქცია საინტერესო თემების დაჭერა და ჩვენებაა. რეალური ცხოვრებიდან ვიღებ სიუჟეტებს. თავიდანაც ასე იყო, საინტერესო დეტალებს ვიჭერდი და ფირზე აღვბეჭდავდი. შემდგომ, ბერლინის სამხატვრო აკადემიაში, ფოტოგრაფიის კურსზე დავიწყე სწავლა. იქ სხვა ინფორმაცია მივიღე. ფოტოში სხვა შინაარსი ჩავდე. მხოლოდ დაკვირვება აღარ კმაროდა, აუცილებელი იყო კონცეფციის მოფიქრებაც. კურსის დასრულების შემდეგ აკადემიაში გავაგრძელე სწავლა. ჩემი გადაღებული ფოტოები საკმარისი აღმოჩნდა, რომ აკადემიის სტუდენტი გავმხდარიყავი, რაც საკმაოდ რთული იყო, რადგან იქ სწავლას უკვე შემდგარი არტისტები აგრძელებდნენ. მათი მოთხოვნებიდან გამომდინარე, მაინც გამოუცდელად ვითვლებოდი. აუდიოვიზუალური მედიის ფაკულტეტზე ჩავაბარე. იქ გაცილებით გაფართოვდა ჩემი ცოდნა. აუცილებელი იყო, კარგად ამეთვისებინა ფოტოც, ვიდეოც და გრაფიკული დიზაინიც.



- როგორ სასწავლო პროგრამას გთავაზობდა ბერლინის სამხატვრო აკადემია. რა მნიშვნელოვანი ცოდნა მიიღეთ?

- საკმაოდ ფართო სფეროა აუდიოვიზუალური მედია და დიდ სასწავლო პროგრამას მოიცავდა. ყველაფერი უნდა გვესწავლა, რაც ამ სფეროს უკავშირდებოდა, კინემატოგრაფიც კი. პირველი ორი წელი თეორიულ კურსს ეთმობა. მერე ირჩევ მიმართულებას. მე ვიდეოხელოვნება და კინო ავირჩიე. მანამდე ყველაფერთან მქონდა შეხება. სწავლის პროცესზე რა გითხრათ, არავინ აკონტროლებდა შენს დასწრებას. თუ არ ივლიდი, ისევ შენ დაგაკლდებოდა. სწავლის პერიოდში ბევრს ვწუწუნებდი. დატვირთული ვიყავი და არ მომწონდა. რაც უნდა უინტერესო პროფესორი მყოლოდა, მაინც ბევრს ვსწავლობდი. ის მაინც ვისწავლე, რა არ მომწონდა და რატომ. ვისწავლე აზრის გამოხატვა, საკუთარი ნამუშევრის სხვებისთვის ახსნა. ეს ნიშნავს, რომ ნამუშევარს არა მხოლოდ ინტუიციით მივუდექი, არამედ გავიაზრე, რისი გადმოცემა შემეძლო. აკადემიაში ყოველთვის მეკითხებოდნენ, რას ნიშნავდა ჩემი ნამუშევარი. ვიგრძენი, რომ ეს პროცესი აზროვნებას მივითარებდა.

- თუ გქონდათ საინტერესო დავალებები და რომელს გაიხსენებდით?

-  ბევრ დავალებას გვაძლევდნენ და ბევრს "ვახალტურებდი". პატარა ვიყავი და ცხადია, გართობა მინდოდა. ვერ ვიტყვი, რომ სწავლით თავს ვიკლავდი, მაგრამ რა დავალებასაც ვასრულებდი, მოწონებას იმსახურებდა. იოლად "ვძვრებოდი" სიტუაციებიდან. მაინც ვახერხებდი საინტერესოს გაკეთებას, რაშიც ნიშანს მიწერდნენ. გავიხსენებდი სადიპლომო ნამუშევარს  - ეს იყო ჩემი პირველი დოკუმენტური ფილმი "ზაჰესი 708", რომელიც 90-იან წლებზე მოგვითხრობდა. ვფიქრობ, წლებთან ერთად უფრო აქტუალური გახდა ფილმში გაჟღერებული თემა. კარგი ფილმი გამოვიდა. ეს ფილმი ძალიან მიყვარს.



- აკადემიის დამთავრების შემდეგ მოვლენები როგორ განვითარდა?

- აკადემიაში მონტაჟის არაჩვეულებრივი მასწავლებელი მყავდა. დარჩენა და ტელევიზიაში მონტაჟზე მუშაობა შემომთავაზა. ამ პერიოდში მონტაჟი კარგად ვისწავლე. იმდენი რამის, მათ შორის არაფრის მთქმელი მასალის დამონტაჟებამ მომიწია და დიდი გამოცდილება მივიღე. ეს ცოდნა ბევრ რამეში მეხმარება, განსაკუთრებით კინემატოგრაფიაში. ფილმს რომ გადაიღებ, ის დასრულებული არაა. ფილმი სამონტაჟოში სრულდება. კინორეჟისორები ხშირად მომმართავენ თანამშრომლობისთვის.

- მოგვიყევით ფილმის "სანამ დედამიწა მსუბუქია" შესახებ... ამ ფილმში სკეიტერების თემა აჟღერდა, რომელიც შემდეგ კონცეპტუალურ ფეშენში, ალბათ უფრო არტში გადაიზარდა.

- ფილმი ერთ თვეში გადავიღეთ. მისი დასრულების ძირითადი დრო მონტაჟს დაეთმო. ფილმის გადაღების ინსპირაცია დათო მესხის ფოტოგრაფია იყო. ერთ დღეს ფილმის გადაღების იდეა სალომე მაჩაიძემ შემოგვთავაზა. მე, სალომემ და დათომ ერთად დავიწყეთ ამ ფილმის კონცეფციაზე ფიქრი. თავიდან სქემა ავაგეთ, ანუ რის შესახებ გვინდოდა მოგვეთხრო. დანარჩენი კი, ბიჭები რას ფიქრობენ, რაზე ლაპარაკობენ, რა თემებს შლიან, მათი ისტორიებია. ლოკაცია ჩვენ შევარჩიეთ, მაგრამ ყველაფერი, რასაც ფილმში ხვდებით, დოკუმენტური მასალაა.



- ფილმში ლამაზი კადრებია, - სივრცეში სკეიტერების ფრენით... ვინ არიან ისინი?

- ვთვლი, რომ სკეიტერობა სამყაროს მიმართ ურთიერთობის უკვე გააზრებული ფორმაა. საინტერესო და ინდივიდუალური ადამიანები არიან თავიანთი გამოკვეთილი ხასიათებით. ისინი მიდიან ტკივილზეც, ტრავმებზეც. შეიძლება გააზრებულად არა, მაგრამ დინების, საზოგადოებისთვის მიღებული ნორმების საწინააღმდეგოდ, რაღაც წესრიგს, შეთანხმებულ ნორმებს არღვევენ. ამ ფორმით ისწრაფვიან თავისუფლებისკენ.

- თქვენი ნამუშევრები ინდივიდუალიზმის, თავისუფალი სულისკვეთებისა და მონტაჟის ხელოვნების არაჩვეულებრივი ნაზავია...

- მიხარია, თუ ეს შენიშნეთ. ვერ ვიტყვი, რომ ჩვენი სკეიტერები თავიდან ამ ფილმით აღფრთოვანდნენ. ყველაზე რთული მათი ფილმში ალაპარაკება აღმოჩნდა. ისინი არ იყვნენ ჩვეული თავიანთი ფიქრების ხმამაღლა გამოხატვას, თავიანთ ინტიმურ საკითხებზე საუბარს. ნელ-ნელა გაიხსნენ. სალომე ბევრ შეკითხვას უსვამდა, რათა მათგან ზუსტი პასუხი მიეღო. ამ გადაღების ყველაზე რთული ნაწილი ალბათ ეს იყო. ფილმის დასრულების შემდეგ დაიწყეს ყველაფრის გააზრება. ელოდნენ სკეიტერებზე ფილმს, სადაც მათი მაგარი ტრიუკები იქნებოდა ნაჩვენები. სრულიად სხვა თემას წააწყდნენ და შეიძლება ამიტომაც მოგვიანებით დაიწყეს ფილმში დასმულ საკითხებზე დაფიქრება. ჩვენი სურვილი იყო, მათთან ერთად გვეჩვენებინა ის დრო და ადგილი, სადაც უწევდათ ცხოვრება.



- როგორ გადაერთეთ ტანსაცმლის დიზაინზე?

- სრულიად შემთხვევით. რაღაცების კერვა დავიწყე მხოლოდ იმიტომ, რომ ჩემი ძირითადი საქმიანობისგან დამესვენა. კომპიუტერთან მიჯაჭვული ვიყავი. ნელ-ნელა ამ ყველაფერმა სერიოზული ფორმა მიიღო. შარშან ამ ბრენდს სახელი TAMRA მოვუფიქრე.

ყველაფერი საკუთარ თავზე ზრუნვით დაიწყო. თავიდან ჩემთვის ვიკერავდი. ყველას მოსწონდა ჩემი შეკერილი პალტო, რომელზეც დიდი მოთხოვნა გაჩნდა. ახლაც არაკომერციულად ვუდგები ჩემს საქმიანობას. ვკერავ იმას, რაც მომწონს და გაყიდვაზე ნაკლებად ვფიქრობ. ეს პროცესი მაგონებს კინემატოგრაფიას. ვიგონებ ამბებს. პირველი კოლექციის ინსპირაცია მონღოლი მონადირეების კოსტიუმი იყო - არწივებით ცხენზე ამხედრებულები მგლებზე რომ ნადირობენ. პალტოები, რომელიც შევკერე, ძალიან ჰგავს მათ სამოსს. ეს კოსტიუმები ჩემს სკეიტერებს მოვარგე, პოდიუმზეც გამოვიყვანე. ფილმის მერე ჩვენი მეგობრობა გაგრძელდა და დღემდე სხვადასხვა ფორმით ვთანამშრომლობთ. მეორე კოლექცია ლიტერატურის გავლენით შეიქმნა. პავიჩის Dream Catcher-ს უდევს საფუძვლად. ეს ნაწარმოები არის ადამიანებზე, რომლებიც სხვის სიზმრებში მოგზაურობენ. უცნაურად, უცებ ამომიტივტივდა ეს თემა და დავიწყე მუშაობა. იდეა შეიძლება მოულოდნელად დაიბადოს. როგორ ინაცვლებს ეს თემა კოლექციაში, ძნელი ასახსნელია. ის ენერგია, რომელიც ამ თემით იბადება, ტრანსფორმირდება რაღაც ფორმაში. აქაც ყველაფერი ჭრელი იყო. თავად როგორც ვიმოსები, ის სიჭრელე გადადის კოლექციებშიც. იმასაც ვერ ავხსნი, ამ ფერებს როგორ ვაბამ ერთმანეთთან. მიჭირს რაღაცის გამეორება. როცა კერვას ვიწყებ, იმიჯი მოფიქრებული მაქვს, მაგრამ მუშაობის პროცესში ხშირად იცვლება. ძალიან მაგონებს მონტაჟს, სპონტანურად ხდება რაღაცების გადაწყობა. შემდეგ იბადება შემდეგი იდეა და ასე ეწყობა. პროცესი იმდენად იმპროვიზებულია, კოსტიუმის ზუსტ ასლს ვერ ვიმეორებ.



- ჩემთვის მოულოდნელი აღმოჩენა იყო ის, რომ კოლექციებს საკუთარი ხელით კერავთ...

- შეიძლება იმიტომ, რომ მუშაობის პროცესში კონსტრუქტორებისგან ხშირად ვაწყდებოდი წინააღმდეგობებს. მეუბნებოდნენ, რომ ჩემი იდეები შესასრულებლად რთული იყო და არ გამოვიდოდა. ისიც არ ვიცოდი, ჩემი აზრი როგორ გამეტანა და ჩემს სისწორეში ისინიც დამერწმუნებინა. ასეთი ბარიერი აღარ მომეწონა და თავად დავიწყე კონსტრუირების შესწავლა, რაშიც არაჩვეულებრივი პედაგოგი ნანა კუკულაძე დამეხმარა. დღემდე ვაგრძელებ სწავლის პროცესს. ვფიქრობ, კონსტრუირება ამოუწურავი თემაა, რადგან ახალ-ახალ იდეებს უკავშირდება. გარდა ამისა, კარგადაც რომ გამოჭრა თარგი, თუკი არასწორად შეკერავ, სასურველ შედეგს ვერ მიიღებ. იმის თქმა მსურს, რომ კერვა პროფესიულ დონეზე ავითვისე. ახლა კოლექციებს საკუთარი ხელით ვკერავ. რთული და დამღლელი პროცესია, მაგრამ ასე მირჩევნია. ამიტომ, დიდი კოლექციები არ გამომდის.

- ასე იკერება სკეიტერების სპორტული ხაზიც?

- ძველ თაობას ახალი თაობის სკეიტერებიც შეემატნენ. ასე გაიზარდა ჯგუფი. რადგან ყველაფერი ერთმანეთთან იყო გადაჯაჭვული, სკეიტერების ბრენდზე დავიწყე ფიქრი, რომელსაც დავარქვით Tamra სკატებოარდს. ეს ხაზი სპორტულ ტანსაცმელს უშვებს. გარდა ამისა, სკეიტერების დაფებზეც ვმუშაობთ. ყველაფერი ისეა, როგორც ნამდვილ სკეიტბრენდს შეეფერება. ამ ხაზში ქუჩის მოდისა და ფეშენის შეერთება გადავწყვიტე. ვუშვებთ შარვლებს, პერანგებს, ქურთუკებს, მაისურებს, ჩანთებს. გამოყენებული მაქვს ნაქარგი, ბევრი სიჭრელეა. ეს ხაზი სკეიტერებსაც მოსწონთ და ამ ტანსაცმელს თავადაც ატარებენ.



- ვერ ვიტყვი, რომ ეს სამოსი ტენდენციებს ითვალისწინებს. უფრო არტია...

- არ ვარ ბოლომდე ფეშენდიზაინერი, ამდენად არ ვარ მოდის ტენდენციებში ჩართული. ფილმის მონტაჟის დროს მოდაზე ნამდვილად არ ვფიქრობ. ტანსაცმლის კერვა ჩემთვის დასვენებაა.

- სოციალურ ქსელში, მათ შორის დემნა გვასალიას ფეიჯზე ვიდეორგოლი გავრცელდა, სადაც Tamra სკატებოარდს იყო წარმოდგენილი...

- ჩემს გერმანელ მეგობრებს სამოდელო სააგენტო აქვთ. ფილმის ნახვის შემდეგ სკეიტერებით დაინტერესდნენ. ეს მოხდა ორი წლის წინ, როცა Bალენციაგა-ს მამაკაცის კოლექციისთვის მოდელებს ირჩევდნენ. ბიჭებს გადაუღეს ფოტოები და ორი მათგანი შეარჩიეს. სანდრო ფოფხაძემ და ნიკა ჭავჭავაძემ მიიღეს მონაწილეობა Bალენციაგა ჩვენებაზე. წელს უკვე VETEMENTS კასტინგზე მიიწვიეს. ვიდეო ჩემი გადაღებულია - სკეიტერები შესვენებაზე. ძალიან უცნაურად გადაება ეს ყველაფერი. სკეიტერების ჩვეული ცხოვრებიდან ბიჭებმა სხვა სამყაროში გადაინაცვლეს, - ჯერ ფილმში, შემდეგ უკვე პოდიუმზე.

- თამუნა, ამჯერად რაზე მუშაობ?

- ახლა ბელორუსი რეჟისორის დოკუმენტურ ფილმს ვამონტაჟებ. ფილმი უნარშეზღუდულ ადამიანებზეა, -  როგორ ურთიერთობენ, როგორ უყვართ. ფილმის მსვლელობის დროს მაყურებელსა და ამ ადამიანებს შორის ზღვარი იკარგება და ხვდები, რომ ჩვენ შორის განსხვავება არ არის. საკუთარი ისტორიები გახსენდება და მათთთან სრულ იდენტიფიკაციას ახდენ. ეს მიდგომა ფილმში ძალიან მომწონს.

- რაც შეეხება ახალ კოლექციას?

- მაქვს იდეები, რომელსაც აუცილებლად განვახორციელებ. ამის დრო ჯერჯერობით არ მაქვს. ფილმის დამონტაჟების შემდეგ ვაპირებ მუშაობის დაწყებას. ორი საქმის ერთმანეთთან შეთავსება არ გამომდის. ორივე სამყარო სრულ ჩართულობას მოითხოვს, რადგან მოცემულ მატერიაში ბოლომდე ვერ შედიხარ. ფილმის მონტაჟის დროს მოდა ისვენებს.


ქეთი დარჩია


ფილიპ პლეინი - მეკობრე პოდიუმიდან
გერმანული ბრენდი "ფილიპ პლეინი" (Philipp Plein) აწარმოებს ქალის, მამაკაცის, ბავშვის ტანსაცმელს, ფეხსაცმელსა და აქსესუარებს. ბრენდის ძირითადი ხაზი არა მხოლოდ Fashion-ხაზია, არამედ Lunettes, მზის სათვალეების ხაზიც, Diamonds - საიუველირო სამკაულები, Home Collection - ავეჯი და სხვადასხვა საოჯახო ნივთი, ასევე ტექსტილი. - თუ მკითხავთ, საიდან ვიღებ შთაგონებას, გიპასუხებთ, რომ ყველაფრისგან. სამყარო იმდენად მშვენიერია, მხოლოდ თვალის გახელაა საჭირო იმის დასანახავად, რასაც ეძებ. - ამბობს ფილიპი.

რა თქმა უნდა, სამყარო მართლაც მშვენიერია, მაგრამ ყველას როდი შეუძლია თვალის გახელით მისი დანახვა. თუმცა, მათი წყალობით, ვინც ხედავს და სილამაზეს ქმნის, საშუალებას აძლევს სხვებსაც, დაინახონ იგი და არა მხოლოდ დაინახონ, ხელითაც შეეხონ ამ სილამაზეს. დიზაინერი ფილიპ პლეინიც ერთ-ერთი ახალგაზრდა და წარმატებული მოდელიერია, რომელიც კოლექციების შექმნისას საკუთარ თავს ამოცანას უსახავს - სამყარო კიდევ უფრო ლამაზი გახადოს.



ბრენდის შტაბბინა შვეიცარიაში მდებარეობს, ხოლო სამოსი იწარმოება იტალიაში, საოჯახო ტექნიკა და აქსესუარები - გერმანიაში, კოლექციების ჩვენება კი მოდის კვირეულებზე ხდება ნიუ-იორკში, მილანში, ბერლინში, ლას-ვეგასში, ბარსელონაში, მოსკოვში. მისი ბრენდი მსოფლიოს 40 ქვეყანაშია წარმოდგენილი.

ფილიპ პლეინი დაიბადა 1978 წელს მიუნხენში, გერმანიის ერთ-ერთ ლამაზ ქალაქში. ბავშვობაში მშობლებთან ერთად ბევრს მოგზაურობდა, სტუმრობდა მუზეუმებს, გამოფენებს, რამაც მისი სხვადასხვა ქვეყნის კულტურისა და ხელოვნებისკენ სწრაფვა განაპირობა, ამან კი ასახვა მის შემოქმედებაში პოვა. გარდა იმისა, რომ ხელოვნებისადმი გაუჩნდა ინტერესი, მათემატიკითაც იყო გატაცებული.



სურდა, ეკონომისტი გამოსულიყო. მათემატიკის სიყვარულმა სწორედ ეს მიზანი ჩაუნერგა, თუმცა ბადენ-ვურტემბერგის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ნიურნბერგში გაემგზავრა და ფრიდრიხ-ალექსანდრეს სახელობის უნივერსიტეტში იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩააბარა. სწავლის დამთავრების შემდეგ მუშაობა მაინც ეკონომიკის სფეროში დაიწყო. მისი აზრით, იურიდიული განათლებით ეკონომიკაში უფრო მეტს მიაღწევდა. რაც შეეხება დიზაინერის პროფესიას, სრულიად შემთხვევით აირჩია.

ძაღლისთვის, რომელსაც თავს ევლებოდა, ვერა და ვერ მოძებნა კომფორტული სავარძელი. არ დაუტოვებია არც ერთი გერმანული მაღაზია, მაგრამ სასურველ მოდელს ვერ მიაგნო. მაშინ გადაწყვიტა, თავად დაემზადებინა ოთხფეხა მეგობრისთვის სასურველი ავეჯი. ასეც მოიქცა. როცა სავარძელი გააკეთა და მეგობრებს უჩვენა, ყველანი აღფრთოვანდნენ და თავიანთი ცხოველებისთვისაც სთხოვეს მსგავსის გაკეთება.



ეს მოხდა 1998 წელს. იმდენად ლამაზი ნაკეთობები გამოსდიოდა, ურჩიეს, დიზაინერი გამხდარიყო. რჩევა ფილიპს ჭკუაში დაუჯდა და შესაძლებლობების მიხედვით, პატარა სახელოსნო გახსნა, სადაც საოჯახო აქსესუარებისა და ავეჯის დამზადება დაიწყო.

შეკვეთებმაც არ დააყოვნა. შემოსულმა თანხამ საშუალება მისცა, არა იაფფასიანი, არამედ ეგზოტიკური ხის მასალა შეეძინა და სერიოზულად მოეკიდა ამ საქმისთვის ხელი. ხის მასალის გარდა იყენებდა ტყავს, ხავერდს, აბრეშუმს.

ერთხელაც, ერთმა კომპანიამ მოდის კვირეულის დღეებში, რომელიც დიუსელდორფში იმართებოდა, მოსასვენებელი ოთახის დიზაინისთვის პროექტი შეუკვეთა. ფილიპმა გადაწყვიტა, საჩუქრის ვარიანტში სტუმრებისთვის ტყავის ჩანთებიც შეეკერა.



წარმატება თავბრუდამხვევი იყო. ფილიპს ვერც კი წარმოედგინა, მისი ნამუშევარი ასეთ ფურორს თუ მოახდენდა.

ახალგაზრდა დიზაინერმა გააგრძელა ავეჯზე მუშაობა, პარალელურად რამდენიმე ნიმუში პარიზში წაიღო Maison&Objet-ის გამოფენაზე. თავისი სტენდი პლეინმა რამდენიმე უჩვეულო ნივთით გაალამაზა - მოაწყო მილიტარის სტილის ვინტაჟური პარკი, რომელიც სვაროვსკის თვლებით იყო გაფორმებული. მალევე შეამჩნია, რომ ამ დიზაინმა მყიდველთა ყურადღება მიიპყრო. სწორედ მაშინ მიხვდა, რომ დადგა დრო, ტანსაცმლის დიზაინერობა დაეწყო.

ბრენდ Philipp Plein-ის შექმნის თარიღად 2004 წელი მიჩნევა. სწორედ ამ წელს ჩაუშვა წარმოებაში დიზაინერმა ტანსაცმლის პირველი ხაზი. ფილიპმა გადაწყვიტა, შეექმნა "ნებისმიერი სტილი, მოსაწყენის გარდა".



ორი წლის შემდეგ საიუველირო ნაწარმის წარმოებაც დაიწყო, ხაზს Dirty Diamonds ერქვა. 2007 წელს კი შექმნა კოლექცია, რომელშიც გამოიყენა აპლიკაციები სვაროვსკის თვლებით, რომელიც თავის ქალის სხვადასხვა ფორმას განასახიერებდა, რაც ბრენდის განმასხვავებელ ნიშნად იქცა.

პლეინი ერთ-ერთი პირველია, რომელმაც ტანსაცმლის წარმოებისას აქსესუარად თავის ქალა გამოიყენა. თავის ქალის იდეა ფილიპს შთააგონა საყვარელმა კინოპერსონაჟმა ჯეკ-ბეღურამ ცნობილი ფილმიდან, "კარიბის ზღვის მეკობრეები". ალბათ ამიტომაცაა, რომ მის კოლექციებში გოტიკური სტილის მეკობრული ხაზები შეიმჩნევა. იგი იყენებს მეტალის დეტალებს, ეგზოტიკური ტყავის სხვადასხვა სახეობას, ატარებს ექსპერიმენტებს სამოსის ფორმაზე, კლასიკურ თარგებს სხვა სტილს უხამებს და ა.შ.



2009 წელს სწორედ პლეინს შესთავაზეს ამერიკული კომპანიის წარმომადგენლებმა მათ მიერ წარმოებული სათამაშოებისთვის ტანსაცმელი ფილიპს შეეკერა. დიზაინერმა ბარბის სვაროვსკის თვლებით გაწყობილი ბრწყინვალე შავი კაბა ჩააცვა, მხრებზე კი პალანტინი მოასხა.

2011 წელს მოდელიერმა თავისი პირველი საბავშვო კოლექცია წარმოადგინა - გაზაფხული-ზაფხული 2012, რომლის მაისურებზე პრინტის სახით დისნეის სტუდიის მულტფილმებისა და კომპანია "მარველის" კომიქსების გმირები იყო გადატანილი.

2012 წელს სახელი ისე გაითქვა, იტალიის საფეხბურთო კლუბ "რომას" გუნდის წევრებისთვის სამოსის შეკვეთა მიიღო. მას უნდა შეეკერა ქურთუკები, პალტოები, სავარჯიშო კოსტიუმები, ბოტასები, ჩანთები და ა.შ. კოლექცია განკუთვნილი იყო მინდორს მიღმა სატარებლად. დიზაინერი უდიდესი ენთუზიაზმით შეუდგა შეკვეთის შესრულებას: "მე გუნდის თითოეულ ფეხბურთელს დღევანდელი დღის ნამდვილ გლადიატორად ვაქცევ. მათით აღფრთოვანდებიან არა მხოლოდ მინდორზე, არამედ მის გარეთაც".



ბრენდის სტილი, როგორც თავად ამბობს, "არის Haute Couture გოტიკური გლამურის ელემენტებით". მისი სამოსი ორიენტირებულია ახალგაზრდა წარმატებულ ადამიანებზე. მოსწონს ახალგაზრდებისთვის მუშაობა, რომლებიც აყალიბებენ თავიანთ სტილს, იქმნიან ინდივიდუალურ იმიჯს, ამიტომაც მისი კლიენტები არიან ისინი, ვინც შეუპოვრად მუშაობენ და ვისაც ესმით, რომ სწორედ მუშაობაზეა დამოკიდებული მათი ცხოვრების ხარისხი.

მისი კლიენტები არიან ფეხბურთელები, მსახიობები, მომღერლები, მოდელები. ფილიპის სამოსს უპირატესობას ანიჭებენ რობი უილიამსი, ჯონი დეპი, ანტონიო ბანდერასი, რიანა, პერის ჰილტონი, დევიდ ბექჰემი, პიერ სარკოზი, ჯენიფერ ლოპესი და სხვა წარმატებული ადამიანები.

ჟურნალ GQ-ს ვერსიით ფილიპ პლეინი გახლავთ ლაურეატი პრემიისა "წლის ნაციონალური ბრენდი". მასვე მიანიჭეს ჯილდო "მოდა", რომელიც სატელევიზიო შოუ "ახალი სახეების" მიერ დაწესდა.



ასე რომ, ფილიპ პლეინი სვაროვსკის თვლებითა და თავის ქალის ფორმებით ისევ და ისევ დიზაინის მეფედ რჩება. მისი ერთ-ერთი უცნაური დამახასიათებელი თვისებაა, ჩვენების დამთავრებისას, როცა მადლობის მოსახდელად გამოდის, სცენიდან სწრაფადვე გარბის. როცა შეეკითხნენ, რატომ გარბიხარ ასე სწრაფად და რატომ დინჯად არ გახვალო, მახვილგონივრულად მიუგო: "მე სწრაფად დავრბივარ და სწრაფადვე ვვითარდები, პრაქტიკულად - გეომეტრიული პროგრესიით".

სვეტა კვარაცხელია

სანაპიროს ეკოსტილი
გაიცანით ბრენდი Fisch და 29 წლის შვედი დიზაინერი - აგნეს ფიშერი (Agnes Fischer), რომელიც საცურაო კოსტიუმების შესაქმნელად გადამუშავებულ სათევზაო ბადეებს იყენებს. ის აცხადებს, რომ თავისი შემოქმედებით სურს, ადამიანებს მოუწოდოს, პლანეტას მეტადგაუფრთხილდნენ.

რაც შეეხება კოსტიუმების დიზაინს, ფიშერის განცხადებით, მისი სურვილია, ისეთი საცურაო კოსტიუმები შექმნას, რომლებიც საღამოს გამოსასვლელი ლუქების ნაწილი გახდება.



აგნესის გარემოს დამზოგავი კონცეფციის ინსპირაცია კარიბის ზღვის აუზის კუნძული წმინდა ბართლომე, იგივე სანტ-ბართი გახდა. ბავშვობის წლები მშობლებთან ერთად იქ ხშირად გაუტარებია და როგორც აღნიშნა, კუნძულის ულამაზესი რიფები ზღვის დაბინძურების გამო დღეს ისეთივე ფერადოვანი აღარ არის, როგორიც ბავშვობიდან ახსოვს.




AVTANDIL - როცა სამოსში სქესი იკითხება
AVTANDIL - ერთ-ერთი სტაბილური სახელი და ქართული მოდის ისტორიაში ყველაზე მნიშვნელოვანი ბრენდია. მისი ისტორია ინდუსტრიის განვითარებასთან ერთად იწერებოდა. პატარა სახელოსნოში დიდი სიყვარულით დაწყებული საქმე მასშტაბურ წარმოებად გადაიქცა. როგორც დიზაინერი ავთო ცქვიტინიძე აღნიშნავს, "ავთანდილის" წარმატების საიდუმლო მის მუდმივ მოძრაობასა და განვითარების სურვილშია.



- ავთო, მიხარია, რომ ისევ შევხვდით ერთმანეთს თქვენს მარკაზე სასაუბროდ. როგორ ვითარდება მარკა "AVTANDIL" და რა სიახლეა თქვენს საქმიანობაში?

- წარმატებისა და წინსვლის უმთავრესი პრინციპი განვითარება, მუდმივი მოძრაობაა. არ უნდა გაჩერდე. სულ უნდა აგრძელებდე ძიებას და მარკის მენეჯმენტი სწორად უნდა გათვალო. მარკის მეორე ხაზი განვითარების პროცესშია. სიახლეა, რომ ამ ხაზის რებრენდინგი მიმდინარეობს - დარჩება მხოლოდ ქუჩის მოდა და სპორტული შიკი. გლამურული სამოსი კი მთლიანად პირველში, ანუ პრეტ ა პორტეს ხაზში გადაინაცვლებს. პარალელურად, მეორე ხაზს დაემატება მამაკაცის ხაზი. მამაკაცის ხაზსაც იგივე დატვირთვა ექნება, როგორიც ქალისას, გათვლილია ნებისმიერი გემოვნებისთვის. ორი წელია ამ პროცესების სწორად გათვლაზე ვმუშაობთ.



ვეძებთ სპეციალისტებსაც. მოლაპარაკებებს ვაწარმოებთ ფაბრიკებთან. სამუშაო, პრაქტიკულად დავასრულეთ და მარკა მზად არის მამაკაცის ხაზის გამოსაშვებად. მიუხედავად დიდი არჩევანისა, ქართველი მომხმარებელი პრეტენზიულია, განსაკუთრებით მამაკაცი. ქართველი მამაკაცი ყველაფერს არ იცვამს, ტონებიც მის გემოვნებას უნდა მიუსადაგო. იმავე საფასო პოლიტიკის მასმარკეტში, სხვაგან ასეთ წვრილმანებს არ ითვალისწინებენ. ამ შემთხვევაში ჩვენ შევჩერდით ფეშენმიმართულებით უფრო რეალიზებად, ქართულ ხასიათს მორგებულ მოდელებზე. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მოდის მიმდევარი მამაკაცები ამ სტილს ვერ მოირგებენ, ეს ხაზი ყველა სეგმენტზეა გათვლილი. ეს იქნება კაფსულა კოლექციები. ჯერჯერობით არ შევიტანთ კლასიკურ ხაზს. გოგონებისა და ბიჭების მოდელებში იქნება სტილი უნისექსი. მინდა, რომ ეს ხაზი სპორტ-შიკთან გაერთიანდეს და ერთი ხასიათის პროდუქტი მივიღოთ. ქალების ხაზი გაიყოფა. გლამური, როგორც აღვნიშნე პირველ ხაზში, ანუ ლუქსში გადავა.

- იმ კოლეციებს, რომელზეც ბოლო წლებში იმუშავეთ, ერთი ხაზი თუ აერთიანებს?

- ამ კოლექციებისთვის საერთო ხასიათი და ფერთა გამაა, ის სილუეტები, კონსტრუირება, რომელიც ძალიან ჩემია. ეს კონსტრუქციები მეორე ხაზში შედარებით გამარტივებული, ხოლო პირველ ხაზში შედარებით რთულია. პირველი ხაზი მხოლოდ ფრანგული ქსოვილით იკერება და ამიტომაცაა განსაკუთრებული. ქსოვილებს პარიზში ვიძენთ. ვთანამშრომლობთ რამდენიმე კომპანიასთან. მომავალი სეზონის ქსოვილს წინასწარ ვუკვეთთ. შესაბამისად, ქსოვილიც ტენდენციური და ტრენდულია.



- რა შეიცვალა მოდაში, რამდენად საინტერესო გახდა თანამედროვე ადამიანისთვის?

- მოდა ნელა, მაგრამ მაინც იცვლება... ნელ-ნელა ისევ ქალის სილუეტსა და ქალურობას უბრუნდება, რაც ძალიან მახარებს. დღემდე უნისექსი ითვლება ტრენდად, თუმცა დაბრუნდა შედარებით ვიწრო ქვედაბოლოები, ვიწრო შარვლები. თავისუფალი სამოსი და მძიმე ფეხსაცმელი ნელ-ნელა ტოვებს ტენდენციებს.

- როგორ ფიქრობთ, რა პროცესებმა გამოიწვია ეს ცვლილება?

- ეს უფრო ფსიქოლოგების თემაა. ამასთან, არ დაგვავიწყდეს, რომ მოდას პეპელასავით ხანმოკლე სიცოცხლე აქვს. დიდმა და ფართო ტანსაცმელმა ძალიან დიდხანს დაიპყრო მოდის სამყარო. როგორც ჩანს, საზოგადოებამ ამოწურა ეს სტილი, რომელიც მარტივი შესაკერია და გაცილებით პრაქტიკულიც. ასეთი სტილის სამოსი არ გაიძულებს, რომ მუდმივად ფორმაში იყოთ, უხეშად რომ ვთქვათ, მუდმივად თითის წვერებზე იდგეთ, რასაც ვერ ვიტყვით სხეულზე მომდგარ კონსტრუქციაზე. ქალური, წელში გამოყვანილი კაბა, ფაქტობრივად, ინდივიდუალური თარგით იკერება, მისი ტარება კი გარკვეულ მომზადებას უკავშირდება.



- მოდასთან ერთად თქვენი კოლექციებიც იცვლებოდა, მაგრამ ბოლომდე ქალურობის ერთგული დარჩით...

- არ მიყვარს, როცა სამოსში სქესი არ იკითხება. ასე მგონია, გაპრანჭვა ქალური ბუნებისთვისაა დამახასიათებელი. ის მხოლოდ მამაკაცისთვის არ იპრანჭება, საკუთარ თავსაც ეპრანჭება. ქალები სულ კოხტაობენ, ისინიც კი, რომლებიც არ მისდევენ მოდას და მიაჩნიათ, რომ მოდისგან განყენებულად ცხოვრობენ. სამსახურში არიან, მეგობრების წრეში თუ პურის საყიდლად, გაპრანჭვა არ ავიწყდებათ. მუდმივად მობილიზებულები არიან. ჩემი მოსაზრებით, ქალის არსებობა დედამიწას აბედნიერებს, სწორედ ამ მისიით შეიქმნა. დიდი როლი აქვს ქალს საზოგადოებასა და კაცობრიობის ისტორიაში და მამაკაცის ცხოვრებაშიც. მოდა ძალიან ჩამოჰგავს მის ცვალებად ხასიათს, ამიტომაც იცვლება ხშირად სილუეტიც, თმის ტენდენციებიც და ფერთა გამაც. მთელი ინდუსტრიები ჩართულია ამ პროცესში. ფეხსაცმლისა და ჩანთის ფორმებზეც კი არ წყდება მუშაობა. ამ ვნებამ ესთეტიკური მედიცინის მიმართულებითაც გადაინაცვლა. აქტუალური გახდა სავარჯიშო დარბაზები, შესაბამისად ფორმის შენარჩუნება. ბოლო წლებია, ხელმისაწვდომი და ტენდენციური გახდა გაახალგაზრდავება. ადამიანს არ უნდა დაბერება.



- სწორედ ეს ტრენდულობა და ვნება იწვევს გარკვეულ დრამასაც...

- გააჩნია, რამდენად ჯანმრთელად მიუდგები ამ საკითხს, რამდენად ძლიერი ხარ, რომ მსხვერპლად არ იქცე, ინფორმაციის ოვერდოზი არ მოგივიდეს. ყველაფერმა დანევროზებულ არსებად არ უნდა გაქციოს: მოკლე თმაა მოდაში და თმა შეიჭრა, მერე დაიბერო ტუჩები და ცხვირი აიპრიხო... ტენდენციების მიხედვით იცვალო მკერდისა და დუნდულების ფორმები. თუ ვარდისფერია ტენდენციური და შენ მწვანე გაცვია, ამით არაფერი შავდება.

- მოდის ისტორიაში ყველაზე საინტერესო პერიოდად რომელს თვლით?

- არც ერთს. პერიოდი ნაკლებად საინტერესოა. უფრო ინდივიდუალურად განვიხილავ დიზაინერებს. გენიალური იყო მაქქუინის პერიოდი. ასევე საინტერესო და განსაკუთრებული _ რალფ სიმონსის. ახლა დემნა გვასალიას დროა... ეს დიზაინერები ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავდებიან.



- რაში ვლინდება თქვენთვის თანამედროვე მოდის ინდუსტრიაში დემნა გვასალიას ფენომენი?

- დემნა მსოფლიომ აიტაცა და ალბათ ყველაზე პოპულარული ბრენდი აქვს. "ბალენსიაგას" გაყიდვებმა ყველა მოდის სახლისას გადააჭარბა. საზოგადოების მოწონება-არმოწონებაზე არაა ლაპარაკი. ეს დიზაინერი ყველაზე აღიარებული და მოთხოვნადია მსოფლიოში. ის თავის მოვალეობას საუკეთესოდ ასრულებს. მეორე საკითხია, მის სამოსს თქვენ ატარებთ თუ არა.

- მე უფრო მეორე საკითხი მაინტერესებს... როცა საქმე უძვირეს და ყველაზე პროვოკაციულ პროდუქციას ეხება..

- ასეთ თემებს არ ვუღრმავდები. დემნამ საჭირო დროს საჭირო განაცხადი გააკეთა, ამაზე იმოქმედა სხვა მოდის სახლებში მიღებულმა უდიდესმა პრაქტიკამ, სწორმა ადგილმაც და სწორმა მენეჯმენტმაც... სწორად აგორებულმა სკანდალებმაც, პროვოკაციამ და იუმორმაც და ეს ყველაფერი უმაღლეს დონეზეა შეფუთული და მოწოდებული.



- თქვენი ბოლო ნამუშევრებიდან რომელ კოლექციას გამოარჩევდით, რომელია მათ შორის თქვენი ფავორიტი?

- ყოველი კოლექცია ჩემთვის გამორჩეული და ინდივიდუალურია. ყოველ კოლექციას თავისი დრო, ხასიათი და ემოცია აქვს. ტენდენციების მსხვერპლი ნამდვილად არ ვარ. თუკი ვიცი წინასწარ, რომელი ფერთა გამაა მოდური, შემიძლია ამ გამაზე უარი ვთქვა, ან საზოგადოებას საკუთარ ინტერპრეტაციებს ვთავაზობ. ვფიქრობ, მოდა ასე უფრო საინტერესოა და საზოგადოებასაც უფრო მოსწონს. ასეთ მონსტრ პირობებში, როცა ნებისმიერი საფასო პოლიტიკის ნაწარმის კონკურენციაა, როცა მონსტრი კომპანიების ერთმანეთთან ბრძოლა მიმდინარეობს და ჩემი მარკა ისევ არ კარგავს აქტუალურობას, ეს სასიხარულოა. ისიც სასიხარულოა, როცა არა მარტო ქართულ ბაზარზე, არამედ ევროპულზეც გთვლიან საინტერესო ბრენდად, რომლის პროდუქციასაც სიამოვნებით ატარებენ და რომ ჩემი მარკის სამოსის მომხმარებელი ძალიან გაახალგაზრდავდა. 16-17 წლის გოგონები სიამოვნებით იმოსებიან. ვფიქრობ, ეს მარკის დიდი გამარჯვებაა. ამ ტენდენციას მუდმივი სიახლით, მუდმივი განვითარებით ვხსნი. ასევე მნიშვნელოვანია, რომ ჩემს საქმეს გულით ვაკეთებ. ეს კოლექციები დიდი სიყვარულით კეთდება და არასდროს ვატყუებ მომხმარებელს.



- როგორ შეიძლება დიზაინერმა მოგვატყუოს?

- იოლად გამოვძვრე. ჩვენს ბაზარზე უამრავი ასეთი შემთხვევაა: თვალსა და ხელს შუა ფუჭდება საუკეთესო კვების ობიექტები. როგორც კი ვითარდებიან ქსელები, პროდუქციას აფუჭებენ, ძალისხმევას აკლებენ. ასეთი რამ არ უნდა იკადრო. საქმეში გული, სიყვარული უნდა ჩადო.

- თქვენს ბოლო კოლექციაზე, რომელიც მოდის კვირეულზე წარმოადგინეთ, როგორ იმუშავეთ?

- ეს ეხებოდა ადამიანის შინაგანი სამყაროს გამოტანას, სხვებისთვის ჩვენებას, ან პირიქით - დამალვას. შესაბამისად, შიდა, ფერად სარჩულებზე ბევრი ვიმუშავე. ვთვლი, რომ საზოგადოება ადამიანს სტერეოტიპებით აღიქვამს. მაგალითად, შენ ჩემთვის ხარ ერთ ფერთა გამაში. მე არ ვუღრმავდები და არც შენ მაჩვენებ, რა ფერები მოგწონს სინამდვილეში. ფასადს მიღმა რა სამყაროს ატარებ. ამიტომ, ამ კოლექციის სამოსი, გარედან ერთ ტონალობაში გადავწყვიტე, ხოლო ტანსაცმლის სარჩული ფერადი იყო. სარჩული ზოგან ნაწილობრივ ჩანდა, ზოგან მთლიანად, ან დახურული იყო. იცვლებოდა იმის მიხედვით, როგორ იღებს ადამიანს საზოგადოება, ან თავად ადამიანი როგორ აჩვენებს მას თავს. წამყვანი თემა იყო შავი პიჯაკი, რომელსაც ჭრელი სარჩული მივუსადაგე. პიჯაკი ორმხრივია. სურვილისამებრ ფერადი სარჩულის გამოჩენა და ღილით დამაგრებაა შესაძლებელი. ღილს ამ შემთხვევაში სიმბოლური დატვირთვა აქვს.



- თქვენთან რა შინაგან ცვლილებას უკავშირდება ამ თემით დაინტერესება?
- ყოველივე შეიძლება ასაკმა ან ემოციურმა ფონმა განსაზღვრა. ყველა ადამიანს აქვს ასეთი პერიოდი. ავთანდილს თვლიან სერიოზულ, წარმატებულ, მდიდარ, მოვლილ მამაკაცად. ტელევიზიის საშუალებით შეიძლება იციან, რომ იუმორის გრძნობაც მაქვს, რომ ჩემთან იოლია ურთიერთობა და არ ვარ ქედმაღალი. ამის იქით რას ვგრძნობ, რა ნიუანსებისგან შედგება ჩემი პიროვნება, არ იციან. არც არის საჭირო, ყველაფერი იცოდნენ. მხოლოდ რამდენიმე პიროვნებას აქვს ჩემი შინაგანი სამყაროს დანახვის უფლება. ჩემი ბოლო კოლექციის მთავარი თემა ეს იყო.

- ეს საინტერესო საკითხია, რაც ალბათ, ყველა თქვენს თაყვანისმცემელს აინტერესებს... ვინ არიან ეს ადამიანები და როგორ ირჩევთ მეგობრებს?

- ესენი არიან ოჯახის წევრები, ჩემი მეუღლე და უახლოესი მეგობრები. მათთან უკვე წლები მაკავშირებს. 17-20 წლის ასაკში ეს თემა არ დაგაინტერესებს, რადგან ამ დროს სხვა თემები შემოდის, სხვა საზრუნავი გაქვს. მას შემდეგ ბევრი რამ იცვლება, ადამიანებით იმედგაცრუებაც არცთუ იშვიათია... და, როგორ ქრებიან შენი ცხოვრებიდან ისინი... რას ნიშნავს "ქრებიან" და არაფერს განვიცდი? _ ქრებიან ნიშნავს, რომ ისე ქრებიან, რომ არც განვიცდი. თუ განვიცდი, მაშინ არ გამქრალან. ეს ნიშნავს, რომ ამ ადამიანთან კომუნიკაცია შევწყვიტე. ასეთებიც მომხდარა. რაც უფრო გავიზარდე, უფრო ვისწავლე თავდაცვა. ადამიანებიც აღარ ქრებიან, რადგან ზედმეტად აღარავის ვუშვებ ახლოს. გამარჯობის თქმიდან უკვე ვიცი, რა დამაკავშირებს ამა თუ იმ ადამიანთან. ჩემთვის ახალი ადამიანი ახალი შთაბეჭდილების, კომუნიკაციის საშუალებაა. ისიც აღარ მახსოვს, ბოლო პერიოდში ვინ დავიახლოვე და ამაში ადამიანებისგან მოყენებულ ტკივილს სულაც არ ვგულისხმობ. გავიზარდე და დროს აღარ ვხარჯავ ასეთ კომუნიკაციებზე.



- თუ გაქვთ რაიმე სიმბოლო, რომელიც კოლექციიდან კოლექციაში გადადის?

- ეს გახლავთ ოლეგ ტიმჩენკოს "ჯარისკაცი~, რომელიც სხვადასხვა სახით გადადის კოლექციებში. უცვლელად გადაგვაქვს მისი სილუეტი და ყოველთვის განსხვავებული ხასიათით "გვეჩითება". ჩემთვის სიმბოლურია ეს ჯარისკაცი, ვერ ამოვწურე. დიდი ხნის სიცოცხლე აქვს.

- ჩვენ ვსაუბრობთ ლუქსხაზზე. როგორ იწარმოება მეორე ხაზი და რა სიახლეს გვპირდება?

- წინასწარ გვაქვს გათვლილი, როგორ სილუეტზე იქნება მოთხოვნა. რაც ფერთა გამასაც ეხება. რადგან ჩვენი მომხმარებელთა ნაწილი უცხო ქვეყნის მოქალაქეა, ფერთა გამაში არ ვიზღუდავ თავს.



- მასმარკეტის მთავარი პრინციპი რა არის?

- კოლექცია ყველასთვის მისაღები, პრაქტიკული უნდა იყოს. ამ სამოსში მაღალი მოდის ელემენტები არ უნდა იკითხებოდეს. ფეშენზე არ უნდა იყოს გათვლილი, რადგან ასეთი სამოსი მაინც ძვირად ღირებულია. რატომ უნდა შევთავაზო ის მეორე ხაზის მომხმარებელს თუ არსებობს პირველი, ლუქს ხაზი? მეორე ხაზში რჩება ჯინსიც. ის ყოველთვისაა ჩემს კოლექციებში. იცვლება მისი ფორმები, ტექნოლოგიები, იხეხება კიდეც... ამ თვალსაზრისით ყველაზე უცვეთელი, საინტერესო, მოდური სამოსია.

- კომპანიის რებრენდინგის შემდეგ რას გეგმავთ?

- ჯერჯერობით რებრენდინგია ჩვენი უმთავრესი საზრუნავი. სწორი გათვლები უნდა დავდოთ. ვაგრძელებთ მუშაობას. მოდა ბრუნავს და სულაც არ ჰგავს ისეთ ბიზნესს, რომელსაც ერთხელ ჩაუშვებ და დასრულებული სახე აქვს. ყოველ 6 თვეში სამ სხვადასხვა კოლექციაზე ვმუშაობ. ამას მე-4, მამაკაცის ხაზი დაემატა. ჩემი მარკის სამოსს მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში იხილავთ, მათი ჩამოთვლაც კი შორს წაგვიყვანდა. ალბათ, მხოლოდ აფრიკაში ვერ წააწყდებით. ეს სქემა უკვე აწყობილია. ჩვენგან ინფორმაცია მიწოდებული აქვს მილანისა და პარიზის შოურუმების სათავო ოფისებს, საიდანაც ეს ინფორმაცია სხვადასხვა ქვეყანაში ნაწილდება. დახურული ინფორმაცია შეიცავს ბაიერების სიასაც.


ქეთი დარჩია
მისი უდიდებულესობა ფრანჩესკო რისო
მარნი იტალიური ბრენდია, რომელიც ქალის, მამაკაცისა და ბავშვის სამოსს, ფეხსაცმელსა და აქსესუარებს ქმნის. უშვებს ასევე პარფიუმერიასაც. იგი 1994 წელს ცოლ-ქმარმა - კონსუელო და ჯანი კასტილიონებმა დააარსეს.



კონსუელო კასტილიონი შვეიცარიელია. მას შემდეგ, რაც იგი ცოლად გაჰყვა ბეწვეულის კომპანიის Giwi Furs-ის პრეზიდენტს, ტანსაცმლის საკუთარი მარკის ჩამოყალიბება გადაწყვიტა.
მარნი კასტილიონების ოჯახური ბიზნესია. 2014 წლისთვის ბრენდის კრეატიული დირექტორი კონსუელო გახლდათ, ხოლო ჯანი კომპანიის აღმასრულებელი დირექტორია. მათი ქალიშვილი, კაროლინა სპეცპროექტებსა და ონლაინმაღაზიებზე მუშაობს, ვაჟიშვილი ჯოვანი კი საცალო ვაჭრობის განყოფილებას უძღვება.

თავდაპირველად მარნის კოლექცია მხოლოდ ბეწვისგან მზადდებოდა, მაგრამ მოგვიანებით კონსუელომ საკუთარი სტილი იპოვა, რაც მომგებიანი გამოდგა ახალგაზრდა ბრედისთვის. შედეგად მივიღეთ ქალებისთვის განკუთვნილი გამორჩეული სამოსი, რომელიც შესრულებულია მეოცე საუკუნის 70-იანი წლების სულისკვეთებით. ტანსაცმლის თავისუფალი სილუეტი ბრენდის დამახასიათებელი ნიშანია.



მეგობრული, თავისუფალი და კაშკაშა ქეჟუალი - ასე შეიძლება დავახასიათოთ მარნის თითოეული კოლექცია. ელეგანტური კოსტიუმები დანახვისთანავე იპყრობს ყურადღებას.

2017 წელს, მილანის მოდის კვირეულის განმავლობაში, ხმა დაირხა, რომ მარნის 2017 გაზაფხული-ზაფხულის კოლექცია კონსუელო კასტილიონის ბოლო ჩვენება იქნებაო. ინფორმაცია მალევე დადასტურდა - კასტილიონმა კრეატიული დირექტორის მოვალეობები მოიხსნა და ამ პოზიციაზე ფრანჩესკო რისო მოიწვია.

ახალ მთავარ დიზაინერზე, ფრანჩესკო რისოზე, ბევრი არაფერია ცნობილი: ვიცით მხოლოდ ის, რომ სწავლობდა პოლიმოდას ფლორენციულ კოლეჯში, ნიუ-იორკის მოდის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში და ლონდონის სენ მარტინის კოლეჯში, თუმცა ესეც საკმარისია, რომ მისი ტალანტი ვირწმუნოთ.



ფრანჩესკო რისომ თავისი კარიერა Blumarine-ში დაიწყო, შემდეგ მუშაობდა Alessandro Dell'acqua-სა და Anna Molinari-ში, 2008 წლიდან კი საქმიანობდა Prada-ში -  ქმნიდა ქალის სამოსის კოლექციებს და დაკავებული იყო ბრენდის სპეციალური პროექტებით.

მარნის პირველი კოლექცია ფრანჩესკო რისოს, ახალი კრეატიული დირექტორის ხელმძღვანელობით მოდის მესვეურებმა იხილეს 2017 წლის შემოდგომა-ზამთრის კოლექციების ჩვენებაზე.

რაც შეეხება კონსუელო კასტილიონის, მან საკუთარი ბრენდის კრეატიული დირექტორის პოსტი პირადი მიზეზების გამო დატოვა.



- ჩემთვის სულისშემძვრელად სასიამოვნო იყო განვლილი 20 წელი. ამ ხნის განმავლობაში ჩამოვაყალიბე ბრენდი, რომელსაც უკვე თავისი ხელწერა აქვს. ჩვენი სამოსის დიზაინს დღეს ყველა ცნობს. ამ ყველაფერს კი ჩემი დიდი ოჯახის თანადგომით მივაღწიე. და აი, ახლა დადგა დრო, როცა პირად ცხოვრებას მივხედო. მადლობა მინდა გადავუხადო ყველა იმ ადამიანს, რომლებსაც ჩემი სჯეროდათ და ამ ფანტასტიკურ წლებში გვერდით დამიდგნენ. ბრენდის ისტორიას კი ფრანჩესკო რისო გააგრძელებს, რომელიც გამოცდილი დიზაინერია და ჩვენს იმედებს აუცილებლად გაამართლებს. ჩვენ გვჯერა მისი. - განაცხადა დიზაინერმა.

ბრწყინვალე სტილი, ბრწყინვალე პოზიცია
დიზაინერმა და ქალის თანამედროვე მოდური სამოსის ხაზის დამფუძნებელმა მაქს აზრიამ აშშ-ის მოდის ბაზრის დაპყრობა თავისუფლად შეძლო.
წარმოსახვისა და რეალობის ზღვარზე - ნინო გაჩეჩილაძე
არაჩვეულებრივი მსახიობია, თუნდაც იმიტომ, რომ თაყვანისმცემელთა უმრავლესობა სერიალის "ჩემი ცოლის დაქალები" პერსონაჟ კატოსთან აიგივებს.
ლილი როუზ დეპი - ახალი ვარსკვლავი ვარსკვლავურ ცაზე
მისი შემოქმედებითი კარიერა მოზარდობის ასაკში დაიწყო. ცნობილი კი შანელის სარეკლამო კამპანიის შემდეგ გახდა. ლილი როუზ მელოდი დეპი აღიარებს, რომ მას ერთი მავნე ჩვევა აქვს - სიგარეტს ეწევა. როცა მის გვარს გაიგონებთ, ალბათ ნებისმიერ თქვენგანს მაშინვე კითხვა დაებადება: "დეპი? შემთხვევით ჯონი დეპის ქალიშვლი ხომ არ არის?" - და არც შეცდებით, რადგან ეს სიმართლეა.

ბავშვობა

ლილი როუზ მელოდი დეპი 1999 წლის 27 მაისს დაიბადა პარიზში, სადაც იმ დროს მსახიობი წყვილის, დეპი-პარადის ოჯახი ცხოვრობდა. მართლაც, ლილის მშობლები მსოფლიო კინოსა და შოუბიზნესში ცნობილი ადამიანები არიან - ვანესა პარადი და ჯონი დეპი.



გოგონამ სრულიად შეცვალა ამ არაჩვეულებრივი და კაშკაშა ვარსკვლავების ცხოვრება. დედ-მამამ პატარასთვის შექმნა იავნანა, რომლის მუსიკა ჯონიმ დაწერა, ხოლო ტექსტი - ვანესამ. შემოქმედებითი კავშირის შედეგად შეიქმნა ჯადოსნური მელოდია La Ballade de Lily Rose - "ბალადა ლილი როუზისთვის". ამასთან, იმდენად დიდი იყო მამის სიხარული, ჯონიმ მკერდზე მისი სახელიც კი ამოისვირინგა.

მოგვიანებით ლილი როუზს ძმაც შეემატა - ჯონ კრისტოფერ დეპი მესამე. ბავშვების დაბადებიდან რამდენიმე წლის განმავლობაში ოჯახი პლან-დე-ლა-ტურის მამულში ცხოვრობდა, რომელიც სენ-ტროპეში მდებარეობს, თუმცა, მოგვიანებით ისინი საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდნენ.

მზრუნველმა მშობლებმა შვილები ჰოლივუდის ელიტურ კერძო სკოლაში მიაბარეს. ეს გახლდათ ოკვუდის სასწავლებელი, სადაც ყურადღებას ამახვილებენ არა მხოლოდ მოსწავლეთა განათლებაზე, არამედ მათ შემოქმედებით განვითარებაზეც. აქ თითოეულ მოსწავლეს ესმის, რომ უფროსები პატარებსა და მოზარდებს უაღრესად აფასებენ და პატივს სცემენ. ლილი როუზ დეპი თავიდანვე გამოირჩეოდა აქტიურობითა და ცნობისმოყვარეობით. გოგონა ყველა საგანმანათლებლო ღონისძიებაში ხალისით იყო ჩაბმული.



2016 წელს ცნობილი მსახიობების შვილმა სკოლა წარმატებით დაამთავრა. გამოსაშვები საღამოს ფოტოები მსწრაფლ ინტერნეტში გავრცელდა. საზოგადოება განაცვიფრა და ცოტათი შეაშინა კიდევაც გოგონას სიგამხდრემ. მოგვიანებით ლილიმ აღიარა, რომ ანორექსიით იტანჯებოდა.

"ღვარძლიანი კომენტარები ჩემს გარეგნობაზე ძალიან მწყინს და წნეხის ქვეშ მამყოფებს. ეს ხელს მიშლის, ჩემს ავადმყოფობას გავუმკლავდე. მთლად ბავშვი ვიყავი, როცა ანორექსიით დავავადდი და სულაც არ იყო ჩემთვის ადვილი, ეს პრობლემა გადამეჭრა", -  აი, ამ სიტყვებით გააოცა მსახიობმა და მოდელმა თავისი თაყვანისმცემლები ჟურნალ ELLE-სთვის მიცემულ ინტერვიუში.

რამდენიმე წლით ადრე, როცა ლილი 12 წლის იყო, მამა სახლიდან წავიდა. პარადისა და დეპის განქორწინებამ ყოველგვარი სკანდალისა და ხმაურის გარეშე ჩაიარა. ისე მალე გაშორდნენ ერთმანეთს, საზოგადოებამ გონზე მოსვლაც ვერ მოასწრო. მათი მყარი ოჯახის დანგრევის მიზეზი ახალგაზრდა ქერათმიანი მსახიობი ემბერ ჰარდი გახდა, რომელთან ერთადაც ჯონის იღებდნენ ფილმში "რომიანი დღიური".



2014 წელს ჯონი დეპი ხელმეორედ დაქორწინდა. მისი რჩეული ქერათმიანი ემბერი გახდა. ლილი როუზმა მშვიდად გადაიტანა მშობლების გაყრა და ასეთივე სიმშვიდით შეხვდა დედინაცვლის გამოჩენას. პაპარაცები ხშირად ხედავდნენ ემბერსა და ლილის ერთად, როცა რესტორანში სადილობდნენ ან მაღაზიებში დადიოდნენ საყიდლებზე. ეს იმას ნიშნავდა, რომ გერსა და დედინაცვალს ერთმანეთთან გულწრფელი მეგობრობა აკავშირებდათ.

აღმასვლა

ლილიმ საზოგადოების ყურადღება დაბადებისთანავე მიიქცია. მისი ფოტოები მაშინვე გამოჩნდა ცნობილ ჟურნალ-გაზეთებში, ამიტომ პრესისა და უბრალო ცნობისმოყვარეთა გაცხოველებული ინტერესი გოგონას მიმართ გასაკვირი სულაც არ იყო. დროთა განმავლობაში, სანამ როუზი იზრდებოდა, აქტიურად განიხილავდნენ და ჭორაობდნენ მასზე. ჟურნალისტებს ეხალისებოდათ მოეთხროთ მკითხველებისთვის ახალგაზრდა დეპი-პარადის გარეგნობაზე, გარდერობზე.



ხელოვნების სამყარო და ჰოლივუდის ვარსკვლავებთან შეხება-ურთიერთობა მსახიობთა შვილისთვის უცხო არ იყო. ერთადერთი, რაც ამ სამყაროს მიღმა რჩებოდა, გოგონას მამისადმი უსაზღვრო სიყვარული იყო, თუმცა, დროთა განმავლობაში, ლილი როუზმა მიზნად დაისახა, ისე მოეწყო თავისი კარიერა, რომ "ჯონი დეპის ჩრდილიდან" გამოსულიყო. რა თქმა უნდა, მამის კავშირები გარკვეულ გავლენას ახდენდა ახალგაზრდა ლილის შემოქმედებით წინსვლაში.

მისი, როგორც მსახიობის, დებიუტი 14 წლის ასაკში შედგა. ეს გახლდათ ფილმი "ეშვი". ამ ფილმში ქალიშვილთან ერთად ჯონიმაც ითამაშა. მსახიობის თაყვანისმცემლებმა ეს სურათი უცნაურად მიიჩნიეს, თუმცა ეპატაჟური ჯონისა და მისი ქალიშვილისგან სხვა არც იყო მოსალოდნელი. ფილმი იდეალურად მოერგო მამა-შვილს, იგი ცოტათი ფანტასმაგორიული და გიჟურიც კი გამოვიდა.

ლილის ამ სურათში მეორეხარისხოვანი როლი ერგო. მან მომხიბვლელი ქერათმიანი გამყიდველი განასახიერა, რომელიც ბენზინგასამართ სადგურზე მუშაობს. ფილმის გმირი გამუდმებით ტელეფონზე ლაყბობს და არც კი ცდილობს, თავისი ძირითადი მოვალეობა შეასრულოს - კლიენტს ბენზინი მიჰყიდოს.



შემდეგ ლილი როუზის ფილმოგრაფიაში კიდევ ერთი ფილმი გამოჩნდა - ეს გახლდათ ტრილოგია "იოგას მოყვარულები", რომლის ბოლო ნაწილი 2017 წელს გამოვიდა ეკრანებზე სათაურით - "ლოსის ყბები". ლილისთან ერთად ამ ფილმში ჰარლი ქვინ სმიტმაც ითამაშა, ფილმის რეჟისორის ქალიშვილმა.

2016 წელს კი გაქირავებაში კვლავ გამოჩნდა ფილმი, რომელშიც ჯონის ქალიშვილმა ითამაშა. ეს გახლდათ სურათი "პლანეტარიუმი". საინტერესო ის არის, რომ გოგონას ცნობილ მსახიობებთან მოუხდა თამაში. ერთ-ერთი მთავარი როლი ნატალი პორტმანმა შეასრულა. ისინი სურათში დებს ასახიერებენ, რომელთაც გარდაცვლილთა სულებთან დაკავშირება შეუძლიათ. პორტმანმა მეწყვილედ თავად აირჩია ლილი. მან გოგონას ფოტოსურათი რეჟისორ რებეკა ზლოტოვსკის გაუგზავნა და ურჩია, მეორე დის როლზე როუზი აეყვანა.

სამოდელო კარიერა

ლილი როუზ დეპს კინოკარიერა იმდენად არ აინტერესებს, რამდენადაც სამოდელო ბიზნესი. როგორც ჩანს, მასში დედის გენებმაც იმძლავრა. მისი უჩვეულო გარეგნობა სწორედ რომ უხდება სარეკლამო გადაღებებს, რადგან პოდიუმისთვის არც ისე მაღალია. მსახიობის პარამეტრები ასეთია: სიმაღლე - 160 სმ, წონა - 40 კგ.



შანელის მოდის სახლთან ურთიერთობა 2015 წლის აპრილში დაიწყო. კარლ ლაგერფელდი ნიუ-იორკში ახალი ჩვენების  Chanel Paris -ისთვის ემზადებოდა. ამ დღესასწაულისთვის რამდენიმე ახალ მოდელს ამზადებდნენ, მათ რიცხვში ლილი როუზ მელოდიც გამოჩნდა. პირველად მაშინ ალაპარაკდნენ მასზე, როგორც ფრანგული ბრენდის ახალ სახეზე, მაგრამ თავდაპირველად ეს მხოლოდ ვარაუდები იყო, ერთი წლის შემდეგ კი ცნობისმოყვარეთა წინათგრძნობა გამართლდა - ლილი დეპმა ჩჰანელ-ის მოდის სახლთან კონტრაქტი გააფორმა. გოგონას არაჩვეულებრივი სუნამოს, ჩჰანელ №5 L"EAU-ის რეკლამირება ხვდა წილად. ეს გახლავთ ჩჰანელ NO. 5-ის თანამედროვე ვარიანტი. მოსალოდნელი იყო, რომ ახალ სუნამოს თაყვანისმცემლების მთელი არმია ეყოლებოდა, ახალგაზრდა მოდელმა ხომ კონკურენცია ისეთ ცნობილ მსახიობებს გაუწია, როგორებიც იყვნენ ოდრი ტატუ, ნიკოლ კიდმანი და კატრინ დენევი.



პირადი ცხოვრება

ეს ამერიკელი გოგონა კარიერის გარდა საზოგადოებრივ მოძრაობებშიც აქტიურად მონაწილეობს. მაგალითად, 2015 წელს იგი ჩაერთო პროექტში Self Evident Truths, რომელიც ლგბტ საზოგადოების ინტერესებს იცავდა. ამით ისარგებლეს ჟურნალისტებმა და გამოიტანეს დასკვნა, რომ ლილი მთლად ჰეტეროსექსუალი არ არის და რომ მას გოგონებიც აინტერესებს და ბიჭებიც. ერთ-ერთ ფოტოსესიაში, რომელიც ჟურნალ Love Magazine-ისთვის გადაიღეს, დეპი მეორე მოდელთან ერთად რომანტიკულ პოზაში იყო აღბეჭდილი, რამაც ცნობისმოყვარეებს ახალი თავსატეხი გაუჩინა.

გოგონა არ ცდილობს, თავისი პირადი ცხოვრება სააშკარაოზე გამოტანოს. მას ხშირად ხედავენ ახალგაზრდა ყმაწვილთან, ეშ სტაიმესტთან. იგი პოპულარულია როგორც სამოდელო ბიზნესში ისე მუსიკალურ სამყაროში - გამოდიოდა Balenciaga-ს ჩვენებაზე და რეკლამას უწევდა ფეხსაცმლის ფირმას Dr. Martens, მონაწილეობა მიიღო Vogue-ს ერთ-ერთ ფოტოსესიაში. ქალიშვილის არჩევანი სულაც არ აღაფრთოვანებს მის ცნობილ მამას, რადგან ლილის რჩეული რვა წლითაა მასზე უფროსი, ცოლს გაშორებულია და შვილიც ჰყავს.
როუზი თბილი და მოსიყვარულე გოგონაა, ჰყავს მეგობრები, რომელთანაც ხშირად ერთობა. მეგობრებიდან განსაკუთრებით ორს გამოყოფს - უილოუ სმიტსა და ჰარლი ქვინ სმიტს.
მიუხედავად იმისა, რომ მამას მისი არჩევანი არ მოსწონს, იგი აგრძელებს ეშთან შეხვედრას. ამჟამად შეყვარებულები ერთად ცხოვრობენ. არც ლილის კარიერაა ერთ ადგილზე გაყინული, იგი კვლავ მონაწილეობს ჩჰანელ-ის სარეკლამო კამპანიებში და არც სხვა ბრენდების დაკვეთებზე ამბობს უარს.



რაც შეეხება მის გარდერობს, სადღესასწაულოდ და წითელ ხალიჩაზე გასავლელად, რა თქმა უნდა, მონოქრომულ სამოსს ირჩევს, რათა ბუნებრივ სილამაზეს ხაზი გაუსვას. ყოველდღიურად უპირატესობას ჯინსის შარვალსა და ტოპებს ანიჭებს, ფეხზე კი უხეში სტილის ფეხსაცმელი აცვია.

ლილი როუზი არ მალავს, რომ სამსახიობო მწვერვალების დაპყრობაზე ოცნებობს. მისი სურვილია, ცხოვრებაში ერთხელ მაინც ითამაშოს კვენტინ ტარანტინოს რომელიმე ფილმში. როგორც კრიტიკოსები ამბობენ, მისი ოცნებები რეალურია, რადგან გოგონა უდავოდ ნიჭიერია, ეს ის აუცილებელი კრიტერიუმია, რომელიც ვარსკვლავური ოლიმპის ასათვისებლად აუცილებელია.

19 წლის მოდელისა და მსახიობის ბიოგრაფია ჯერ მხოლოდ იწყებს ერთიანი პაზლის გამოსახულების აწყობას.


ნინა ზარქუა - დიპლომატიიდან მოდის ინდუსტრიამდე
პროფესიით დიპლომატია, დაამთავრა საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი, მაგრამ ახლა მოდის ინდუსტრიაში საქმიანობს. ყოფილი მოდელი ნინა ზარქუა აქსესუარების, ფეხსაცმელების, ჩანთებისა და სამკაულის ხაზზე მუშაობს, რომელიც მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში იყიდება. ნინა მოგვითხრობს ამბავს, რომელიც 5.000 დოლარით დაიწყო და 2 წელიწადში წარმატებულ ბიზნესად იქცა.


ინტერესი

- უდარდელი ბავშვობა მქონდა, მიუხედავად იმისა, რომ 90-იან წლებს დაემთხვა. უფროსი და-ძმა მყავს, მე ნაბოლარა ვარ და ყველა მანებივრებდა. ის, რომ ქვეყანაში რთული პერიოდი იყო, მაშინაც ვხვდებოდი. დედა ერიდებოდა ჩვენს ქუჩაში გაშვებას. გოგონები დამყოლები ვიყავით. ჩვენი ძმა კომაროვის სახელობის სკოლაში სწავლობდა და მთელი ოჯახი სულ მის მოლოდინში ვიყავით. მახსოვს, მეც ვნერვიულობდი. კიდევ მახსოვს შუქის მოსვლასთან დაკავშირებული სიხარული. ერთი საათით მოდიოდა და მაინც გვიხაროდა. ეს ეპიზოდები დღემდე შემონახულია მეხსიერებაში. რაც შეეხება ბავშვურ ოცნებებს... მაშინ გამოვავლინე მოდისა და დიზაინის მიმართ ინტერესი. ბარბის ვუკერავდი ტანსაცმელს. ოჯახში ყველაფერი დაჭრილი მქონდა. მამას პერანგსაც კი მივადექი. რაც ხელში მომხვდებოდა, მოდელებს ვხატავდი, არარეალურად გაწელილი კიდურებით. დედა ხშირად მაძლევდა შენიშვნას, რა არარეალურ გოგონებს ხატავ, ამსიგრძე ფეხებს რატომ უხატავო.



მიუხედავად ასეთი გატაცებისა, სკოლის დამთავრების შემდეგ მოდელირების ფაკულტეტზე ჩაბარება არც მიფიქრია. მაშინ ყველა პრაქტიკულ საქმიანობაზე ფიქრობდა. ასე ჩავაბარე საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. ამ პროფესიით არასდროს მიმუშავია, მაგრამ დღემდე მეხმარება დიპლომატის უნარები. კომუნიკაბელური ვარ. ძალიან ადრე შევქმენი ოჯახი. ჩემი მეუღლე ფეხბურთელი იყო და რუსეთში გადავედით საცხოვრებლად. დაოჯახების მიუხედავად, სწავლის მიმართ განსაკუთრებულ პასუხისმგებლობას ვიჩენდი. ხშირად ჩამოვდიოდი თბილისში და გამოცდებს ვაბარებდი. მეცადინეობაში ღამეებს ვათენებდი. გადავადებითაც არ მისარგებლია. სწავლის პერიოდში დედა მეხმარებოდა. არ მომცა მოდუნების საშუალება. დედა პედაგოგია, თან მკაცრ პედაგოგად ითვლება. შვილების მიმართაც ყოველთვის იჩენდა სიმკაცრეს.

მოდის ინდუსტრია 

- სამოდელო ბიზნესში ადრეულ ასაკში აღმოვჩნდი. გოგონების ასარჩევად სკოლაში გვეწვივნენ სამოდელო სააგენტო "ამსას" წარმომადგენლები. მე შემარჩიეს, რადგან ძალიან გამხდარი ვიყავი. სიგამხდრის გამო არაერთხელ დაუცინიათ ჩემთვის "ორი ჩხირი ორცხობილა" და "მაკარონის ფეხები" შემარქვეს. ლამის დავკომპლექსდი. ერთი პერიოდი კაბის ჩაცმაზეც ვთქვი უარი. მოგვიანებით, 13-14 წლის ასაკში, როცა შემამჩნიეს და სამოდელო ბიზნესში მიმიწვიეს, თავდაჯერებულობა მომემატა. გამოვდიოდი ჩვენებებზე, მიღებდნენ სარეკლამო რგოლებში. მერე მივხვდი, რომ სიგამხდრე ნაკლი არ იყო. პირველ ჩვენებაზე როგორ გამოვედი, აღარც მახსოვს. ფოტოსესია, რომელიც გამორჩეულად დამამახსოვრდა, ნუკრი ჯიოშვილს ეკუთვნოდა. საერთოდ, ამ ფოტოგრაფთან ხშირად ვთანამშრომლობდი. მას, როგორც მოდელი, მოვწონდი და ხშირად მიღებდა. კვირა არ გავიდოდა ჩემს დასა და სიძესთან ერთად მის გადაღებებზე არ მივსულიყავი. იმ გადაღებებიდან დღემდე ბევრი ფოტო დამრჩა.



სიყვარული

- სიყვარული? რთული თემა იყო, რადგან ჩემი ძმა მკაცრი იყო. სადაც უნდა ვყოფილიყავი, საღამოს შინ დროზე უნდა მივსულიყავი. ჩემი მომავალი მეუღლე, ალექსანდრე ამისულაშვილი, "ამისულა", მაშინ კიევის "დინამოში" თამაშობდა. აქ თითქმის არ იმყოფებოდა. იშვიათად, ერთი კვირით თუ ახერხებდა ჩამოსვლას. ოჯახის წევრებმა, რა თქმა უნდა, "ამისულას" ამბავი არ იცოდნენ. ვერ ვეუბნებოდი, რადგან სახლიდან გასვლას დამიშლიდნენ. ბოლოს "ამისულამ" მიიღო გადაწყვეტილება და ჩემს ძმას შეხვდა. კარგი შეხვედრა იყო. მერე, რომ იცოდნენ მასთან მივდიოდი, დროში კიდევ უფრო შემზღუდეს. ჰოდა, "ამისულას" დაბადების დღეზე ჩუმად დავქორწინდით. მიუხედავად ამ გადაწყვეტილებისა, ახალგაზრდებს ადრე ქორწინებაზე კარგად დაფიქრებას ვურჩევდი. მე ძალიან გამიმართლა, კარგი მეუღლე შემხვდა და დღემდე ბედნიერი ვარ. მყავს არაჩვეულებრივი დედამთილი, რომელიც ყველაფერში მეხმარება და მხარში მიდგას. ყოველთვის მანებივრებდა. დედაც მეხმარებოდა ბავშვების აღზრდაში. ამ მხრივ, პრობლემები არ შემქმნია. სამწუხაროდ, ჩემს სანაცნობო წრეში, ნაადრევად შექმნილი ოჯახების დიდი ნაწილი დაინგრა. შვილები ადრეულ ასაკში მეყოლა. პრაქტიკულად შვილებთან ერთად გავიზარდე. მხოლოდ მესამე შვილის წამოზრდის შემდეგ შევძელი საკუთარი შესაძლებლობების რეალიზება.


რისკი

- გარეგნობით მამას დავემსგავსე, ხასიათით, უფრო, დედას. ბუნებით მაქსიმალისტი ვარ და საკუთარი თავის მიმართ მომთხოვნი. საქმეში მიზანდასახულობას ვავლენ. რისკიანიც ვარ, რასაც "ქალური ინტუიცია" ემატება. რომ არა რისკი, დღეს სრულიად სხვა სფეროში ვიქნებოდი დასაქმებული. როგორც აღვნიშნე, დამთავრებული მაქვს საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. ამჟამად კი მოდის ინდუსტრიაში ვსაქმიანობ.



შეიძლება დიდი რისკი არ გამიწევია, მაგრამ რაც გავწიე, ჩემთვის წარმატებული აღმოჩნდა. ამ მხრივ, შეიძლება ითქვას, ვაბანკზე წავედი. თავიდან ვორჭოფობდი. ძალიან მომთხოვნია, როგორც პუბლიკა, ასევე ჩემი კოლეგები. თბილისში საკუთარი საქმის წარმოება რთულია. უმალ განხილვის საგანი ხდება. ამას ემატება, რომ აქ ნაკლებად გაფასებენ. არადა, მსოფლიოში სულ სხვა კრიტერიუმებია. იქ თუ წარმატებას მიაღწიე, საზოგადოება გაფასებს. ახლა თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ წარმატებული ხაზი მაქვს, რომელიც მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში იყიდება და ეს მოვახერხე საქმიანობის 2 წლის თავზე. მიუხედავად ამისა, ინტერვიუებში ყოველთვის ვამბობ, რომ თავს დიზაინერად არ მივიჩნევ. დიზაინი ჩემი ჰობია, რომელიც წარმატებულ ბიზნესად იქცა.

პირველადი კაპიტალი

- ეს საქმე 5.000 დოლარით დავიწყე, რომელიც მეუღლემ მომცა და ამ ბიზნესში ჩავდე. ამ თანხით კარგი ხარისხის ტყავი შევიძინე და ფეხსაცმლის კერვას შევუდექი. მაშინ მაღაზია არ მქონდა და ონლაინგაყიდვებზე ვიყავი დამოკიდებული. რამდენიმე თვეში მაღაზია დავიქირავე. კოლექციაზე მუშაობას ოთხი თვე მოვანდომე. გარდა იმისა, რომ შრომატევადი საქმე იყო, თანხაც მჭირდებოდა ხარისხიანი პროდუქტის შესაქმნელად. რაც მქონდა, ის თანხა სწორად გავანაწილე და ვიმყოფინე. მას მერე მეუღლისთვის თანხა არ მითხოვია. საკმარისი შემოსავალი მაქვს, რომ ჩემი ბიზნესი განვითარდეს და პირად ხარჯებსაც მივხედო. ძალიან მიყვარს კარგად ჩაცმა და შემოსავლის დიდი ნაწილი ტანსაცმელზე იხარჯება. ყველაფერს თავად ვუმკლავდები. წარმატებულ საქმიანობაში, ალბათ ხასიათიც მეხმარება. არ ვარ ადამიანი, ვინც წინსვლისთვის ყველაფერზე წავა. მსუბუქად ვუდგები ყველაფერს. სიამოვნებით ვაკეთებ იმას, რაც მიყვარს. როცა საქმეს გულიანად ეკიდები, წარმატება გარდაუვალია. ვარ შრომისმოყვარეც. არასდროს ვიხევ უკან. მოდუნების საშუალებაც არ მაქვს, რადგან ბევრი მომხმარებელი შევიძინე. დიდ შეკვეთებზე ვმუშაობთ.



სირთულე

- მქონია რთული დღეებიც. ყველაზე რთული იყო დღე, როცა 5 სხვადასხვა დამკვეთს შევხვდი და სხვადასხვა ენაზე ვესაუბრე განსხვავებულ ადამიანებს. ბაიერებთან ურთიერთობა სხვა შინაგან მდგრადობას მოითხოვს. მაგალითად, ჩინეთიდან ჩამოსული დამკვეთი უნდა დაარწმუნო კოლექციის ხარისხსა და უპირატესობაში, რომ კოლექცია მოთხოვნადია და არჩევანით არ იზარალებს. რთული თემაა, თუ იმ კონკურენციას გავითვალისწინებთ, რომელიც საერთაშორისო ბაზარზეა. საქმეს ისიც ართულებს, რომ ასეთი მოლაპარაკებები, ძირითადად, ონლაინრეჟიმში იმართება. ვფიქრობ, ჩემი პროფესია, დიპლომატია, ძალიან მეხმარება. საზოგადოებას ახალი რამ თუ არ შესთავაზე, მისთვის საინტერესო არ იქნები. ყოველი მოდელის დახვეწას თვეები ვუნდები. ადრეც მაქვს ნათქვამი, ახალ ფეხსაცმელს ჯერ მე ვატარებ, რომ გამოვცადო მათი კომფორტულობა. ჩემგან დაწუნებული არაკომფორტული ფეხსაცმელი მომხმარებლამდე არ უნდა მივიდეს.

ახალი ხაზი

- ფეხსაცმელების ხაზს ჩანთა და სამკაული დაემატა. ეს ხაზი ბესტსელერად იქცა უცხოეთში. განსაკუთრებით დიდი ბაზარია ჩინეთში. ჩანთის დიზაინზე მუშაობა ფეხსაცმელზე რთული აღმოჩნდა. ბევრი ნიუანსია გასათვალისწინებელი. ჩანთა უნდა იყოს ზომიერად მყარი, რომ სწორად იდგეს. მასზე მუშაობა განსაკუთრებულ სიზუსტეს მოითხოვს. ჯერაც სწავლის პროცესში ვარ. მხოლოდ ერთი მოდელი შევიმუშავე. ფეხსაცმელივით მრავალგვარი ჩანთის შექმნა შეუძლებელია. რაც შეეხება სამკაულის ხაზს, ჩემდა გასაკვირად, საოცრად აქტუალური გახდა. განსაკუთრებით დიდი დაკვეთებია ჩინეთიდან. გვაქვს დაკვეთა ლონდონიდანაც. კომერციულად მომგებიანი შეიძლება ნაკლებად იყოს, მაგრამ ლონდონში საკუთარი ნივთების გაყიდვა იმიჯისთვის მნიშვნელოვანია. გარდა ამისა, ცნობილი ვარსკვლავების სტილისტები დამიკავშირდნენ. შერჩეული ფეხსაცმელები და სხვა ნივთები უკვე გადავგზავნე კეტი პერისთან, ბელა და ჯიჯი ჰადიდებთან და ლედი გაგასთან. ატარებენ თუ არა ჩემს ნივთებს, ძნელი სათქმელია, მაგრამ სტილისტების მხრიდან ჩემით დაინტერესება მნიშვნელოვანია. დიდ დახმარებას გვიწევს სოფო ჭყონია. საქართველოში ჩამოჰყავს მსოფლიოში ცნობილი ბაიერები და ბლოგერები. ჩვენი კოლექციები სხვადასხვა წამყვან საიტზე ხვდება და დიდ ინტერესს იწვევს მსოფლიოში. ეს არის კარი წარმატების გზაზე.



დასვენება

- მეუღლესთან ერთად რამდენიმე დღე თუ გავიპარები დასასვენებლად. ამჯერად მიკონოსკენ გაგვიწია გულმა. მანამდე არ ვიყავი ნამყოფი და ძალიან მაინტერესებდა. შთამბეჭდავი მოგზაურობა აღმოჩნდა. ინსპირაციის წყაროც გამიჩნდა. ადგილობრივების კულტურაში ბევრი დეტალი ვნახე, რომელსაც ახალ კოლექციაში აუცილებლად გამოვიყენებ. ასეთი გასვლები ამ მხრივაც საინტერესოა. მე მჭირდება ახალი ემოციები და შთაბეჭდილებები. ასეთ დროს შთაგონებას პატარა დეტალებიც გთავაზობს, - უცნობი ბებოს ძველი ფეხსაცმელი იქნება თუ უბრალო კარის უმნიშვნელო დეტალი. მიკონოში სულიერად დავისვენე, ბევრი ნუგბარიც მივირთვი. გურმანი ვარ. განსაკუთრებით თევზეული მიყვარს. იქ ზღვის პროდუქტების დიდი არჩევანი იყო.

სტილი

- სტილს განწყობის, უფრო დღის განრიგის მიხედვით ვირჩევ. ამჯერად ელიავაზე ვიყავი. ბუნებრივია, ასეთ დროს სპორტულ სტილს ვამჯობინებ. ძირითადად ჯინსს ვანიჭებ უპირატესობას. როცა შეხვედრაზე მივდივარ, ვცდილობ, შედარებით კლასიკურ სტილში გადავწყვიტო ლუქი. წვეულებისთვის სხვა სამოსს ვირჩევ. ჩემს გარდერობში ერთმანეთისგან განსხვავებულ სამოსს შეხვდებით. ხშირად დღეში სამჯერ მიწევს გამოცვლა. დიზაინერი ვარ და ნებისმიერი სტილის სამოსს ვიხდენ.

გეგმები

- ვემზადები მაღაზიის ახალ ტერიტორიაზე გადასატანად. მალე ფართის სარემონტო სამუშაოები დასრულდება. შევეცადე იმ უბნის და ნაგებობის სულისკვეთება შემენარჩუნებინა ინტერიერში. სიძველეს ხელი არ ვახლე, პირიქით... სახე მაქსიმალურად შევუნარჩუნე. ვფიქრობ, საინტერესო კონცეფციის მაღაზია გამოვა, სადაც ასევე კარგად მოფიქრებულ და საინტერესო კოლექციებს შევთავაზებთ საზოგადოებას.

ქეთი დარჩია

Golden Wind by Ika Khargelia
Starring: Nini Zarqua
Photo: Ika Khargelia
Styling: Teko ShenkenIvane Keshikashvili
Apparel: LIYA
Shoes: Nina Zarqua Collection
Make up: Teko Shenken
Hair: George Eliadze