სტეფანე - დაბრუნება

მისი დაბრუნება ერთ-ერთი შთამბეჭდავი ნაბიჯია ქართულ შოუბიზნესში.


აქტიურ სოლო კარიერას ვგულისხმობთ, თორემ არსად წასულა. წარმატებული იყო მისი საპროდიუსერო საქმიანობა, რომელიც გემოვნებით მოწყობილ შოუებს და წარმატებულ მომღერლებს უკავშირდებოდა. ამჯერად აზერბაიჯანელი პოპდივას აიგუნ კაზიმოვას პროდიუსერია და მასშტაბური კონცერტის სამზადისშია. ანშლაგით ჩატარებული სოლო კონცერტების შემდეგ "სპეის ჰოლში", "ტერასა 360"-სა და "ივენთ ჰოლში", შეიძლება ითქვას, რომ სტეფანე მღებრიშვილი, როგორც მუსიკოსი, მსმენელს ძალიან მოენატრა. სტეფანეს ოქროს ჰიტების ხელახალი წარმატებისა და სარეკორდო ნახვების შემდეგ, ისღა დაგვრჩენია, კიდევ უფრო დიდი წარმატება ვუსურვოთ მუსიკოსს და ვუთხრათ

- Welcome.

- სტეფანე, მართლაც შთამბეჭდავი იყო თქვენი სცენაზე დაბრუნება. წარმატებული კონცერტების შემდეგ, ცნობილი ჰიტის "დამიბრუნდი" ახალმა ვერსიამ, კონკურსში "ოქროს ტალღა", წლის საუკეთესო სიმღერის ნომინაციაში გაიმარჯვა. გილოცავთ.

- "დამიბრუნდი" ძველი სიმღერაა. სოლო კონცერტისთვის ვემზადებოდი, როცა მის ახალ ვერსიაზე დავიწყე მუშაობა. ამ პროცესში მივხვდი, რომ კარგი იქნებოდა, თუ ჩავწერდი და კლიპსაც გადავიღებდი. ასე ბევრი არტისტი იქცევა. განსაკუთრებით ისინი, ვინც დიდი ხნის განმავლობაში დგანან სცენაზე. ყველას აქვს ოქროს ჰიტები. ასეთი იყო ეს სიმღერაც. დიდი გეგმებით არასდროს ვუდგები სამუშაოს. ბუნებრივად ვცხოვრობ და ვმუშაობ. მის ასეთ წარმატებაზე არც მიფიქრია, რადგან ძალიან დაკავებული ვარ, პარალელურად ვმუშაობ აზერბაიჯანში და რაღაცების დაგეგმვისა და სტრატეგიული გათვლის დრო არც მაქვს.

- რა ხდებოდა სტეფანეს ცხოვრებაში, როცა სცენაზე ხშირად აღარ ჩანდა?

- სცენაზე ხშირად აღარ გამოვდიოდი, რადგან საპროდიუსერო საქმიანობამ გამიტაცა. თბილისში რაც კი მასშტაბური ღონისძიება ტარდებოდა, თბილისობა იყო თუ ახალი წლის კონცერტი, ამ ღონისძიებების ერთ-ერთი ორგანიზატორი გახლდით. ძალიან დაკავებული ვიყავი. დღემდე ვთანამშრომლობ სოფო ნიჟარაძესთან. ახლა უკვე აზერბაიჯანში, ცნობილ სუპერვარსკვლავ აიგუნ კაზიმოვას პროდიუსერი ვარ. ეს პერიოდი ჩემთვის უაღრესად საინტერესო იყო. ჩამოგვყავდა უცხოელი მომღერლები, შოუბიზნესი გუგუნებდა. დღეს ამ საქმიანობას სხვები ეწევიან…

- სცენა არ გენატრებოდათ?

- რადგან მასშტაბური კონცერტების ერთ-ერთი ორგანიზატორი ვიყავი, ამ კონცერტებზე გამოსვლის უფლებას საკუთარ თავს ვერ ვაძლევდი. მეგობრები ხშირად მსაყვედურობდნენ, კარგი არტისტი ხარ და სცენაზე გამოსვლაზე რატომ ამბობ უარსო. ნამდვილად არ შემეძლო, ახლაც, "იქს ფაქტორის" მონაწილეებმა მთხოვეს, მათთვის ჩემი სიმღერის შესრულების უფლება მიმეცა. უარი ვუთხარი. ვთვლი, რომ უხერხულია. არ მომწონს, როცა საკუთარ პერსონას ტენიან ყველაფერში. რაც უნდა ნიჭიერი და მაგარი არტისტი იყო, მაინც უშნოდ ჩანს. არ მინდოდა ასეთი ნაბიჯის გადადგმა.

 

- როგორც პროდიუსერი, რეალიზებული ხართ. ეს საკმარისია?

- როცა შემოქმედებითად ვიხარჯები, საქმიანობის მიმართულებას მნიშვნელობა არ აქვს. მეტსაც გეტყვით, პროდიუსერობა მომწონს. გაცილებით მშვიდად ვარ, რადგან უხერხულად არ ვგრძნობ თავს. როცა კონცერტს ვმართავ, მერიდება ამ მესიჯის გაშვება – მოდით, მომისმინეთ-თქო.

- თავმდაბალი არ ჩანხართ.

- უფრო ამბიციური ვჩანვარ? არ ვიცი, რატომ. არა, ჩემი ამბიციები ჩემს საქმიანობას არ უკავშირდება. ამბიციები უფრო სხვა მიმართულებით მაქვს. ჩემთვის დიდი გამოწვევა იყო, როდესაც ახალი პროექტების პროდიუსერი არ ვიყავი და ხალხის შეფასების ამარა დავრჩი. პირველი იყო მამუკა ჩარკვიანის "ჩემი აღარა ხარ, მორჩა", არ მეგონა თუ ასეთ რეზონანსს გამოიწვევდა. ეს სიმღერა კლიპის გარეშე, ფოტოთი იდო იუთუბზე და რომ იტყვიან, "გაისროლა". ამ ჩანაწერს მილიონ-ნახევარზე მეტი ნახვა აქვს. მეორე სიმღერამ, რომელსაც კლიპიც ჰქონდა, სამ თვეში რეკორდი მოხსნა.

- ასეთ წარმატებას რას უკავშირებთ? შეიძლება გემოვნებით შესრულებულ ბევრ სიმღერას წააწყდე ინტერნეტსივრცეში. მოენატრეთ ქართველ მსმენელს?

- არ ვიცი, სიმღერების წარმატება რას უკავშირდება. ახლახან მეგობრებთან ვისაუბრე ამ თემაზე. ეს პროცესი რატომღაც სარესტორნო ბიზნესს შევადარე. რომელიღაც რესტორანი მაგრად მუშაობს, მაგრამ, მის გვერდით, იმავე პოზიციის რესტორანს, რომელიც იმავე კერძებს უგემრიელესად აკეთებს და ყველაფერი წესრიგში აქვს, ხალხი არ სტუმრობს. ეს რაღაც სხვა მაგიაა, ენერგეტიკული ველია, სადაც იმ მომენტში, იმწამს ხდება ინტერესთა თანხვედრა. ახლა შეიძლება ითქვას, ტრენდში ვარ. როცა "ბუდა ბარში" მქონდა კონცერტი, ვერ წარმოვიდგენდი თუ წინადღეს ყველა ბილეთი გაიყიდებოდა. იგივე მოხდა "სპეის ჰოლში". "ტერასა 360"-შიც სრული ანშლაგი მქონდა. იგივე განმეორდა `ივენთ ჰოლში~, სადაც ყველა მაგიდა გაიყიდა.

- როგორ გრძნობთ თავს?

- ბედნიერი ვარ. შეიძლება მოვენატრე კიდეც მსმენელს.

- არც ინტერვიუებით ანებივრებდით მათ.

- არ მიყვარს ინტერვიუ, საკუთარ თავსა და წარმატებებზე ლაპარაკი. ახლაც საუბარს გავურბივარ, რადგან უხერხულობის გრძნობა მიჩნდება. არ მიყვარს ეს პროცესი. ხომ არიან ჩვენ გარშემო ჩემი კოლეგები, რომლებსაც უყვართ საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ყოფნა, ინტერვიუები, საკუთარი თავის პრეზენტაცია. მეგობრებიც ისეთი მყავს, ყურადღებას რომ არ მაქცევენ. საკუთარ თავსაც არ ვუთმობ დიდ ყურადღებას და ასე უფრო კომფორტულად ვგრძნობ თავს. ეს წარმატებებიც, რაც ჩემს თავს ხდება, ვიცი, რომ დროებითია.

- რომელიღაც ინტერვიუში ხაზგასმით ისაუბრე ამ თემაზე. ის, რომ ყველაფერი დროებითია, მხოლოდ მაშინ ახსენდებათ, როცა წარმატების მწვერვალიდან ვარდებიან. ალბათ თქვენც გამოგიცდიათ ეს.

- წარმატების მწვერვალზე ვიყავი 18-19 წლის ასაკში. გამოვდიოდი გადავსებულ სტადიონებზე. მქონდა სამსახური, გასტროლები, სხვადასხვა პროექტში ვმონაწილეობდი. გოგონებს შინ ჩემი პლაკატები ჰქონდათ გამოკრული. ვიცი რა არის წარმატება. მერე იყო "სამი G-ს" პერიოდი. ევროპაში გასტროლები გვქონდა, მათ შორის მნიშვნელოვან ადგილებში. შეიძლება საქართველოში ნაკლებად იყვნენ ინფორმირებულები, მაგრამ ინტერნეტში დევს ჩვენი საგასტროლო მასალა. ჩემთვის ყველაზე რთული 2015-2016 წლები იყო. ზოგადად მადლიერი ადამიანი ვარ, შესაბამისად, სხვა ღირებულებები მაქვს. არ ვთვლი, რომ პერიოდი რთულია, თუ ის კარიერას უკავშირდება. თუკი ჩემ გარშემო ადამიანები კარგად და ჯანმრთელად არიან, ჩემთვის საკმარისია. შეიძლება არავინ დამიჯეროს, მაგრამ მეგობრები ხშირად მეკითხებიან, ასე ცოტა როგორ გყოფნისო. ის, რომ შენთვის ძვირფასი ადამიანები კარგად არიან, ცოტაა?

- სტეფანე, ყოველთვის საინტერესო არტისტი იყავით, რადგან არ ჩერდებოდით. სხვადასხვა ჟანრსა და მიმართულებაში მოსინჯეთ ძალები. ახლა რომელ მიმართულებას დაუბრუნდებოდით?

- ბოლო დროს ელექტრონულმა მიმდინარეობამ დაიპყრო მუსიკალური სამყარო და უკან დაიწია ვოკალმა. თავადაც, 99 წლიდან ელექტომუსიკამ გამიტაცა. ამჯერად ვმუშაობ ჟანრში, რომელსაც ოლდ სქულს ვუწოდებ. საქართველოში საუკეთესო მუსიკოსების ჯგუფი შევკრიბე და მათთან ერთად გამოვდივარ. სრული პასუხისმგებლობით შემიძლია ვთქვა, რომ ყოველი მათგანი საუკეთესოა თავის საქმეში. 9 მუსიკოსი ვდგავართ სცენაზე, მათ შორის სამი ბექვოკალისტია. ჩვენ ვასრულებთ მუსიკას, რომელიც ძალიან მიყვარს და რომელზეც გავიზარდე. აი ნახავთ, ეს მიმდინარეობა დედამიწაზე სულ უფრო აქტუალური გახდება. ბრუნო მარსიც, რომელიც პოპულარული მუსიკოსია, ოლდ სქულს "აწვება". ელექტრონული მუსიკის ჟანრიც ისეთი მიმართულებით განვითარდა, ვოკალის გარეშე დარჩა. ნამდვილად არ შემიძლია "ნაფტალინში" დავრჩე და რაზეც 90-იან წლებში ვმუშაობდი, ის გავაგრძელო. ელექტრომუსიკა ვოკალთან, რომელზეც ვმუშაობდი, ვთვლი, რომ აღარაა აქტუალური. ისიც მიუღებელია, როცა Dჟ-სთან ერთად ელექტრონულ მიმართულებაზე ვოკალს ადებენ და ტრენდული ჰგონიათ. ამიტომ, მირჩევნია ისევ ძველ, კარგ მუსიკას, ოლდ სქულს დავუბრუნდე. ახლა, ბენდთან ერთად რასაც ვასრულებთ, ყველა ინსტრუმენტს აკუსტიკური ჟღერადობა აქვს.

- ჩვენს შოუბიზნესში თქვენთვის საინტერესო პროცესებია?

- არა, ვფიქრობ, რომ ჩვენს არტისტებს ფინანსური საშუალება არ აქვთ, რომ საკუთარი შესაძლებლობების რეალიზება მოახერხონ. მაინც ჩანან საინტერესო მუსიკოსები. ისინი, ძირითადად, ენთუზიაზმზე მუშაობენ. მომწონს მაქსიმე მაჩაიძე. პრინციპში, ალბათ, ერთადერთი არტისტია, ვინც ახლა გამახსენდა. მაქსიც ელექტრომუსიკას აკეთებს. თითქოს ბევრი მუსიკოსი მუშაობს ამ მიმართულებით, მაგრამ, გავიმეორებ, ეს მუსიკა ჩემთვის აღარ არის ტრენდული. რაც შეეხება მაქს მაჩაიძეს, მისი მუსიკალურობა მომწონს, რაღაც მეტი შევამჩნიე, რაც მომეწონა.

- საინტერესოა, რას უსმენთ ან როგორ?

- კონკრეტულს ვერაფერს გეტყვით, რადგან ვუსმენ სხვადასხვა ჟანრს, ოღონდ, კარგ მუსიკას. მანქანაში იშვიათად ვუსმენ, მაგრამ შეიძლება ჩემი ყურადღება რომელიმე კომპოზიციამ მიიქციოს, ან ბარში რაღაც მაგარ რეპს მოვუსმინო და მომეწონოს. მაგალითად, ახლახან, "ბირჟა მაფიას" ახალი ტრეკი მომეწონა. ის გახმაურებული ტრეკი, რომელზეც მუსიკოსები დაიჭირეს. ტრეკის შინაარსობრივი კონტენტი შეიძლება ნაკლებად მომეწონა, მაგრამ მუსიკალურად ჩემთვის საინტერესო აღმოჩნდა. მუსიკალური კომპოზიციის შეფასების კრიტერიუმი არ მაქვს. ჩემი შეფასება შეიძლება ნებისმიერი მსმენელისას დაემთხვას,

- როცა კარგ მუსიკას ვუსმენ, შიგნით რაღაც მიბრუნდება. გეთანხმებით, იმის გამო რომ მუსიკოსი ვარ, მუსიკალური კომპოზიციის მოსმენისას ტვინში საოცრად აქტიური პროცესები იწყება. მთელ კომპოზიციას კომპონენტებად ვშლი, - ვოკალს, ინსტრუმენტებს, მუსიკალურ ფრაზებს, ბასს და დრამს და ა.შ. სპეციალურად არ ვაკეთებ. ამ პროცესებში მექანიკურად ერთვება ტვინი, რაც დამღლელია. გასნაკუთრებით აუტანელია, როცა ორი სხვადასხვა კომპოზიციის მოსმენა მიხდება.

- ახსენეთ, რომ აქტიურად თანამშრომლობთ აზერბაიჯანელ პოპვარკსვლავთან. მოგვიყევით ამ თანამშრომლობაზე?

- ბოლო რამდენიმე წელია აიგუნ კაზიმოვასთან ვმუშაობ. ეს გახლავთ პოპსამყაროს ნამდვილი დივა, რომელთან თანამშრომლობა ყველას ოცნებაა. პროდიუსერად თავად აიგუნმა ამირჩია. აიგუნი შარშან თბილისში გავიცანი და ასე დავიწყეთ საქმიანი ურთიერთობა. შარშან ჰამბურგშიც ვიყავით მიწვეული, სადაც წლის საუკეთესო არტისტის წოდება მიიღო სნუპ დოგიდოგთან შესრულებულ დუეტში. კლიპიც გადავიღეთ. ეს დუეტი იუთუბზე დევს და შეგიძლიათ მოუსმინოთ. ახლა, ევროვიზიისთვის სპეციალურად აშენებულ უზარმაზარ დარბაზში "კრისტალ ჰოლი" კონცერტს ვამზადებთ. კონცერტი სექტემბერში გაიმართება. შოუზე იმუშავებს ფრანგი რეჟისორი. ჩამოგვყავს ტრიუკების ოსტატები არგენტინიდან. ამ პროექტის კონცეფცია მე მოვამზადე. მთელი მსოფლიოდან შევკრიბე პროფესიონალები. სოლო კონცერტი სრულიად განსხვავებული იქნება. სიმღერები ორკესტრის თანხლებით შესრულდება. მოცეკვავეები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან, მათ შორის საქართველოდან მოვიწვიეთ. საკმაოდ საინტერესო და წარმატებული თანამშრომლობა გამოგვდის. ასეთ მასშტაბურ პროექტზე თბილისშიც არ მიმუშავია. ისევ თავის ქებასავით გამომდის, რაც არ მომწონს. ალბათ საკუთარ თავზე შეყვარებული ადამიანის შთაბეჭდილებას ვტოვებ.

- რამდენად საინტერესო იყო "იქს ფაქტორის" ჟიურიში ყოფნა და როგორ იმუშავეთ მუსიკოსებთან?

- მუსიკოსებთან ერთად ფინალამდე ღირსეულად ვიბრძოლე. მათთან მუშაობის დიდი გამოცდილება მაქვს. დაახლოებით იგივეა შეფმზარეულს კერძების მომზადებაზე დაუწყო ლაპარაკი, ან სწავლა. რეპერტუარს ერთად ვირჩევდით. საკმაოდ რთული იყო, რადგან ბენდი იყო სადაც ყველას თავისი აზრი ჰქონდა. ამ მხრივ ბენდთან მუშაობა ყოველთვის რთულია.

- კარგი შოუმენი ხართ, რაც შესანიშნავად გამოიკვეთა ამ პროექტში.

- მთელი ცხოვრება რომ შოუზე გიწევს მუშაობა, ამ საქმის პროფესიონალი ხდები. არ იფიქროთ, რომ მაინცდამაინც კამერებზე ვმუშაობ. კამერა არც მახსოვს, იმდენად ბუნებრივია ჩემთვის. გიორგი გაბუნიასთანაც კარგი ტანდემი შედგა. ჩვენ კარგი მეგობრები ვართ. ხშირად ვხუმრობთ, ჩვენს დუეტზე ისე იწევს რეიტინგი, ოთხმაგი უნდა გადაგვიხადონო. არადა, ჩემგან გასხვავებით გიორგი ლამის პირდაპირ ეთერში ცხოვრობს. გაღვიძებისთანავე იქაა. მას სულ სხვა გამოცდილება აქვს, მეც სხვა და როგორც ჩანს, საინტერესოდ გადავიკვეთეთ.

- სცენასა თუ შოუზე არტისტულობა აუცილებელია?

- რა თქმა უნდა, არტისტი თუ არ ხარ, "ფსიხი" თუ არ ხარ, არაფერი გამოგივა.

- გიმღერიათ ისეთი სიმღერა, რომელსაც არასდროს დაუბრუნდებით?

- ვერ დაგისახელებ, მაგრამ არის. ასეთი ორი სიმღერაა, რომელსაც არავითარ შემთხვევაში არ დავუბრუნდები. ამბობენ, არასოდეს თქვა არასოდესო, მაგრამ მაინც. თან ორივე ძალიან ცნობილი სიმღერაა, ორივე ჰიტია.

- როდის გიხილავთ ისევ სცენაზე?

- დამრჩა კიდევ ერთი კონცერტი ბათუმში. როცა პროგრამა მოვამზადე თავიდანვე ჩამოვყალიბდი, რომ თვეში მხოლოდ ერთ კონცერტს ჩავატარებდი. არ მინდა მსმენელს თავი მოვაბეზრო. დიდი დოზით სტეფანე არაა აუცილებელი. შეიძლება ვიღაცამ თავისი გადაწყვეტილებით მომისმინოს შინ, თავისთვის, მაგრამ ყველგან ვიყო და კონცერტები ვმართო, არ მინდა.

- როცა მუსიკოსი, პროდიუსერი არ ხართ და არ მღერით, რას აკეთებთ?

- როცა მუსიკოსი არ ვარ, არ გამოვდივარ სცენაზე, არ მაქვს რეპეტიცია, ჩვეულებრივი ცხოვრებით ვცხოვრობ, ისევე როგორც მოსახლეობის დიდი ნაწილი. მაქვს ჩემი სიამოვნებები. ჩემი რელაქსია მოწევა, ზღვაზე შეზლონგზე ნებივრობა, და ა.შ. დაკავებული ვარ სპორტით. კვირაში ოთხი დღე ვვარჯიშობ. ერთი დღეც რომ ჩავაგდო, შეიძლება დეპრესია დამემართოს. მანამდე რამდენიმე წელი იოგაზე დავდიოდი. იმდენად კარგ ფორმაში ვარ, ნებისმიერ სპორტსმენს გავეჯიბრები. ამიტომაცაა, რომ სცენაზე ბევრს ვმოძრაობ და დიდ დატვირთვას ვუძლებ. პროტეინებს არ ვიღებ, რომ კუნთი ზედმეტად არ განმივითარდეს. საერთოდ, ჯანსაღი ცხოვრების წესის მომხრე ვარ. ბევრი წელია მხოლოდ ჯანსაღ საკვებს მივირთმევ. ხორცს თითქმის არ გეახლებით. მიყვარს და უარს არ ვამბობ ზღვის პროდუქტებზე. სიგარეტს არ ვეწევი და ვთვლი, რომ შხამია. მოსაწევზე უარს არ ვამბობ. ნარკოტიკებს არ მოვიხმარ. ამ მხრივ იმდენი ექსპერიმენტები ვაკეთე მთელი ცხოვრება, რომ იტყვიან ამოვჭამე. 2014 წელს ავდექი და უარი ვთქვი ამ ყველაფერზე.

- მოგბეზრდათ?

- 37 წლის ვარ უკვე და ნამდვილად არ მაქვს ის ასაკი, რომ დრო ამაზე დავხარჯო. ჯერ ბევრი რამ მაქვს გასაკეთებელი. ცხოვრებაში ბევრი შანსი გავუშვი, მაგრამ არაფერს ვნანობ. გული არაფერზე მწყდება, რადგან ყველაფერი გამოცდილებაა. ბევრი სისულელე დამმართნია, თან გამიმეორებია, მაგრამ ახლა მაინც უნდა მივხედო საკუთარ თავს. ვერ ვიტყვი რომ ჭკვიანი ადამიანი ითქმის ჩემზე.

- როგორია სტეფანეს ჩაცმის სტილი?

- თავისუფალი. რაც შეიძლება კომფორტული. სცენისთვისაც კომფორტულ სამოსს ვირჩევ. საშინელებაა, ტანსაცმელმა მიიქციოს ყურადღება მაშინ, როცა მუსიკით უნდა იყო მოცული. საინტერესო სამოსის შერჩევა, მხოლოდ, პროექტის "იქს ფაქტორის" კონცერტებზე მიწევს. საერთოდ, ტრენდს ყურადღებას არ ვაქცევ. რომ მკითხოთ რომელია ჩემი საყვარელი სამოსი, გიპასუხებდით, რომ – ბომჟური, მეორადის შეფერილობა რომ აქვს, ძველის და ათასჯერ გარეცხილის იერით. ასეთ სამოსში თავისუფალი ვარ.

- თავისუფლება მნიშვნელოვანია თქვენთვის?

- ვერ ვიტყვი რომ ბოლომდე თავისუფალი ვარ. ჩემთვის თავისუფალი ადამიანები ტიბეტში ცხოვრობენ. ისინი საკვებზეც კი უარს ამბობენ. ბალახეულის ამარა არიან. თანაც შვილი რომ გყავს, ბევრ რამეზე გიწევს უარის თქმა. კომპრომისსაც უშვებ. ძალაუნებურად, ბევრ ფაქტორს ითვალისწინებ. ეს უკვე აღარაა თავისუფლება.

ქეთი დარჩია
"ბომონდი", აგვისტო 

like
1

კომენტარები

ALONZO 2017-08-31 13:39
თუ მართალს ბაზრობს, არა ცუდი ტიპი. თუმცა, ვინ იცის ...

კომენტარის დამატება

სახელი*
აღწერა*
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.